logo

Symptomatologia i chirurgiczne leczenie zwężenia cewki moczowej u mężczyzn

Zwężeniem cewki moczowej jest anatomiczne zwężenie cewki moczowej, co utrudnia oddawanie moczu. Jest to dość powszechna patologia, wykryta u 2% mężczyzn i 1% kobiet.

W większości przypadków zwężenie występuje u mężczyzn, ponieważ ich cewka moczowa jest znacznie dłuższa niż u kobiet i bardziej podatna na obrażenia. Niektórzy urologowie twierdzą, że w rzeczywistości pacjenci z taką diagnozą mają o wiele więcej niż 2%, po prostu błędnie diagnozują zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherza lub gruczolaka prostaty. I zidentyfikować zwężenie cewki moczowej u mężczyzn i leczyć ją dopiero po poważnych badaniach.

Zwężenie cewki moczowej może wystąpić u osób w każdym wieku. Najczęściej występuje w przedniej części cewki moczowej.

Zwróć uwagę! Każde uszkodzenie nabłonka może prowadzić do bliznowacenia, blokując wydalanie moczu.

Przyczyny zwężenia cewki moczowej

Przyczynami patologii mogą być:

  • Urazy na narządy płciowe.
  • Złamanie prącia.
  • Nóż penetrujący lub rany postrzałowe przedniej cewki moczowej.
  • Cewnikowanie (szczególnie podczas długich operacji).
  • Interwencje chirurgiczne.
  • Złamania miednicy w wyniku urazów przemysłowych lub upadków z wysokości.
  • Radykalna prostatektomia.
  • Choroby weneryczne, których czynnikami sprawczymi są Trichomonas, chlamydia, mykoplazma, gonokokci.
  • Gruźlica narządów płciowych.
  • Chemiczne uszkodzenie cewki moczowej w wyniku samoleczenia.
  • Pogorszenie dopływu krwi do obszaru narządów płciowych z układową miażdżycą tętnic lub cukrzycą.

Klasyfikacja

Rurki są klasyfikowane zgodnie z przyczyną rozwoju i charakterem uszkodzenia cewki moczowej.
Z natury przepływu.

  • Podstawowa forma. Jest rozpoznawany w przypadku zdiagnozowania choroby pacjenta po raz pierwszy.
  • Powtarzalny. Ustalone w przypadku, że po leczeniu choroba rozwija się ponownie po bąbldze, stenografii lub cewce moczowej.
  • Skomplikowane. Powikłania są uważane za przetokę lub ropień.

Z natury choroby.

  • Traumatyczne. Są one spowodowane obrażeniami narządów płciowych spowodowanymi uderzeniami, ranami lub manipulacjami medycznymi.
  • Zapalny. Jest wynikiem zapalenia cewki moczowej wywołanego przez patogeny przenoszone drogą płciową.
  • Wrodzony Przyczyna występowania tej patologii nie została ustalona.
  • Idiopatyczny. W tym samym czasie nie można ustalić przyczyn zwężenia cewki moczowej, które pojawiły się w wieku dorosłym.

W miejscu lokalizacji.

  • W obszarze zewnętrznego ujścia cewki moczowej powstaje zwężenie, prącie i prącie opuszkowe.
  • Prostaty i błoniasty. Zwężenie tylnej części cewki moczowej.
  • Pojedynczy Zwężenie występuje tylko w jednym miejscu.
  • Wiele. W kilku miejscach cewki moczowej tworzą się znaki.
  • Krótki Długość zwężenia nie jest większa niż jeden centymetr.
  • Średnia. Długość zwężenia od jednego do dwóch centymetrów.
  • Długi Zwężenie dłuższe niż dwa centymetry.

W zależności od stopnia uszkodzenia.

  • Suma częściowa. W tym przypadku dotyczy to 2/3 cewki moczowej.
  • Zwężenie panwiowa. Zwęża prawie całą cewkę moczową.
  • Zaciemnienie. Światło cewki moczowej jest nieobecne i występuje całkowita niedrożność.

Objawy choroby

Problemy z oddawaniem moczu wskazują na zwężenie cewki moczowej. Możliwe jest określenie następującej cechy choroby:

  • Aby rozpocząć akt oddawania moczu, należy podjąć wysiłek.
  • Strumień moczu osłabia się i rozpryskuje, pomimo napięcia mięśni brzucha.
  • Po oddaniu moczu pojawia się uczucie, że pęcherz nie jest całkowicie pusty i pojawiają się nowe popędy.
  • U niektórych mężczyzn chorobie towarzyszy nietrzymanie moczu.

