logo

Wycięcie cewki moczowej

Pozostaw komentarz 1,852

Do leczenia i przywracania układu moczowo-płciowego u mężczyzn i kobiet stosuje się resekcję cewki moczowej. Co to jest? Resekcja cewki moczowej polega na usunięciu określonego obszaru cewki moczowej, gdy tradycyjne metody są nieskuteczne. Procedura jest bardzo skomplikowana, ale zawsze przynosi efekty. Wymaga poważnego przygotowania zarówno przed zabiegiem chirurgicznym, jak i po zabiegu.

Jaka jest operacja?

Przed zabiegiem lekarz dokładnie bada historię choroby, przepisuje ultradźwięki i zdjęcia rentgenowskie. Podczas interwencji chirurgicznej wykonuje się wycięcie patologicznych części narządu, a pozostałe obszary zostają zszyte. Operacje u mężczyzn i kobiet są nieco inne ze względu na strukturę. Przepustki w znieczuleniu miejscowym. Przez sekcję krocza lekarz otrzymuje dostęp do narządów. Podczas operacji instalowany jest cewnik, przez który mocz jest wyjmowany, może stać na etapie powrotu do zdrowia. Bardzo ważnym czynnikiem jest terminowe odwoływanie się do specjalisty. Rzeczywiście, w początkowych stadiach łatwiej jest przezwyciężyć chorobę.

Rodzaje operacji

Resekcję cewki moczowej wykonuje się według następujących metod:

  • Metoda Marion-Holtsov jest najczęstsza. Pacjent musi leżeć na plecach i podnosić nogi bliżej ciała przed rozpoczęciem operacji. Istota tej metody w wycinaniu zwężonej blizny części gąbczastej części układu wydalniczego ze zszywaniem centralnych i obwodowych segmentów "od końca do końca". Z kolei jest podzielony na częściowy i kompletny. Ten ostatni jest stosowany w diagnostyce guzów.
  • Metoda Solovova służy do trwałego zwężenia cewki moczowej. Metalowe bougie wprowadza się do kanału moczowego, po czym przeprowadza się serię manipulacji, po zakończeniu operacji nakłada się szwy.
  • Metoda Bude jest przypisywana, gdy poprzednie metody nie są odpowiednie. Jeśli nie da się uszyć końcówek po resekcji, brak skóry pobierany jest z własnej tkanki pacjenta. Pod koniec procesu manipulacji wszystkie obszary i rany są zszyte.

Cel procedury

Resekcja jest przypisana przy obserwacji zwężenia cewki moczowej. Innymi słowy, jest to zwężenie wewnętrznego światła w cewce moczowej, w którym dochodzi do naruszenia procesów oddawania moczu w różnych postaciach. Pacjenci skarżą się na ból podczas oddawania moczu, trudności z nakłanianiami, uczucie niepełnego opróżniania i rozpryskiwania moczu. Operacja ma na celu wyeliminowanie zwężenia cewki moczowej i przywrócenie prawidłowego i prawidłowego funkcjonowania narządów. Możliwe jest również usunięcie guzów nowotworowych. U kobiet operacja odbywa się w celu usunięcia polipów. Głównymi objawami są zwiększone wydzielanie i uczucie pulsacji podczas oddawania moczu.

Główne etapy realizacji

Cały proces jest bardzo pracochłonny i wymaga specjalnego podejścia. Początkowo lekarz prowadzi badania nad chorobą. Po tym przygotowanie do operacji. Wybrana jest metoda, według której wykonywana jest procedura. Pacjent jest przygotowany do znieczulenia. Gdy pacjent jest już pod znieczuleniem ogólnym, lekarz może rozpocząć operację. Czas trwania operacji zależy od stopnia zaawansowania choroby. Następnie odbywa się kurs rehabilitacji, który obejmuje zakończenie operacji, szycie lub chirurgię plastyczną na tkankach narządu. Pacjent przebywa na oddziale intensywnej terapii aż do pełnego wyzdrowienia.

Odzyskiwanie po resekcji cewki moczowej

Po hospitalizacji pacjent potrzebuje czasu na wyjście ze znieczulenia i powrót do zdrowia. Długość pobytu w szpitalu zależy od złożoności procedury i może zająć zarówno dzień, jak i cały miesiąc. Lekarz może dodatkowo przepisać antybiotyki i inne leki w celu skutecznego wyzdrowienia. Ważne jest również picie dużej ilości płynów. Za pierwszym razem nie zaleca się siedzenia, wiąże się to z regulacją szwów, należy powstrzymać się od aktywnego stylu życia, konieczne jest leżenie w łóżku. W pierwszym miesiącu, aby nie podnosić ciężaru, a także odmówić pójścia do sauny i kąpieli, można wziąć prysznic.

Możliwe powikłania

Sporadycznie można zaobserwować powikłania po operacji chirurgicznej i chirurgii plastycznej. Niektórzy pacjenci mają do czynienia z wczesnym krwawieniem pooperacyjnym, nietrzymaniem moczu, zablokowaniem układu wydalniczego z tworzeniem się skrzepów krwi. W takim przypadku istnieje wysokie ryzyko infekcji. Podczas operacji cewki moczowej uszkadza u mężczyzn wzwód penisa. Istnieją przeciwwskazania do tej procedury. Krzepnięcie krwi, obecność chorób zakaźnych, zapalenie mogą być przyczyną operacji lub jej anulowania. W przypadku ostrej tolerancji leków na znieczulenie obserwuje się problemy z oddychaniem i reakcje alergiczne.

Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn

Rurka cewki moczowej jest jedną z patologii, w której zwężenie światła wewnętrznego cewki moczowej. Schemat cewki moczowej u mężczyzn powoduje problemy z oddawaniem moczu u wielu osób. Podczas opróżniania pęcherza mężczyzna odczuwa silny ból i skurcze w wewnętrznej części prącia. Również choroba charakteryzuje się częstym oddawaniem moczu, które nie daje odczucia całkowitego opróżnienia pęcherza. Rozpoznanie choroby obejmuje cały szereg działań i pozwala odpowiedzieć na pytanie, czym jest zwężenie cewki moczowej i co jest istotą tej choroby, ponieważ nie zawsze jest możliwe dokładne określenie tej konkretnej choroby ze względu na podobieństwo jej objawów z innymi chorobami układu moczowego.

Czynniki rozwoju zwężeń cewki moczowej

Najczęściej choroba dotyka mężczyzn. Znalazła się wśród przedstawicieli silniejszego seksu w 2, a nawet 4 razy częściej niż u kobiet. Przyczyna leży w cechach męskiej anatomii. U mężczyzn cewka moczowa jest znacznie dłuższa niż u kobiet. Jego urządzenie jest nieco bardziej skomplikowane. Z tego powodu prawdopodobieństwo infekcji jest znacznie większe. Częstość występowania zwężenia cewki moczowej u mężczyzn wynosi od 1 do 2%. Kobiety cierpią na tę chorobę w 0,4% przypadków.
Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby dość dużo. Może to być uraz cewki moczowej. Cewka moczowa może zostać uszkodzona w wyniku pęknięcia penisa, upadków, a także działania substancji w wyniku oparzenia chemicznego. Ramię może rozwinąć się na tle urazów cewki moczowej. Częste przypadki rozwoju choroby z powodu złamań kości miednicy. Jest to możliwe w niebezpiecznych branżach, w których występuje wysokie ryzyko obrażeń.

Choroba rozwija się jako wada wrodzona. Ale jest to dość rzadki przypadek, występujący u 2% ludzi. Zazwyczaj zwężenie wrodzone powstaje w wyniku zwężenia cewki moczowej na etapie rozwoju płodu.
Dolegliwość może wywoływać źle przeprowadzoną operację. Istnieje wysokie ryzyko zranienia cewki moczowej podczas wprowadzania cewników, podczas uretografii, prostatektomii i leczenia zaburzeń erekcji. W tych samych przypadkach zwężenie cewki moczowej u kobiet występuje z powodu urazu porodowego, a także w przypadkach amputacji szyjki macicy. Kamień, który przez nią przechodzi podczas kamicy moczowej może uszkodzić cewkę moczową.
Zwężenie rozwija się na tle wielu innych chorób. Może być wywołany przez: gruźlicę, zapalenie cewki moczowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, wysokie ciśnienie, rzeżączkę, cukrzycę. Silnie wpływają na rozwój chorób chorobowych naczyń krwionośnych i serca, ponieważ zakłócają krążenie krwi w organizmie człowieka.
Zatem przyczyny związane z zwężeniem cewki moczowej są związane z:

  • urazy penisa i kości miednicy w 72% przypadków;
  • skutki operacji w 12% przypadków;
  • wrodzone wady w 2% przypadków;
  • procesy zapalne w 14% przypadków.

Rodzaje zwężeń cewki moczowej

Rynki są podzielone według następujących kryteriów:

Nasi czytelnicy polecają

Nasz stały czytelnik pozbył się PROSTATITIS, skutecznej metody. Sprawdził to na sobie - wynikiem jest 100% - całkowita likwidacja zapalenia gruczołu krokowego. To naturalny środek na bazie miodu. Sprawdziliśmy metodę i postanowiliśmy ją polecić. Wynik jest szybki. SKUTECZNA METODA.

  • lokalizacja;
  • przyczyna rozwoju;
  • liczba skurczów;
  • zmiany morfologiczne;
  • stopień zwężenia światła cewki moczowej;
  • długość

W zależności od lokalizacji wyróżniają się:

  • zwężenie cewki moczowej;
  • zwężenie prostaty;
  • zwężenie zewnętrznego otwarcia cewki moczowej;
  • błoniaste zwężenie;
  • ścisły capitate.

Ze względu na rozwój izolowanych ograniczeń wynikających z:

  • stany zapalne;
  • nieokreślona przyczyna;
  • błąd medyczny;
  • urazy;
  • wrodzona patologia.

Przez liczbę zwężających się ograniczeń dzieli się na wiele i jeden.
Zgodnie ze zmianami morfologicznymi, zwłoki są podzielone na nawracające i pierwotne. Nawroty występują w wyniku złej jakości leczenia pierwotnego i przejawiają się w postaci przetoki lub ropnego zapalenia. Zwężenie nawrotowe pojawia się, jeśli u pacjenta wcześniej zdiagnozowano chorobę. Pierwotne zwężenie jest uważane za chorobę, która nie została uprzednio zdiagnozowana u pacjenta i objawiona po raz pierwszy.
W zależności od tego, w jaki sposób światło cewki moczowej zwęża się w tej chorobie, wyróżnia się: zwężenia łagodne, umiarkowane, ciężkie i zwężenia z całkowitym brakiem drożności. W łagodnym stopniu światło cewki moczowej zwęża się o 50% lub mniej. W umiarkowanym stopniu zwężenie sięga 50-74%, z ciężkim stopniem, 75-99%. Przy całkowitym braku drożności u pacjenta stwierdza się całkowite zamknięcie kanału moczowo-płciowego.
W zależności od długości zwężenia cewki moczowej występują:

  • krótkie zwężenie, którego długość wynosi od kilku milimetrów do 1,9 cm;
  • rozszerzone zwężenie cewki moczowej, którego długość zaczyna się od 2 cm i więcej;
  • całkowite zwężenie, które rozprzestrzenia się w cewce moczowej.

Objawy choroby

Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

Niższy ból brzucha

  • pojawienie się bólu podczas oddawania moczu;
  • ciągnięcie i ostre bóle w podbrzuszu, a także w okolicy łonołu, sięgające do pachwiny, uda, a nawet odbytnicy;
  • trudności z oddawaniem moczu, w którym występuje popęd, ale mocz jest wydalany małymi kroplami;
  • obecność w moczu, a także sperma zanieczyszczeń krwi i ropy;
  • nisko ciśnieniowe oddawanie moczu, z rozpryskami moczu po bokach;
  • niekontrolowane wydalanie moczu podczas wysiłku, w stanie napięcia, a nawet w spokojnym położeniu;
  • pojawienie się stałego odczuwania przepełnienia pęcherza, nie znikającego nawet po opróżnieniu.

Często pacjenci mogą odczuwać ból otaczający otoczenie miednicy. W ciężkich przypadkach oddawanie moczu jest całkowicie niemożliwe. Podobne objawy są charakterystyczne dla rozwoju zwężenia u osoby z całkowitym brakiem drożności.

Możliwe powikłania choroby

Zawsze konieczne jest rozpoczęcie leczenia zwężenia cewki moczowej w czasie, ponieważ dalsze zwężenie światła jest obarczone wieloma komplikacjami dla pacjenta. Mogą wystąpić następujące komplikacje:

  • rozwój kamicy w górnej części zwężenia cewki moczowej, z jej dalszym zablokowaniem;
  • śmiertelne zatrucie krwi;
  • rozwój współistniejących chorób, najpierw w postaci ostrej, a następnie przewlekłej (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrza, które charakteryzują się własnymi objawami);
  • występowanie ropnego zapalenia w cewce moczowej;
  • rozwój niewydolności nerek w postaci przewlekłej;
  • pojawienie się przetok i ich ukształtowanie przenosi się do pobliskich narządów, a następnie do ujścia ropy;
  • rozwój chorób zakaźnych w nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek), pęcherz moczowy (zapalenie pęcherza moczowego).

Diagnoza choroby

Aby wykryć zwężenie cewki moczowej, rozpoznanie rozpoczyna się od obmacywania penisa i jąder. Z zastrzeżeniem kontroli i odbytnicy, którą przeprowadza się przez badanie dotykowe. Ponadto wykonywane są następujące manipulacje z pacjentem:

  • urethroscopy, w której lekarz bada ścianę cewki moczowej za pomocą specjalnego aparatu, szukając zwężeń i innych struktur na nich;
  • pełne badanie ultrasonograficzne gruczołu krokowego, w którym bada się gruczoł krokowy pod kątem obecności w nim formacji, patologii i kamieni;
  • badanie krwi pod kątem jego składu biochemicznego, umożliwiające identyfikację wskaźników białka, mocznika, kreatyniny;
  • rezonans magnetyczny pęcherza i gruczołu prostaty, który daje najdokładniejsze informacje o obecności zwężenia w cewce moczowej;
  • kultury moczu, prowadzone w przypadkach, w których lekarz ma powody wierzyć w rozwój zakaźnego zwężenia cewki moczowej;
  • urethrography, pokazujący miejsce, w którym cewka moczowa zawęziła się w wyniku rozwoju zwężenia;
  • Ogólna analiza moczu, krwi, którą można ocenić na podstawie obecności stanu zapalnego w ciele i sposobu jej wyrażania.

Sposoby leczenia zwężenia cewki moczowej

Same ograniczenia cewki moczowej u mężczyzn można z powodzeniem leczyć. Wiele zależy od rodzaju choroby, jej nasilenia, zaniedbania procesu jej rozwoju. Nie ostatnia rola, jaką odgrywają anatomiczne cechy konkretnej osoby.