Dodatkowe objawy wskazujące na chorobę:

  • Bolący ból w dolnej części brzucha i okolicy narządów płciowych.
  • Słaby uwalnianie spermy podczas wytrysku.
  • Domieszka krwi pojawia się w spermie lub moczu.
  • Pojawiają się śluzowate wydzieliny po oddaniu moczu.
  • Podczas oddawania moczu może wystąpić ból i uczucie pieczenia w cewce moczowej.
  • Objętość moczu maleje.
  • W przypadku zwężenia prawie całej cewki moczowej wydalony jest mocz.
  • Z zatarciem moczu nie wychodzi z pęcherza. Jest to bardzo niebezpieczny stan i śmierć jest możliwa bez zapewnienia szybkiej pomocy.

Zwróć uwagę! U kobiet choroba objawia się także jako naruszenie oddawania moczu, poczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, pieczenie i ból w cewce moczowej. Ale zatarcie jest bardzo rzadkie.

Komplikacje

Naruszenie odpływu moczu prowadzi do tego, że mięsień w kształcie pierścienia przy wyjściu z pęcherza jest przeciążony, a następnie ulega zanikowi. W rezultacie zmniejsza się jego kurczliwość. Pęcherz przestaje całkowicie opróżniać się, a resztkowy mocz gromadzi się w jego świetle. Jeśli jego objętość przekracza 100 ml, jest to poważna patologia i może prowadzić do takich chorób, jak:

  • Odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Zapalenie pęcherza moczowego
  • Orchit.
  • Zapalenie gruczołu krokowego
  • Kamica moczowa.
  • Niewydolność nerek.
  • Zapalenie uchyłka.
  • Wodonercze.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować chorobę, lekarz zbiera historię, dowiadując się, jak długo problemy zaczęły się i co dokładnie ją poprzedzało. Pacjent może zostać poproszony o zrobienie pamiętnika, w którym będzie musiał rejestrować częstotliwość oddawania moczu, ilość moczu, nietolerancję impulsową, ewentualny wyciek moczu. Będziesz także musiał zarejestrować ilość zużytego płynu.

Dodatkowo przeprowadź ankiety:

  • Ogólna analiza krwi i moczu.
  • Badanie bakteriologiczne wydzielania gruczołu krokowego i moczu.
  • Kompleksowe badanie ultrasonograficzne narządów moczowych.
  • Uroflowmetria (określająca ilość wydalanego moczu, czas trwania działania i natężenie przepływu moczu).
  • Urethrography (badanie rentgenowskie cewki moczowej z kontrastem).
  • Tomografia narządów miednicy (w razie potrzeby).
  • Endoskopia (badanie zajętego obszaru endoskopem).

Leczenie

Leczenie zwężenia cewki moczowej za pomocą leków lub tradycyjnych metod jest prawie niemożliwe.

Aby rozwiązać problem, konieczne jest wykonanie bougienażu, uretrotomii lub cewki moczowej.

Pokłon cewki moczowej

Jest to jedna z najczęstszych metod leczenia zwężenia cewki moczowej u kobiet i mężczyzn. Jego istota polega na tym, że za pomocą specjalnego narzędzia wykonanego z wytrzymałego materiału rozszerza się zwężony obszar.

Aby pozbyć się szczeliny cewki moczowej, za każdym razem wkłada się bougie o dużej średnicy. Przed rozpoczęciem sesji mężczyzna musi wykonać higieniczne procedury.

Pacjent siedzi na specjalnym krześle. Głowa penisa i sam instrument są traktowane specjalnym żelem, a lekarz zaczyna stopniowo wprowadzać bougie do cewki moczowej. Jest awansowany, dopóki nie dotrze do pęcherza. Następnie pozostaw na 5-10 minut, wyjmij i wymień instrumentem o większej średnicy. Bougie się zmienia, dopóki nie ma trudności z ich ekstrakcją.

Po zabiegu cewka moczowa jest leczona antyseptycznie, a antybiotyki są przepisywane w celu uniknięcia rozwoju procesu zapalnego.

Zwróć uwagę! Procedura jest dość skomplikowana, ponieważ instrument musi przejść przez gruczoł prostaty i dno miednicy, więc specjalista, który wykonuje to ćwiczenie, musi mieć odpowiednie doświadczenie.