Leczenie farmakologiczne tej choroby nie jest w stanie dać pożądanego efektu, może tylko wygładzić objawy choroby, ale nie będzie w stanie rozwiązać przyczyny jej wystąpienia. Nie zaleca się uciekania się do leczenia zwężenia w domu, ponieważ spożycie niektórych naparów dodatkowo zmniejszy cewkę moczową.

Różne napary można stosować tylko jako leki przeciwzapalne, należy wcześniej skonsultować się ze specjalistą. Dlatego najskuteczniejszą metodą jest leczenie chirurgiczne w leczeniu zwężeń. Wyróżnia się następujące operacje i metody leczenia zwężeń cewki moczowej:

  • metoda bougienage;
  • urethroplasty;
  • wewnętrzna uretrotomia;
  • stentowanie;
  • resekcja cewki moczowej.

Metoda Bougienage

Ta metoda jest jednym z najczęstszych sposobów leczenia zwężenia cewki moczowej. Bougienage jest wskazany do leczenia krótkich i pojedynczych zwężeń. Tę samą metodę stosuje się, gdy światło cewki moczowej nie jest zbytnio zwężone, ponieważ przy silnie zwężonych prześwirach bougeny mogą spowodować uszkodzenie cewki moczowej.
Zabieg wykonuje się za pomocą specjalnego cewnika balonowego, który umieszcza się w cewce moczowej przez płynne wprowadzenie wzdłuż cewki moczowej. Oprócz cewnika mogą być stosowane inne ekspandery o innej średnicy. Przy pomocy bougienage rozszerza się cewka moczowa, a pacjent oddaje mocz.
Wadą tej metody jest to, że nie będzie ona w stanie stać się alternatywą dla chirurgii, ponieważ cewka moczowa z czasem ponownie się zwęża, a pacjent ponownie wykazuje objawy zwężenia. Dla bougienacji charakterystyczne są częste nawroty zwężeń.

Urethroplasty

Urethroplasty jest szczególnie przydatna w przypadkach, gdy pacjent ma długie zwężenia cewki moczowej. Pomaga także w zastąpieniu uszkodzonych tkanek w różnych częściach cewki moczowej. Podczas operacji chirurg, laserem, wycina miejsce zwężenia. Następnie pobiera się przeszczep i zaszywa w wyciętym obszarze. Wątek, z którym uszyty jest fragment, jest absorbowany z czasem. Jest to zastąpienie chorego obszaru nowym, zdrowym. Najczęściej fragment błony śluzowej policzka pacjenta działa jak przeszczep.

Wewnętrzna uretrotomia

W przypadku tego rodzaju operacji wycięcie blizny występuje w miejscu zwężenia cewki pod wpływem zwężenia. Jako urządzenie są: ureoskop i laser. Procedura może być również przeprowadzona za pomocą zimnego noża.
W leczeniu zwężenia cewki moczowej operacja nie może być uważana za odpowiednią, ponieważ przyczynia się do rozwoju częstych nawrotów. Metoda ta jest uważana przez wielu chirurgów za przestarzałą i nieskuteczną. Uretrotomia może jednak wywoływać efekt, ale tylko w przypadkach, w których blizny w cewce moczowej są małe, co pozwala na całkowite wycięcie. W innych przypadkach nawrót zwężenia po zabiegu występuje po kilku miesiącach.

Metoda stentowania zwężenia cewki moczowej

Metoda ta również się nie sprawdziła, ponieważ wprowadzenie specjalnej sprężyny stentowej do zwężonej części cewki moczowej prowadzi do jej przesunięcia w czasie. Przemieszczenie może powodować ból u pacjenta, jak podczas chodzenia i pozycji siedzącej.

Wycięcie cewki moczowej

Możesz usunąć zwężenie cewki poprzez wycięcie. Dzięki tej metodzie cewka moczowa zostaje całkowicie usunięta, co najczęściej występuje w przypadku poważnych powikłań spowodowanych rozwojem zwężenia lub nowotworami złośliwymi. W innych przypadkach usuwana jest tylko część cewki moczowej. Procedurę przeprowadza się przy użyciu ure- toskopu. Po wycięciu cewki moczowej chirurg wykonuje szwy swoich dwóch końców, przywracając tym samym integralność. Dodatkowo można zastosować przeszczep, aby przywrócić usunięty obszar, przyszyta specjalnym nici, który ostatecznie rozwiąże się w cewce moczowej. W tym przypadku łączone są dwa typy operacji: resekcja i cewka moczowa. W innych przypadkach, po resekcji cewniki cewki moczowej są wprowadzane do pacjentów w celu pobudzenia układu moczowego. Cewnik jest instalowany przez cały okres rehabilitacji pacjenta.

Leczenie domowe w celu zwężenia

Dopuszczalne leczenie cewki moczowej zwężenia środków ludowej. Ważne jest, aby zastosowane środki nie pogłębiły rozwoju choroby.
Jako diuretyk można stosować napar z liści czarnej porzeczki. Aby to zrobić, wziąć liście porzeczki, wlewa wrzącej wody i podawać przez kilka godzin. Liście porzeczki są dobrym środkiem przeciwzapalnym.
Jest stosowany do leczenia i zbierania ziół na bazie lukrecji, liści brzozy, mącznicy lekarskiej. 12 g zbioru odważa się w łaźni wodnej przez 15 minut, po czym bulion umieszcza się w termosie i pozostawia na kilka godzin.
Ćwiczony w niektórych przypadkach, leczenie pijawkami. Aby to zrobić, umieścili moczowód i pozostawili na 7 godzin. Uważa się, że pod wpływem pijawek, praca nie tylko normalizuje moczowód, ale także poprawia dopływ krwi do genitaliów, blizny rozpuszczają się w miejscu zwężenia cewki moczowej. Ta metoda leczenia przyczynia się do usunięcia zapalenia w cewce moczowej.
Napary z borówki brusznicy, jałowca, krwawnika pospolitego, nasion lnu, kwiatów fioletowych, rumianku, korzenia pietruszki, pokrzywy mogą być stosowane jako leki moczopędne i przeciwzapalne.

Prognozy leczenia i metody zapobiegania

W mniejszym stopniu występują nawroty u pacjentów, u których wykonano zabieg urethroplasty. Jego skuteczność jest bardzo wysoka. W 95% przypadków nawroty występują u pacjentów poddawanych wewnętrznemu uretrotomii. Ponad 50% to prawdopodobieństwo wystąpienia zwężeń cewki moczowej u pacjenta po kręgle. Nie zawsze ma korzystne rokowanie i stentowanie.
Zapobieganie rozwojowi zwężenia cewki moczowej obejmuje cały zestaw zasad, które mężczyźni muszą przestrzegać:

  • zapobieganie wprowadzaniu do cewki moczowej różnych obiektów, co jest metodą kontrolowania zachowań seksualnych mężczyzn;
  • niezwłocznie zwracać się o pomoc lekarską we wszystkich przypadkach, w których dochodzi do urazów ścian cewki moczowej;
  • niedopuszczalność samodzielnego leczenia bez konsultacji z lekarzem;
  • zgodność z podstawowymi zasadami higieny, a także stosowanie środków antykoncepcyjnych w celu uniknięcia infekcji nie tylko cewki moczowej, ale całego układu moczowego;
  • właściwe leczenie wszelkich chorób przenoszonych drogą płciową, szczególnie tych, których środki są gonokokami;
  • hartowanie organizmu, aktywność i utrzymanie odporności.

Osobną uwagę należy traktować jako środek zapobiegawczy w zakresie kompetentnego szkolenia pracowników w dziedzinie medycyny, prowadzenia operacji układu moczowo-płciowego. Dotyczy to zwłaszcza procedury nakładania i właściwego umieszczania cewników w cewce moczowej, ponieważ niewłaściwa procedura może być prekursorem dalszego rozwoju jatrogennego zwężenia cewki moczowej u pacjenta.