  • Wynik bougingu jest tymczasowy. Zabieg nie poprawia krążenia krwi w dotkniętym obszarze, więc z czasem (w niektórych przypadkach nawet po miesiącu) zwężenie pojawia się ponownie, zwężenie staje się dłuższe, a blizny tkanek rosną.
  • Podczas zabiegu możliwe jest uszkodzenie cewki moczowej.
  • Po bougienażu mogą wystąpić procesy zapalne w okolicy narządów płciowych.

Zwróć uwagę! Metoda bougienage nie jest stosowana w ostrym zapaleniu cewki moczowej, zapaleniu pęcherza, odmiedniczkowym zapaleniu nerek, starych zwężeniach lub całkowitym zespoleniu cewki moczowej.

Wewnętrzna uretrotomia

Ta metoda jest stosowana w przypadku zwężeń nie przekraczających 1 cm, a procedura trwa około 30 minut. 8 godzin przed uretrotomią nie należy jeść ani pić wody. Przed rozpoczęciem procedur higienicznych. Pacjentowi podano znieczulenie ogólne lub zewnątrzoponowe i umieszczono na krześle.

Następnie cystoskop umieszcza się w penisie w celu wykrycia zwężeń. Za pomocą specjalnego zimnego noża blizny zostają odcięte, a cewka rozszerza się. Następnie lekarz przeprowadza dodatkowe badania obszaru pęcherza. Po zabiegu cewnik wprowadza się do cewki moczowej.

Wady wewnętrznej uretrotomii:

  • Możliwość uszkodzenia cewki moczowej i rozwój procesu zapalnego.
  • Powtarzane tworzenie zwężenia cewki moczowej i potrzeba innej operacji.
  • Ból w okolicy narządów płciowych.
  • Zaburzenia erekcji.
  • Blizna w tkance.
  • Możliwość krwawienia.
  • Ból podczas oddawania moczu.

Stentowanie cewki moczowej

Procedurę stosuje się, gdy pacjent ma poważne problemy zdrowotne, a znieczulenie ogólne jest przeciwwskazane. Jest to minimalnie inwazyjna metoda leczenia zwężenia cewki moczowej. Aby wyeliminować zwężenie do wewnątrz, należy zainstalować specjalną siatkę lub strukturę spiralną. Może być trwały lub rozpuścić się po pewnym czasie. Stentowanie cewki moczowej wykonuje się w znieczuleniu miejscowym.

  • Błona śluzowa cewki moczowej może rosnąć przez otwór w stencie, który nie tylko blokuje przepływ moczu, ale także stwarza pewne trudności w usuwaniu urządzenia.
  • Stent może być inkrustowany solami.
  • Zwichnięcie stentu jest raczej poważnym powikłaniem, które może nie tylko zatrzymywać mocz, ale także utrudniać jego usunięcie.
  • Z powodu niewłaściwego wyboru długości stentu lub wyboru miejsca instalacji może wystąpić wyciek moczu.

Zwróć uwagę! Zastosowanie najnowszych technologii w produkcji tych urządzeń pozwala nam rozwiązać większość problemów i uprościć instalację. W przypadku użycia materiałów wchłanialnych wyklucza się przemieszczenie i kiełkowanie błony śluzowej.

Urethroplasty

Cewnikowanie jest operacją chirurgiczną, która przywraca normalny prześwit cewki moczowej. Istnieje wiele jego metod, w zależności od wielkości zwężenia, jego lokalizacji i komplikacji.

Przed wykonaniem zabiegu chirurgicznego mężczyzna musi przejść wszystkie niezbędne testy. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym. Wykonaj rekonstrukcję poprzez nacięcie w skórze między moszną a odbytem. W pewnym okresie pacjent pozostaje w szpitalu pod nadzorem personelu medycznego.

Przy całkowitym uszkodzeniu cewki moczowej konieczne jest pełne przywrócenie cewki moczowej na całej długości. Aby to zrobić, przeszczepioną tkankę pobrano z wewnętrznej powierzchni przedramienia. Metoda jest dość skomplikowana, ale możliwe jest wykonanie rekonstrukcji cewki moczowej w jednym etapie.

Jeśli zwężenie cewki moczowej jest krótkie i znajduje się w obszarze bulboznaya lub błoniastym, wówczas dotknięty obszar zostaje wycięty, a dwa normalne końce są połączone. W przypadku, gdy nie jest to możliwe, wada jest eliminowana za pomocą innych tkanek, takich jak skóra prącia lub błony śluzowej policzków. Pole, na którym zainstalowany jest cewnik, trwa od 10 do 21 dni.

W zależności od złożoności zadania, urethroplastykę można przeprowadzić w dwóch etapach lub nawet kilku, przy czym okres między 4 a 12 miesiącem. Metodę wybiera się indywidualnie po ustaleniu problemów pacjenta.

  • Zwrot okresowy.
  • Zwężenie zewnętrznego otworu cewki moczowej.
  • Pojawienie się przetoki.
  • Odkształcenie penisa.
  • Nietrzymanie moczu.
  • Problemy z erekcją.

W tym samym czasie może wystąpić kilka komplikacji.

Okres rehabilitacji

Po zabiegach rozszerzających cewkę moczową konieczny jest okres rehabilitacji. W tym momencie musisz przestrzegać następujących zasad:

  • Regularnie przyjmuj antybiotyki i środki przeciwbólowe przepisane przez lekarza.
  • Jeśli istnieje cewnik, należy go regularnie dbać.
  • W ciągu 2 tygodni po zabiegu warto odmówić kąpieli, odwiedzić basen, saunę, kąpiel lub pływać na otwartej wodzie.
  • Możliwe, że blizny ponownie nie blokują cewki moczowej, cewnik będzie musiał być wkładany i wyjmowany kilka razy w tygodniu.
  • W ciągu miesiąca po zabiegu nie można podnosić ciężarów i angażować się w ciężką pracę fizyczną.
  • Konieczne jest użycie wystarczającej ilości płynu. Nie zaleca się pić napojów gazowanych i alkoholu.
  • Musisz dobrze zjeść i przestać jeść słone i kwaśne pokarmy.
  • Przez dwa tygodnie po zabiegu nie możesz uprawiać seksu.
  • Jeśli masz problem z oddawaniem moczu, cewnik nie odprowadza moczu, objętość moczu uległa zmianie, częstotliwość oddawania moczu, są oznaki procesu zapalnego lub duża ilość krwi w moczu, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Zapobieganie chorobom

Aby zapobiec zwężeniu cewki moczowej u mężczyzn, należy przestrzegać następujących zasad:

  • Unikaj przypadkowego seksu.
  • Używaj nowych prezerwatyw podczas stosunku seksualnego z nowymi lub nierzetelnymi partnerami.
  • Jeśli wystąpią takie objawy, jak ból podczas oddawania moczu, wysypka lub wydzielina, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
  • W leczeniu chorób urologicznych lub przenoszonych drogą płciową w celu spełnienia wszystkich wymagań lekarza.
  • Unikaj obrażeń narządów płciowych.
  • Nie nadużywaj rozwiązań Miramistin i Chlorhexidine są stosowane w celu zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową i są wstrzykiwane bezpośrednio do cewki moczowej. Przy zwiększonej wrażliwości na takie leki nawet niewielkie stężenie substancji może powodować oparzenia błony śluzowej.

Jeśli masz problemy z oddawaniem moczu, nie możesz samoleczenia i zawsze powinieneś skontaktować się z urologiem w celu uzyskania pomocy. We wczesnych stadiach choroby można się szybko pozbyć. Brak szybkiego leczenia może prowadzić do tego, że musisz wykonać kilka ważnych operacji.

Niedrożność cewki moczowej u mężczyzn

Zwężenie cewki moczowej jest chorobą urologiczną, która charakteryzuje się zwężeniem światła w cewce moczowej z powodu procesu bliznowotworowego. Przyczyny choroby są różne, ale wynik jest zawsze taki sam - naruszenie normalnego przepływu moczu z jamy pęcherza. Ta diagnoza daje mężczyznom dyskomfort psychiczny i fizyczny.

Jeśli pacjent lekceważy problem, choroba "pociągnie" za sobą szereg poważnych powikłań (gąbczaste włóknienie, niewydolność nerek, wodonercze, różne krwawienia). Zwężenie cewki moczowej u dzieci stanowi wielkie niebezpieczeństwo, ponieważ zaburzenia patologiczne występują w niedokończonym organizmie.

Rynki mają inną etiologię. Z natury przepływu są podzielone na pierwotne, nawracające lub choroby, które występują z powikłaniami. Praktyka medyczna pokazuje, że niedrożność jest zlokalizowana albo w przedniej części cewki moczowej, albo z tyłu, umiejscowiona w pobliżu pęcherza.

Dlaczego tak ważne jest zdiagnozowanie i wyeliminowanie zwężeń w cewce moczowej w czasie? Faktem jest, że zatkany odpływ moczu wywołuje rozmnażanie się zakaźnych bakterii. Wpływa na bardzo ważny narząd - nerki. I takie konsekwencje mogą zagrozić życiu pacjenta.