Czy masz poważne problemy z potencjałem?

Czy już wypróbowano wiele narzędzi i nic nie pomogło? Objawy te są ci znane z pierwszej ręki:

  • powolna erekcja;
  • brak pragnienia;
  • dysfunkcje seksualne.

Jedynym sposobem jest operacja? Zaczekaj i nie postępuj według radykalnych metod. Zwiększenie mocy MOŻLIWE! Kliknij link i dowiedz się, jak eksperci zalecają leczenie.

Śledzenie (zwężenie) cewki moczowej u mężczyzn

Zwężenie światła cewki moczowej (cewki moczowej) prowadzi do zakłócenia przejścia moczu przez światło, aż do całkowitego opóźnienia procesu oddawania moczu.

Zwężenie cewki moczowej jest chorobą opartą na kilku przyczynach i czynnikach predysponujących. Najczęściej występuje u mężczyzn, ponieważ ich cewka ma wiele cech anatomicznych. Jest raczej wąski, długi, zakrzywiony, a na niektórych jego częściach znajdują się anatomiczne zakręty.

Leczenie zwężenia cewki moczowej u mężczyzn wymaga indywidualnego podejścia w każdym przypadku, co zależy od długości procesu chorobowego i stopnia zwężenia światła cewki moczowej i ciężkości zaburzenia urodynamicznych.

Aspekty anatomiczne

Jak wspomniano powyżej, choroba jest najczęściej diagnozowana u mężczyzn, dlatego konieczne jest krótkie rozważenie strukturalnych cech cewki moczowej u mężczyzn.

Anatomicznie wykonano następujące sekcje cewki moczowej:

  • część prostaty (część cewki moczowej, która jest otoczona gruczołem krokowym);
  • część błoniasta (otoczona jest przeponą moczowo-płciową);
  • część prącia (oddział znajdujący się między przeponą moczowo-płciową a zewnętrznym otworem cewki moczowej).

Zwężenia w odcinku prostaty występują z całkowitą postacią zapalenia gruczołu krokowego, co wymaga odpowiedniego leczenia nie tylko miejsca zwężenia, ale także równoczesnej operacji na gruczole krokowym.

Klasyfikacja

Klasyfikacja procesu patologicznego opiera się na kilku kryteriach.

Zgodnie z etiologią choroby:

  • pourazowe zwężenie (powstające na tle jakiegokolwiek uszkodzenia błony śluzowej cewki moczowej lub głębszych warstw);
  • zapalne zwężenie (oparte na zapalnym komponencie procesu i zastąpieniu normalnej włóknistej tkanki);
  • jatrogenny (na tle błędów medycznych, nieprawidłowo wykonanych manipulacji itp.);
  • wrodzone zwężenie (istnieją zwężenia o różnej długości i lokalizacji, których pojawienie się jest spowodowane zaburzeniami genetycznymi);
  • idiopatyczny (ze zwężeniem cewki moczowej o nieznanej etiologii).

O zmianach patologicznych:

  • pierwotne zwężenie (nieskomplikowane, pierwsze powstałe, wcześniej nieleczone);
  • nawracające zwężenie (uprzednio zdiagnozowane u pacjenta, powikłane ropniem, przetokiem, itp.).

W zależności od poziomu lokalizacji zwężenia:

  • oddział prostaty;
  • wydział błoniasty;
  • oddział bulbozny;
  • capitatum;
  • zewnętrzne otwarcie cewki moczowej.

Według długości (długość bezwzględna):

  • krótki (mniej niż 2 cm);
  • długi (ponad 2 cm);
  • całkowite zwężenie (uszkodzenie cewki moczowej na całej długości).

Według liczby ograniczeń:

  • pojedyncze zwężenie;
  • wielokrotne zwężenia.

W zależności od stopnia zwężenia światła cewki moczowej:

  • łagodny stopień procesu (zwężenie światła cewki moczowej nie przekracza 50%);
  • zawężenie w stopniu umiarkowanym (nie więcej niż 75%);
  • poważne zwężenie (ponad 75%);
  • całkowite zatarcie światła (brak drożności).

Główne przyczyny choroby

Tworzenie się tkanki bliznowatej, która zastępuje normalny nabłonek cewki moczowej i zwęża światło, może wynikać z następujących przyczyn:

  1. Urazowe oddziaływania na ścianki korpusu, co powoduje uszkodzenie cewki moczowej lub całkowite pęknięcie (miednicy kości złamań spojenia łonowego, łonowego pęknięcia, wprowadzenie ciał obcych do światła cewki moczowej, takie jak cewnik lub Bougie przechodzi itp).
  2. Wprowadzenie czynników zakaźnych o różnym pochodzeniu w błonach śluzowych, co prowadzi do wyraźnego stanu zapalnego i zwężenia organizmu. Najczęstszą przyczyną zwężeń cewki moczowej jest infekcja gonokokowa, której leczenie jest nieobecne przez długi czas lub jest niewystarczające.
  3. Wrodzone zwężenie cewki moczowej jest zwykle diagnozowane we wczesnym wieku (powinno to wykluczać zakaźny lub traumatyczny charakter procesu patologicznego).
  4. Przedłużone wykrywanie cewnika cewki moczowej u pacjentów cierpiących na procesy nowotworowe w gruczole krokowym, które nie są podatne na leczenie chirurgiczne.
  5. Idiopatyczne zwężenie światła cewki moczowej rozpoznaje się u około 15% pacjentów. Taka diagnoza pojawia się, gdy nie ma historii traumy, procesów zakaźnych, jakichkolwiek manipulacji itp.

Jeśli mówimy o urazowym uszkodzeniu cewki moczowej, najczęściej dochodzi do całkowitego zerwania ciała, a rozbieżność jego końców i rozległy krwiak jest zawsze tworzony. Rozpoczyna się proces powstawania blizny, który zastępuje normalne warstwy cewki moczowej, na których tle zaczyna się zwężać.

Objawy choroby

Główne objawy zwężenia cewki moczowej to:

  • osłabienie ciśnienia strumienia moczu ("słaby" strumień), rozpryskiwanie go w różnych kierunkach, zmiana kierunku itp.;
  • pojawienie się nieprzyjemnych lub bolesnych odczuć towarzyszących procesowi opróżniania pęcherza;
  • potrzeba podjęcia wysiłku, aby rozpocząć proces oddawania moczu, podczas gdy mocz może się wyróżniać małymi kroplami;
  • uczucie pełnego pęcherza moczowego, które pozostaje nawet po opróżnieniu;
  • możliwe jest mimowolne "wyciekanie" moczu, występujące przy niewielkim wysiłku fizycznym lub w stanie spoczynku;
  • obecność bólu w podbrzuszu, powyżej łono, który promieniuje do odbytnicy, krocza lub powierzchni uda;
  • pojawienie się w moczu lub nasieniu krwi, a także innych składników patologicznych.

Komplikacje

Gdy pierwsze objawy wskazują na zwężenie światła cewki moczowej, konieczna jest specjalistyczna opieka medyczna, ponieważ stan ten może prowadzić do szeregu poważnych powikłań, takich jak:

  • powstawanie cewkowatych kanałów z sąsiednimi narządami (na przykład do światła odbytnicy);
  • tworzenie się flegmów lub ropni;
  • powstawanie kamieni powyżej poziomu zwężenia;
  • procesy zakaźne na genitaliach ostrej lub przewlekłej genetyki (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza i inne);
  • procesy zakaźne w różnych częściach układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, ropień nerkowy i inne);
  • ogólny stan septyczny (posocznica);
  • przewlekła niewydolność nerek i inne.

Algorytm diagnostyczny

Ogólne badanie pacjenta rozpoczyna się od cyfrowego badania prącia i jego przydatków, a także badania palpacyjnego odbytnicy i prostaty.

Laboratoryjne i instrumentalne metody badań obejmują następujące procedury:

  • pełna analiza krwi i moczu (obecność składnika zapalnego, jego nasilenie, a także inne zmiany patologiczne w otrzymanych wynikach);
  • biochemiczne badanie krwi (określa się poziom kreatyniny i mocznika, całkowite białko i jego frakcje oraz inne wskaźniki w razie potrzeby);
  • kultury moczu na pożywkach (jeśli podejrzewa się zakaźny charakter procesu);
  • wsteczny urethrography (procedura, która pozwala stwierdzić, że zwężenia cewki moczowej, jego długości i ciężkości, jak również obecności odcinków zatok, kamienie, itp);
  • urethroscopy (metoda badania endoskopowego, z której lekarz wizualizuje ściany cewki moczowej, obecność wad, zwężeń i innych struktur patologicznych na nich);
  • Ultradźwięki układu moczowego i badanie przezodbytnicze gruczołu krokowego (pozwala określić procesy patologiczne w gruczole krokowym, ich rozmiar, obecność kamieni itp.);
  • MRI lub TK narządów układu moczowo-płciowego za pomocą środka kontrastowego (obecnie metody są szeroko stosowane, ponieważ umożliwiają wykrycie zwężenia, jego dokładną długość itd.) W krótkim czasie.

Taktyka zarządzania

Leczenie zwężeń cewki moczowej (zwężenie cewki moczowej) ma następujące cele:

  • pełne przywrócenie drożności światła cewki moczowej, czyli wyleczenie pacjenta i zapobieganie wszelkim powikłaniom;
  • normalizacja procesu oddawania moczu;
  • poprawa ogólnej jakości życia pacjenta.

Terapia pacjentów może mieć kilka kierunków.

Dynamiczny monitoring pacjenta

Ta taktyka jest wybierana w następujących przypadkach:

  • pacjentowi całkowicie brakuje reklamacji lub ich objawy są minimalne;
  • pozostała niewielka ilość moczu w pęcherzu (mniej niż 80-100 ml);
  • nie ma nawrotów procesów zakaźnych w narządach układu moczowego.

Bougienage zwężającego się obszaru w cewce moczowej

Wskazania dla tego są:

  • długie struktury (5-6 cm długości), które mają ten sam stopień zwężenia na całej długości;
  • niewielki stopień zwężenia światła cewki moczowej, który pozwoli na przejście bez urazów do błon śluzowych;
  • odmowa przyjęcia przez pacjenta innych metod leczenia;
  • wysokie ryzyko powikłań podczas operacji (ogólny ciężki stan pacjenta, obecność współistniejących chorób);
  • dobrą tolerancję procedury pozyskania, którą przeprowadzono wcześniej, a także długotrwały pozytywny efekt.

Wewnętrzna uretrotomia optyczna

Istota zabiegu polega na endoskopowym wycięciu obszarów zwężenia bliznowatości (przy użyciu ureoskopu i specjalnego urządzenia zdolnego do usuwania nieprawidłowej tkanki). Do leczenia zwężenia metodą cewki moczowej u mężczyzn i kobiet użyj lasera, źródła ciepła lub zimnego noża.

Metodę tę towarzyszą częste nawroty procesu patologicznego, które obserwuje się dość wcześnie (po 2-3 miesiącach), co odnosi się do jego mało obiecujących sposobów leczenia zwężeń jakiegokolwiek pochodzenia.

Wycięcie cewki moczowej

Usunięcie części cewki moczowej (jej resekcja) z utworzeniem zespolenia końcowego (wykorzystanie własnych tkanek cewki moczowej poprzez ich zsunięcie). Ta metoda służy do zawężania w niewielkim stopniu, ma dobre długoterminowe wyniki.

Substytucja cewki moczowej

Złoty standard leczenia. Rozprzestrzenił się w patologicznym procesie dużej długości (ponad 2-3 cm), zlokalizowanym w różnych częściach cewki moczowej. Najczęściej do zastąpienia dotkniętych tkanek używa się materiału uzyskanego z błony śluzowej policzka pacjenta (przeszczepu policzkowego).

Zapobieganie

Środki zapobiegania zwężeniom cewki moczowej są następujące:

  • terminowe leczenie wszelkich procesów zapalnych w cewce moczowej (zwłaszcza pochodzenia gonokokowego);
  • w przypadku urazowego uszkodzenia ścian cewki moczowej, konieczna jest szybka opieka chirurgiczna i odpowiednia ilość interwencji chirurgicznej (preferowane są nowoczesne metody leczenia);
  • Aby wykluczyć jatrogenne zwężenia, które pojawiają się jako powikłanie nieprawidłowo włożonego cewnika, konieczne jest odpowiednie przeszkolenie personelu medycznego podczas cewnikowania;
  • Ważne jest unikanie wprowadzania ciał obcych w cewce moczowej (korekta zachowań seksualnych);
  • przestrzeganie zasad higieny osobistej, stosowanie środków antykoncepcyjnych, co eliminuje wnikanie czynników zakaźnych do cewki moczowej;
  • ogólne wzmocnienie statusu immunologicznego, stopniowe stwardnienie organizmu, utrzymanie aktywnego trybu życia.

Wniosek

Procesy zapalne w cewce moczowej wymagają szybkiego leczenia, ponieważ mogą prowadzić do takiego stanu, jak zwężenie cewki moczowej, co zagraża pacjentowi szeregiem zaburzeń urodynamicznych i poważnych powikłań.

Bez względu na to, jakie objawy niepokoją pacjenta (na początkowych etapach, być może ich całkowity brak), konieczne jest zapewnienie wykwalifikowanej pomocy z wykorzystaniem nowoczesnych metod leczenia. Niestety, nawet długotrwałe i odpowiednie leczenie nie zawsze gwarantuje pacjentowi całkowite wyleczenie i nie chroni go przed możliwymi nawrotami procesu patologicznego.

Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn: objawy i leczenie

Pod rygorem cewki moczowej u mężczyzn, należy zrozumieć zwężenie światła cewki moczowej aż do całkowitego zatarcia z powodu zmian bliznowatych.

Cechy męskiej anatomii cewki moczowej

Cewka moczowa jest rurowym narządem, który jest końcową częścią dolnego odcinka dróg moczowych. Zaczyna się tuż za otworem wylotowym pęcherza i otwiera się szczelinowym otworem na czole prącia.

W praktyce klinicznej zwyczajowo dzieli się cewkę moczową na 3 główne segmenty:

  • prostaty (przechodzi w gruczoł krokowy);
  • błoniaste (otoczone włóknami mięśni, które podnoszą odbyt, oraz głębokie poprzeczne mięśnie krocza, które zapewniają funkcję zatrzymania moczu i normalnego aktu oddawania moczu);
  • gąbczasta (kontynuację moczowo-płciowego membrany do zewnętrznego otworu cewki moczowej, korpus otoczony przez gąbczastym cewki, cewki śluzowej w tym dziale zawiera dużą ilość gruczołów śluzowych i braków).

Każdy z nich wyróżnia się cechami strukturalnymi i funkcjami, które są brane pod uwagę w trakcie leczenia.