Przyczyny choroby

Zwężenia cewki moczowej są wrodzone i nabyte przez całe życie człowieka. W pierwszym przypadku choroba jest spowodowana wyłącznie wrodzonymi anomaliami rozwoju narządów moczowych (zwężone stenty cewki moczowej powstają u chłopców w macicy).

Uzyskana niedrożność cewki moczowej u mężczyzn występuje w następujących przypadkach:

  • Urazy utrzymujące się przez całe życie (tak zwane pourazowe zapalenie cewki moczowej). Należą do nich mechaniczne uszkodzenia w upadku, wstrząsy, termiczne lub chemiczne oparzenia tkanek, urazy wnikające w naturę w okolicy narządów płciowych. Pourazowe zwężenie cewki moczowej występuje po złamaniach kości miednicy (wypadki przemysłowe, upadki z dużej wysokości). Często dochodzi do uszkodzenia cewki moczowej podczas kontaktu seksualnego (przerwy w zewnętrznych tkankach prącia z krwawieniem). Uszkodzenie i tworzenie blizny rozwija się po przejściu przez kanał dużych kamieni podczas ICD (kamicy moczowej).
  • Niewykwalifikowane lub niewłaściwie wykonane zabiegi urologiczne i interwencje chirurgiczne.
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie w tkankach cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej).
  • Rygory w wyniku radioterapii. Choroba staje się powikłaniem po leczeniu nowotworowych wzrostów lub łagodnych nowotworów układu moczowo-płciowego.
  • Niedrożność, która jest wtórną chorobą w przypadku chorób, które charakteryzują się upośledzeniem prawidłowego dopływu krwi do tkanek miednicy. Należą do nich nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, cukrzyca, odchylenia w funkcjonowaniu trzustki.

Najczęściej, przy sporządzaniu obrazu klinicznego choroby, odnotowuje się dokładnie jej nabyte przyczyny. Wrodzone nieprawidłowości występują tylko u 2% pacjentów.

Objawy choroby

Zwężenie kanału cewki moczowej jest patologią, której towarzyszą wyraźne, bolesne objawy. Przejawia się najczęściej w następujący sposób:

  1. Trudne przejście moczu przez kanał. Dyskomfort odczuwany jest na początku i podczas aktu oddawania moczu.
  2. Ból o różnej sile podczas opróżniania pęcherza. Doznania dotyczą nie tylko narządów płciowych, ale również do brzucha.
  3. Brak poczucia naturalnego, pełnego opróżnienia bańki. Co więcej, pacjent może odczuwać obecność płynu w narządzie nawet po kolejnej wizycie w toalecie.
  4. Niekontrolowane wydzielanie niewielkiej ilości moczu, wyciek podczas kaszlu, kichanie.
  5. W przypadku ciężkiego zwężenia kanału cewki moczowej znacznie zmniejsza się ilość moczu. W szczególnie zaniedbanych przypadkach może się wyróżnić kropla po kropli, aż do całkowitego zablokowania naturalnego odpływu (zatarcie cewki moczowej).
  6. Obecność wtrętów krwi i zakrzepów w moczu.
  7. Wypływ krwi z prącia, który obserwuje się niezależnie od procesu oddawania moczu.
  8. Obecność krwi w materiale wytryskującym. W takim przypadku pacjent może zostać zaburzony przez częściową dysfunkcję seksualną.
  9. Strumień moczu zostaje rozwidlony, pojawia się plusk moczu.

Chorobie towarzyszy często ogólne złe samopoczucie, osłabienie, zmniejszony apetyt i aktywność fizyczna pacjentów.

Rozpoznanie zwężeń cewki moczowej

Wykrywanie obecności choroby u mężczyzny powinno rozpocząć się od wizyty u specjalisty. Poprosi pacjenta, aby zgłosił skargi i wymienił objawy, które się pojawiły. Następny zostanie przypisany do następujących rodzajów badań:

  • Analiza moczu (ogólnie). Pozwala zidentyfikować wewnętrzny proces zapalny z powodu oceny poziomu białych krwinek, białka i czerwonych krwinek (erytrocytów). Badanie zapewnia również możliwość wykrycia ropy i śluzu w moczu.
  • Siew moczu w celu identyfikacji bakterii i mikroorganizmów. Badanie to jednocześnie określa wrażliwość na wszystkie rodzaje antybiotyków.
  • Badanie ultradźwiękowe pęcherza. Lekarz wykonuje manipulację natychmiast po akcie oddawania moczu. Określa się ilość resztkowego moczu, stopień pogorszenia funkcjonalności narządu.
  • Pomiar określonej prędkości przepływu moczu (lub mikroflory termoelektrycznej). Do jego realizacji użyj specjalnego uroflowmetera do przyrządów.
  • Diagnostyka kontrastu rentgenowskiego. Pozwala określić długość cewki moczowej, na którą wpływa zwężenie, jej położenie, obecność uszkodzonych obszarów, kamienie. Środek kontrastowy nakłada się na badany obszar na dwa sposoby: dożylnie lub bezpośrednio przez otwór w penisie (wsteczna cewka moczowa). Metoda dożylne umożliwia pomiar i sfotografować stan tkanki pęcherza, zwężenie rozszerzenia przeglądu pracę narządów wydalniczych.
  • Diagnostyka za pomocą endoskopii. Wprowadzenie do zaatakowanego narządu endoskopu pozwoli ci na sprawdzenie go od wewnątrz, dotarcie do zwężonych obszarów i pobranie próbek tkanek do biopsji.
  • USG nerek. Jest to dodatkowe badanie, które lekarz zaleca uzyskanie pełnego obrazu stanu narządów moczowych.

Leczenie cewki moczowej

Leczenie niedrożności moczu u mężczyzn dzisiaj odbywa się na kilka sposobów. Każdy z nich może zostać wybrany przez lekarza prowadzącego po dokładnym zbadaniu problemu. Czynnikami determinującymi są długość miejsc bliznowacenia, ich lokalizacja i stopień modyfikacji.

Jeśli zwężenie ma wpływ na część opaskową cewki moczowej, a długość odcinka włóknistego nie przekracza 1,5 cm, wówczas wykonuje się wewnętrzną optyczną uretrotomię (lub HEU). Ta operacja obejmuje podłużne rozwarstwienie cewki moczowej w miejscu zwężenia. Aby manipulacja była skuteczna, konieczne jest całkowite nacięcie spondy włókniste do ciała gąbczastego. HEU jest wskazany dla pacjentów, u których zwężenie cewki spowodowało minimalne spongiofibrosis. Jeśli podczas ponownej diagnostyki nastąpi spadek zmodyfikowanego obszaru, wskazane jest powtórzenie uretrotomii optycznej.

Obciążenie kanału (rozszerzenie lub rozszerzenie). W trakcie operacji pacjentowi wprowadza się specjalne rozszerzacze z tworzywa sztucznego lub metalu, aby zwiększyć światło w cewce moczowej. Często zamiast prętów stosuje się cewniki typu balonowego i zacisk cewkowy. Końcówka w kształcie balonu jest stopniowo napompowana, rozciągając obszar blizn.

Aby wykluczyć nawrót i zmianę zwężenia, uciekają się do wprowadzenia stentu cewki moczowej. To urządzenie reguluje wystarczającą odległość między ściankami kanału cewki moczowej, dzięki czemu mocz może przez nie przepływać.

Jeśli patologia spowodowała całkowite zatrzymanie moczu w pęcherzu, zaleca się wykonać cystostomię narządu. W pęcherzu wykonuje się małe przebicie, przez które chirurg przechodzi przez rurkę cewnika. Po zabiegu mocz będzie wydalany przez to urządzenie.
Leczenie laserowe jest uważane za skrajny środek, który polega na wycięciu i usunięciu patologicznej tkanki, zszywaniu powstałych końców cewki moczowej. Jeżeli zwężenie ma maksymalną długość, to po operacji lasera następuje tak zwana "rekonstrukcja" cewki moczowej. Do celów wymiany stosuje się inne zdrowe tkanki pacjenta.

Zapobieganie chorobom

Zapobieganie rozwojowi procesów włóknistych w cewce moczowej jest ważną miarą, którą każdy człowiek powinien pamiętać. Zapobieganie polega przede wszystkim na ostrożnym podejściu do własnego zdrowia. Jeśli rozwinęła się jakakolwiek choroba w układzie moczowo-płciowym (zapalnym lub zakaźnym), to w żadnym wypadku nie należy odmawiać wizyty u lekarza i wykwalifikowanego leczenia. Unikaj obrażeń, które mogą spowodować nieodwracalną szkodę dla zdrowia mężczyzn.

Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn: objawy i leczenie

Pod rygorem cewki moczowej u mężczyzn, należy zrozumieć zwężenie światła cewki moczowej aż do całkowitego zatarcia z powodu zmian bliznowatych.

Cechy męskiej anatomii cewki moczowej

Cewka moczowa jest rurowym narządem, który jest końcową częścią dolnego odcinka dróg moczowych. Zaczyna się tuż za otworem wylotowym pęcherza i otwiera się szczelinowym otworem na czole prącia.