Przyczyny powstawania zwężeń

Każde uszkodzenie błony śluzowej i gąbczastego ciała cewki moczowej prowadzi do powstania blizny, która może zmienić średnicę cewki moczowej. Najczęstsze przyczyny zwężeń cewki moczowej to:

  • skutki traumatyczne (tępy lub przenikający uraz do pierścienia miednicy, krocza i narządów płciowych, uszkodzenie spowodowane manipulacjami w jamie ustnej i interwencje chirurgiczne, oparzenia chemiczne);
  • Zapalenie (gonorrheal cewki moczowej, balanitis zarostowe xerotica; cewki uszkodzenia ze względu na długi pobyt cewnika procedur endoskopowych i operacji, które ułatwiają mikro urazami śluzówki i zapewnić dostęp do penetracji przez czynniki zakaźne);
  • wrodzone anomalie.

Stany zapalne cewek gąbczastych charakteryzują się:

  • utajony początek choroby;
  • powolny postępujący kurs;
  • brak wyraźnych granic uszkodzeń tkanki gąbczastej;
  • naprzemienne obszary aktywnego stanu zapalnego z kompletnym spongiofibrosis;
  • zwłóknienie okołotwardowe z włączeniem błon jądra, mięśni i celulozy krocza do procesu patologicznego.

U niektórych pacjentów nie można ustalić przyczyny zwężenia cewki moczowej. W tym samym czasie nie ma historii urazu, zapalenia cewki moczowej, cewnikowania itp. W takich przypadkach można ustalić rozpoznanie zwężenia idiopatycznego.

Klasyfikacja

W zależności od położenia zwężenia cewki moczowej są:

Mogą być zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne. Jedno krótkie zwężenie może znajdować się w dziale błoniastym, kilka innych - w gąbczastym. Często mają nie tylko inną lokalizację, ale także różne przyczyny.

Nietraktowane i nieskomplikowany Zwężenie cewki moczowej się jako pierwotne skomplikowane wariant rozwoju choroby u chorych z nawrotami choroby, w procesie tworzenia się przetok lub ropni.

Zgodnie z długością udziału w ścisłości:

  • na długi (ponad 20 mm);
  • krótki (do 20 mm);
  • suma częściowa i całkowita gąbczasta (odpowiednio do 75% lub więcej);
  • porażka całej cewki moczowej.

W praktyce klinicznej wyróżnia się następujące stopnie zwężenia cewki moczowej:

  • łatwe (przy zwężeniu średnicy cewki moczowej do 50%);
  • umiarkowany (do 75%);
  • ciężki (ponad 75%);
  • pełne zatarcie.

Objawy kliniczne

Obraz kliniczny zwężenia cewki moczowej charakteryzuje się rozmaitymi objawami, których nasilenie zależy od umiejscowienia, stopnia zwężenia i jego przyczyn. Wśród nich są najważniejsze:

  • częste naglące potrzeby;
  • pilność oddawania moczu;
  • napięcie i ból podczas oddawania moczu;
  • jego opóźnienie;
  • osłabiony przepływ strumienia i jego nieciągłość;
  • zraszanie;
  • nokturia;
  • uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza;
  • podważanie po oddaniu moczu.

Wszystkie te patologiczne objawy nie są uważane za swoiste, mogą występować w innych chorobach urologicznych. Jednak ze zwężeniem cewki moczowej istnieje pewna sekwencja ich pojawiania się: na początku dominują objawy związane z upośledzonym opróżnianiem, następnie łączą się objawy akumulacji.

Najbardziej typowym symptomem choroby jest powolny strumień i nieregularne oddawanie moczu, do którego mocz jest następnie dodawany kroplami na końcu strumienia. Gdy zmniejsza się światło cewki moczowej, objawy te nasilają się. Kiedy zwęża się do jednej czwartej lub więcej, zawsze występują oznaki przewlekłego zatrzymania moczu.

Ból jest równie ważnym objawem tej patologii. Pojawia się wraz z początkiem oddawania moczu, kończy się na nim i zawsze towarzyszy mu powolny strumień. Objaw ten jest bardziej widoczny w stanach zapalnych i idiopatycznych i może być nieobecny podczas traumatycznej genezy choroby.

Obecność infekcji i zapalenia w cewce moczowej powoduje objawy patologiczne, ale nie wynikają one z samego zwężenia, ale z przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek itp.

Zwężeniom urazowym często towarzyszą objawy łącznego uszkodzenia (kości miednicy, odbytnicy) i ich powikłania (przewlekły ból miednicy).

Komplikacje

Długotrwałe występowanie zwężenia cewki moczowej u mężczyzn prowadzi do naruszenia wypływu moczu, niedokrwienia tkanek i przenikania zakażenia do cewki moczowej, w wyniku czego rozwijają się powikłania:

  • przetoka cewki moczowej;
  • ropnie i ropce okołoustne;
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy;
  • moczowód nerwiak;
  • ostre i przewlekłe infekcje narządów płciowych (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza, zapalenie pęcherzyka płucnego);
  • choroby dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie przewodów nerkowych);
  • kamica nerkowa;
  • przewlekła niewydolność nerek;
  • sepsa;
  • zaburzenia erekcji;
  • wtórny hipogonadyzm;
  • niepłodność

Diagnostyka

Zwężenie cewki moczowej może być podejrzane przez lekarza podczas przesłuchiwania pacjenta, porównywania skarg i historii medycznej. Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się badanie i obiektywne badanie. Dodatkową rolę odgrywa dodatkowe badanie:

  • wsteczna cewka moczowa (umożliwia określenie lokalizacji, stopnia i zakresu zwężenia);
  • cystourethrography kierunku zstępującym (jeżeli cewka jest przejezdna kontrast wypełnia on nadstrikturnuyu ugrupowania, jeśli drożność nieobecności środka kontrastowego jest rozprowadzany w proksymalnej cewki ograniczeniom);
  • urethroscopy (wykonywane z niejasnymi wynikami powyższych badań lub nieznanymi przyczynami tej patologii do pobrania biopsji);
  • cystouretroskopia (konieczna w przypadkach podejrzenia zwężenia szyjki pęcherza lub niedrożności cewki moczowej z rozrostem gruczołu krokowego);
  • badanie ultrasonograficzne cewki moczowej (daje możliwość rozróżnienia pomiędzy prawidłową strukturą ciała gąbczastego i tkanki bliznowatej, wykazane w zapalnych i skomplikowanych zwężeniach);
  • spongiografia (pozwala dokładniej określić dystalną granicę gąbczastokomórkowej);
  • rezonans magnetyczny cewki moczowej i pęcherza z kontrastem (stosowany w trudnych przypadkach i przy powtarzających się nawrotach choroby);
  • badanie bakteriologiczne moczu i wydzielina z cewki moczowej;
  • biochemiczne badania krwi (poziom kreatyniny);
  • wydalanie moczu (widoczne w obecności zmian górnych dróg moczowych).

Dokładne informacje o chorobie zwężenia, zmianach w narządach moczowych i narządach płciowych, uzyskane podczas diagnozy, są ważne dla określenia taktyki postępowania z pacjentem.

Leczenie

Na obecnym etapie wiedza medyczna zna kilka opcji leczenia dla zwężeń cewki moczowej. Należą do nich:

  • obserwacja;
  • bougienage;
  • wewnętrzna uretrotomia optyczna;
  • wycięcie cewki moczowej z wytworzeniem zespolenia;
  • uzupełnienie cewki moczowej.

Pacjenci z brakiem lub niewielką liczbą dolegliwości, z prawidłowym stanem dróg moczowych i niewielką ilością moczu w pęcherzu mogą być pod nadzorem lekarza. W takim przypadku wymagane jest roczne badanie. Tacy pacjenci powinni być świadomi możliwego ryzyka postępu choroby i potrzeby aktywnego leczenia w przyszłości.

Bougienage cewki moczowej jest jedną z najstarszych metod leczenia paliatywnego. Celem tej interwencji jest rozszerzenie zwężenia do normalnej średnicy (dla tej części cewki moczowej). W tym celu bougie o określonej wielkości wprowadza się do cewki moczowej po znieczuleniu miejscowym i pozostawia na 15-20 minut. Ta procedura jest powtarzana okresowo. Częstotliwość jego realizacji określa lekarz, koncentrując się na parametrach oddawania moczu.

Wewnętrzna uretrotomia optyczna jest równoważna pod względem skuteczności do bougienacji. Stosuje się go do krótkotrwałych urazów gąbczastej. Jego istota polega na rozcięciu blizn w strefie zwężenia. Zapewnia rozszerzenie cewki moczowej, jeśli nabłonek jest przed nadmiernym wzrostem tkanki bliznowatej, co nie zawsze ma miejsce. Po interwencji zalecany jest 3-6-miesięczny bougienaż lub autoklawizacja. Większość pacjentów po operacji ma progresję procesu patologicznego i potrzebuje otwartej interwencji chirurgicznej.

Resekcja cewki moczowej z endodontażem jest skuteczną radykalną metodą leczenia urazowych bólów błoniastych i gąbczastych części cewki moczowej. Jednakże, jeśli cewkę moczową dotknie gąbczaste zwłóknienie, tej interwencji towarzyszą częste nawroty procesu patologicznego. Można tego uniknąć poprzez zastosowanie zespolonej cewki moczowej.

Substytucja urethroplasty jest jedną z najbardziej złożonych interwencji chirurgicznych w cewce moczowej. Stosuje się go do zwężeń cewki moczowej dłuższych niż 2 cm, a także w przypadkach, w których inne metody nie są skuteczne. Wybór techniki chirurgii rekonstrukcyjnej zależy od lokalizacji i długości zwężenia, a także od obecności komplikacji.

Z którym lekarzem się skontaktować

Chirurg-urolog zajmuje się leczeniem zwężeń cewki moczowej. Przy rozwoju komplikacji konsultacji z nefrologiem, androlog może być konieczne. Jeśli podejrzewa się patologię gruczołu krokowego, na badania zaplanowany jest onkolog.

Wniosek

Pod warunkiem, że wczesna diagnoza i prawidłowy dobór taktyki postępowania z pacjentem, można wyeliminować zwężenie cewki moczowej. Pozwala to nie tylko pozbyć się nieprzyjemnych objawów, ale także zapobiec rozwojowi powikłań.

W programie "Live Healthy!" Z Eleną Malysheva o zwężeniu cewki moczowej (patrz 33:30 min.):

Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn leczonych

Pod zwężeniem cewki moczowej oznacza zmianę kształtu kanału związanego z jego zwężeniem i pogorszeniem drożności. Mężczyźni częściej chorują niż płeć żeńska. Wynika to z cech struktury i zwiększonych obrażeń.

Zwężenie cewki moczowej

Zwężenie kanału jest patologicznym zaburzeniem, dlatego nie można się go pozbyć samodzielnie. W miejscu zwężenia nie ma zwykłej blizny, ale warstwa komórek. W procesie tworzenia tkanki włóknistej z gąbczastej warstwy, naruszając oddawanie moczu i krążenie krwi.

Jeśli nie jest leczone, zwężenie może być prekursorem następujących patologii:

  • przewlekłe choroby układu moczowego o charakterze zakaźnym i niezakaźnym:
  • kamica nerkowa;
  • ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego;
  • zapalenie jąder i ich przydatków;
  • uchyłki (ślepy występ ścian cewki moczowej i pęcherza moczowego);
  • wodonercze z powodu upośledzonego odpływu moczu i niewydolności nerek.

Aby uniknąć poważnych patologii i powikłań, zwężenie musi zostać zdiagnozowane i wyleczone w czasie:

  1. Patologia ma swój własny kod w międzynarodowej klasyfikacji chorób (nr 35).
  2. Pourazowy (nr 35,0).
  3. Zakażenie pozakażeniowe, które nie jest sklasyfikowane w ICD 10 w innych pozycjach (nr 35.1).
  4. Inny rodzaj zwężenia cewki moczowej (nr 35.8).
  5. Nieokreślone zwężenie cewki moczowej (nr 35,9).

Rozwój zwężenia cewki moczowej ma kilka etapów. Dalsze leczenie i pogorszenie stanu pacjenta zależy od nich:

  • zmienić urothelia, uszkodzenie błony śluzowej;
  • przepływ moczu z rozwarstwieniem infekcji;
  • patologiczny wzrost i gojenie tkanek;
  • początek procesów bliznowacenia i stwardnienia.

Powody

Istnieją czynniki bezpośrednie i pośrednie, które prowadzą do zwężenia kanału cewki moczowej lub zmiany jego kształtu w poszczególnych segmentach:

  1. zwężenie zastawki kanału moczowego (występuje z wrodzonymi wadami nie większymi niż 2%);
  2. urazy (70%);
  3. procesy zapalne w cewce moczowej (15-20%);
  4. interwencja medyczna (10-13%).

Nabyte zwężenia są najczęstsze w praktyce urologicznej.

Co powoduje pourazowe zwężenia:

  • tępy uraz narządów płciowych;
  • penetrujące rany kanału moczowego;
  • brutalne życie seksualne;
  • ciała obce w cewce moczowej (z kamicą moczową);
  • złamania prącia;
  • złamania kości miednicy (z urazami samochodowymi, upadkami z wysokich obiektów);
  • uszkodzenie cewki moczowej przez chemikalia i ciepło.

Przyczyny medyczne lub jatrogenne:

  • urethroscopy;
  • cystoskopia;
  • bougienage;
  • cewnikowanie;
  • usunięcie kamienia z kanału;
  • przezcewkowa resekcja prostaty;
  • całkowite usunięcie prostaty;
  • falloprotezy;
  • radioterapia z wprowadzeniem grzejnika do kanału cewki moczowej.

Inne czynniki rozwoju:

  • przenosi infekcyjne zapalenie cewki moczowej na tle chorób wenerycznych;
  • gruźlica;
  • zapalenie żołędzi prącia (balanitis);
  • niespecyficzny proces zwyrodnieniowy prącia;
  • pogorszenie ukrwienia i metabolizmu w tkankach cewki moczowej.

Istnieje kilka rodzajów ograniczeń, różnią się one lokalizacją i lokalizacją procesu:

  1. Krótki (do 2,5 cm długości).
  2. Wydłużony (ponad 2 cm).
  3. Zwężenia przedniej cewki moczowej (wejście zewnętrzne, główkowaty, prącie).
  4. Zwężenia cewki moczowej (błoniastej, prostaty).
  5. Suma częściowa (uszkodzenie 2/3 cewki moczowej).
  6. Ogółem (obejmował prawie całą cewkę moczową lub kanał wzdłuż całej długości).

Zwężenia odcinka piaskowo-cewkowego

W patologii zaangażowany kanał cewki moczowej, graniczący z moczowodu i miednicy. Segment w tym systemie odgrywa ważną rolę dynamiczną, z jego porażką rozpoczynają się poważne problemy z moczem. Jeśli u pacjenta występuje kamica nerkowa, dość często w tym przedziale znajdują się małe kamienie. Mogą powodować napady bólu i kolki nerkowej w tym samym czasie.

Zwężenie błogosławieństwa

Sekcja membranowa znajduje się w dystalnym obszarze, najbardziej oddalonym od zewnętrznego wejścia do kanału. Tutaj jest zakręt prowadzący do przodu i do góry. Struktury tej strony są trudno dostępne ze względu na strukturę anatomiczną. Oto elementy zwieracza cewki moczowej. Po ich porażce u pacjenta można całkowicie zlikwidować oddawanie moczu.