W praktyce klinicznej zwyczajowo dzieli się cewkę moczową na 3 główne segmenty:

  • prostaty (przechodzi w gruczoł krokowy);
  • błoniaste (otoczone włóknami mięśni, które podnoszą odbyt, oraz głębokie poprzeczne mięśnie krocza, które zapewniają funkcję zatrzymania moczu i normalnego aktu oddawania moczu);
  • gąbczasta (kontynuację moczowo-płciowego membrany do zewnętrznego otworu cewki moczowej, korpus otoczony przez gąbczastym cewki, cewki śluzowej w tym dziale zawiera dużą ilość gruczołów śluzowych i braków).

Każdy z nich wyróżnia się cechami strukturalnymi i funkcjami, które są brane pod uwagę w trakcie leczenia.

Przyczyny powstawania zwężeń

Każde uszkodzenie błony śluzowej i gąbczastego ciała cewki moczowej prowadzi do powstania blizny, która może zmienić średnicę cewki moczowej. Najczęstsze przyczyny zwężeń cewki moczowej to:

  • skutki traumatyczne (tępy lub przenikający uraz do pierścienia miednicy, krocza i narządów płciowych, uszkodzenie spowodowane manipulacjami w jamie ustnej i interwencje chirurgiczne, oparzenia chemiczne);
  • Zapalenie (gonorrheal cewki moczowej, balanitis zarostowe xerotica; cewki uszkodzenia ze względu na długi pobyt cewnika procedur endoskopowych i operacji, które ułatwiają mikro urazami śluzówki i zapewnić dostęp do penetracji przez czynniki zakaźne);
  • wrodzone anomalie.

Stany zapalne cewek gąbczastych charakteryzują się:

  • utajony początek choroby;
  • powolny postępujący kurs;
  • brak wyraźnych granic uszkodzeń tkanki gąbczastej;
  • naprzemienne obszary aktywnego stanu zapalnego z kompletnym spongiofibrosis;
  • zwłóknienie okołotwardowe z włączeniem błon jądra, mięśni i celulozy krocza do procesu patologicznego.

U niektórych pacjentów nie można ustalić przyczyny zwężenia cewki moczowej. W tym samym czasie nie ma historii urazu, zapalenia cewki moczowej, cewnikowania itp. W takich przypadkach można ustalić rozpoznanie zwężenia idiopatycznego.

Klasyfikacja

W zależności od położenia zwężenia cewki moczowej są:

Mogą być zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne. Jedno krótkie zwężenie może znajdować się w dziale błoniastym, kilka innych - w gąbczastym. Często mają nie tylko inną lokalizację, ale także różne przyczyny.

Nietraktowane i nieskomplikowany Zwężenie cewki moczowej się jako pierwotne skomplikowane wariant rozwoju choroby u chorych z nawrotami choroby, w procesie tworzenia się przetok lub ropni.

Zgodnie z długością udziału w ścisłości:

  • na długi (ponad 20 mm);
  • krótki (do 20 mm);
  • suma częściowa i całkowita gąbczasta (odpowiednio do 75% lub więcej);
  • porażka całej cewki moczowej.

W praktyce klinicznej wyróżnia się następujące stopnie zwężenia cewki moczowej:

  • łatwe (przy zwężeniu średnicy cewki moczowej do 50%);
  • umiarkowany (do 75%);
  • ciężki (ponad 75%);
  • pełne zatarcie.

Objawy kliniczne

Obraz kliniczny zwężenia cewki moczowej charakteryzuje się rozmaitymi objawami, których nasilenie zależy od umiejscowienia, stopnia zwężenia i jego przyczyn. Wśród nich są najważniejsze:

  • częste naglące potrzeby;
  • pilność oddawania moczu;
  • napięcie i ból podczas oddawania moczu;
  • jego opóźnienie;
  • osłabiony przepływ strumienia i jego nieciągłość;
  • zraszanie;
  • nokturia;
  • uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza;
  • podważanie po oddaniu moczu.

Wszystkie te patologiczne objawy nie są uważane za swoiste, mogą występować w innych chorobach urologicznych. Jednak ze zwężeniem cewki moczowej istnieje pewna sekwencja ich pojawiania się: na początku dominują objawy związane z upośledzonym opróżnianiem, następnie łączą się objawy akumulacji.

Najbardziej typowym symptomem choroby jest powolny strumień i nieregularne oddawanie moczu, do którego mocz jest następnie dodawany kroplami na końcu strumienia. Gdy zmniejsza się światło cewki moczowej, objawy te nasilają się. Kiedy zwęża się do jednej czwartej lub więcej, zawsze występują oznaki przewlekłego zatrzymania moczu.