Objawy

Zazwyczaj zwężenie pojawia się po urazie lub innej ekspozycji. Ważne jest odróżnienie od gruczolaka lub przerostu gruczołu krokowego.

Jakie znaki istnieją:

  • ścienianie strumienia moczu, zmniejszanie ciśnienia;
  • całkowita ilość moczu na dzień jest znacznie zmniejszona;
  • uczucie pustego pęcherza po przejściu do toalety;
  • długi proces oddawania moczu lub przed nim;
  • jeśli chcesz oddać mocz, musisz odcedzić brzuch;
  • strumień moczu jest rozpylany;
  • wydalanie moczu z cewki moczowej po oddaniu moczu;
  • ból i dyskomfort podczas opróżniania pęcherza;
  • rozprzestrzenianie się bólu w dolnej części brzucha;
  • wydzielanie z kanału cewki moczowej z procesami stagnacji i dostępem do infekcji.

Według jednego objawu niemożliwe jest ustalenie diagnozy. Bez dodatkowego badania może być błędne. Czasami krwiomocz dołącza się do objawów, jeżeli kanał jest uszkodzony przez kamień moczowodowy. W ostrym zwężeniu mocz jest wydalany kroplami lub całkowicie zablokowany. Takie naruszenie wymaga natychmiastowego leczenia przez urologa.

Diagnostyka

Podczas badania ważne jest, aby specjalista poznał przyczynę powstania zwężenia. Uważnie bada objawy i historię. Jeśli podejrzewa się proces zapalny, pacjent będzie musiał mieć wymazy na możliwe infekcje dróg rodnych.

Jakie testy są zalecane:

  • wirus brodawczaka i immunofluorescencja;
  • PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy);
  • wysiew bakteriologiczny;
  • ogólne badania krwi i moczu (poziomy białych krwinek i czerwonych krwinek).
  • cystometria (badanie pęcherza w celu wypełnienia go);
  • profilometria (pomiar ciśnienia światła we wszystkich częściach cewki moczowej);
  • USG po oddaniu moczu (ujawnia poziom moczu pozostającego w pęcherzu);
  • Prześwietlenie (określenie długości zwężenia, fałszywych przejść, występów i kamieni);
  • urethroscopy (identyfikacja przyczyn patologii, pobieranie próbek tkanek do badania histologicznego).

Aby uzyskać pełny obraz, lekarz może wymagać harmonogramu oddawania moczu przez ostatnie trzy dni. Wszystko zapisywane jest w specjalnym dzienniku (objętość całkowita, natężenie bólu podczas potrzeby, przepływ moczu po przejściu do toalety i płyn do picia).

Leczenie

Dzięki nowoczesnym metodom konstruktywnej chirurgii można skorygować każdą formę zwężeń. Nie ma jednego leczenia w leczeniu tej patologii:

Szeroko stosowaną metodą leczenia zwężenia jest dożywotnia. Po zakończeniu ekspansji kanału objawy patologii zostają przywrócone, a choroba postępuje. Początkowy etap operacji wiąże się z trudnościami. Odzyskiwanie kanału powinno być wielokrotne i bezkrwiste. Jeśli w trakcie zabiegu pojawi się krew, oznacza to nowe pęknięcie błony śluzowej w kanale, co jest bardzo niekorzystne dla patologii.

Wskazania do bycia to krótkie zwężenia, długie nieregularności z jednolitym zwężeniem, brak infekcji i niskie ryzyko uszkodzenia błony śluzowej. Bougienage jest odpowiedni dla pacjentów, którzy nie mogą przejść operacji z resekcją i plastikiem.

  • Wewnętrzna uretrotomia optyczna

Sugeruje rozwarstwienie cewki moczowej za pomocą specjalnego narzędzia. Operacja ma ten sam efekt co bougienage. Około połowa mężczyzn cierpi na nawroty po ureptomii, dlatego ważne jest, aby przez 6 miesięcy wykonywali bierność. W ciągu dwóch lat objawy mogą się nasilać. Operacja wykonywana jest z krótkimi zwężeniami po urazach.

Uretrotomia nie jest wykonywana przy zwężeniach prącia, jeśli są one równe lub większe niż 1 cm. Przy głębokim powstawaniu tkanki włóknistej patologia powraca po 2-3 miesiącach.

  • Laserowe rozpraszanie punktów

Podczas operacji specjalista osiąga rozszerzanie cewki moczowej poprzez odparowanie tkanki włóknistej z wiązki laserowej. Pacjent ma cewnik przez 3-5 dni. W niektórych przypadkach dochodzi do nawrotu choroby, dlatego konieczne będzie monitorowanie czasu życia strumienia moczu. Statystyki pokazują późne nawroty 5-10 lat po leczeniu laserem.

Technika opiera się na wstawieniu do światła kanału specjalnego szkieletu (stentu), który otwiera się za pomocą kapsułki w środku. Leczenie jest skuteczne, ale w ciężkim zwłóknieniu okołotłokowym nie jest stosowane. Prawdopodobieństwo proliferacji tkanki łącznej w stencie osiąga 40%. Głębokie zakłócenia spowodują stagnację moczu i bólu w kanale.

  • Resekcja kanału cewki moczowej

Stosuje się go do zwężeń powyżej 2 cm, z porażką oddziału bulbozny. Wpływ na obszar prącia może prowadzić do skrócenia prącia lub zmniejszenia kąta związanego z osią narządu i ścianą brzucha. Resekcja jest niezbędna w przypadku głębokich zmian. W tej chwili w chirurgii wykonywane są skomplikowane techniki plastyczne, które zapobiegają maksymalnym zmianom w penisie. Skuteczność resekcji wynosi więcej niż 90% w ciągu 10 lat.

  • Substytucja cewki moczowej

Najtrudniejsza i najbardziej wydajna operacja z głębokimi uszkodzeniami cewki moczowej. Jest używany do szczególnie długich ograniczeń oddziałów bulbozny, penile i capitulate. Technika obejmuje kilka etapów z podłużną uretrotomią i plastyką z patchworku.

Prognozy

W większości przypadków leczenie zwężeń kończy się pomyślnie, a stan pacjenta nie zmienia się przez długi czas ani przez całe życie. Przy opiece paliatywnej niepełnosprawność pacjenta nie ulega pogorszeniu.

Po otwartej procedurze pacjent może przebywać w szpitalu pod obserwacją przez okres do 14 dni. Czasowa niezdolność do pracy trwa do 20 dni. Dbanie o szwy jest wykluczone, jeśli do leczenia zwężeń stosuje się materiał wchłaniany.

Monitorowanie przez całe życie jest ważne, aby pacjent mógł kontrolować nawroty. Najbardziej niebezpieczny okres po operacji to 2-5 lat. Konieczne jest monitorowanie stanu zdrowia układu moczowo-płciowego w celu zapobiegania chorobom zakaźnym.

W niektórych przypadkach po zabiegu chirurgicznym na tle nawrotu mogą wystąpić działania niepożądane:

  • zmniejszenie pożądania seksualnego;
  • zaburzenia psychiczne i emocjonalne;
  • przyrost masy ciała;
  • objawy wegetatywno-naczyniowe;
  • zaburzenie metaboliczne.

Aby zapobiec skurczom i defektom, należy monitorować stan zdrowia i ograniczać sytuacje zagrożenia, które prowadzą do uszkodzenia cewki moczowej.

Możesz również przeczytać wideo, które szczegółowo wyjaśni, jak niebezpieczne jest zwężenie cewki moczowej.