Ból jest równie ważnym objawem tej patologii. Pojawia się wraz z początkiem oddawania moczu, kończy się na nim i zawsze towarzyszy mu powolny strumień. Objaw ten jest bardziej widoczny w stanach zapalnych i idiopatycznych i może być nieobecny podczas traumatycznej genezy choroby.

Obecność infekcji i zapalenia w cewce moczowej powoduje objawy patologiczne, ale nie wynikają one z samego zwężenia, ale z przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia pęcherza moczowego, odmiedniczkowego zapalenia nerek itp.

Zwężeniom urazowym często towarzyszą objawy łącznego uszkodzenia (kości miednicy, odbytnicy) i ich powikłania (przewlekły ból miednicy).

Komplikacje

Długotrwałe występowanie zwężenia cewki moczowej u mężczyzn prowadzi do naruszenia wypływu moczu, niedokrwienia tkanek i przenikania zakażenia do cewki moczowej, w wyniku czego rozwijają się powikłania:

  • przetoka cewki moczowej;
  • ropnie i ropce okołoustne;
  • odpływ pęcherzowo-moczowodowy;
  • moczowód nerwiak;
  • ostre i przewlekłe infekcje narządów płciowych (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie najądrza, zapalenie pęcherzyka płucnego);
  • choroby dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie przewodów nerkowych);
  • kamica nerkowa;
  • przewlekła niewydolność nerek;
  • sepsa;
  • zaburzenia erekcji;
  • wtórny hipogonadyzm;
  • niepłodność

Diagnostyka

Zwężenie cewki moczowej może być podejrzane przez lekarza podczas przesłuchiwania pacjenta, porównywania skarg i historii medycznej. Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się badanie i obiektywne badanie. Dodatkową rolę odgrywa dodatkowe badanie:

  • wsteczna cewka moczowa (umożliwia określenie lokalizacji, stopnia i zakresu zwężenia);
  • cystourethrography kierunku zstępującym (jeżeli cewka jest przejezdna kontrast wypełnia on nadstrikturnuyu ugrupowania, jeśli drożność nieobecności środka kontrastowego jest rozprowadzany w proksymalnej cewki ograniczeniom);
  • urethroscopy (wykonywane z niejasnymi wynikami powyższych badań lub nieznanymi przyczynami tej patologii do pobrania biopsji);
  • cystouretroskopia (konieczna w przypadkach podejrzenia zwężenia szyjki pęcherza lub niedrożności cewki moczowej z rozrostem gruczołu krokowego);
  • badanie ultrasonograficzne cewki moczowej (daje możliwość rozróżnienia pomiędzy prawidłową strukturą ciała gąbczastego i tkanki bliznowatej, wykazane w zapalnych i skomplikowanych zwężeniach);
  • spongiografia (pozwala dokładniej określić dystalną granicę gąbczastokomórkowej);
  • rezonans magnetyczny cewki moczowej i pęcherza z kontrastem (stosowany w trudnych przypadkach i przy powtarzających się nawrotach choroby);
  • badanie bakteriologiczne moczu i wydzielina z cewki moczowej;
  • biochemiczne badania krwi (poziom kreatyniny);
  • wydalanie moczu (widoczne w obecności zmian górnych dróg moczowych).

Dokładne informacje o chorobie zwężenia, zmianach w narządach moczowych i narządach płciowych, uzyskane podczas diagnozy, są ważne dla określenia taktyki postępowania z pacjentem.

Leczenie

Na obecnym etapie wiedza medyczna zna kilka opcji leczenia dla zwężeń cewki moczowej. Należą do nich:

  • obserwacja;
  • bougienage;
  • wewnętrzna uretrotomia optyczna;
  • wycięcie cewki moczowej z wytworzeniem zespolenia;
  • uzupełnienie cewki moczowej.

Pacjenci z brakiem lub niewielką liczbą dolegliwości, z prawidłowym stanem dróg moczowych i niewielką ilością moczu w pęcherzu mogą być pod nadzorem lekarza. W takim przypadku wymagane jest roczne badanie. Tacy pacjenci powinni być świadomi możliwego ryzyka postępu choroby i potrzeby aktywnego leczenia w przyszłości.

Bougienage cewki moczowej jest jedną z najstarszych metod leczenia paliatywnego. Celem tej interwencji jest rozszerzenie zwężenia do normalnej średnicy (dla tej części cewki moczowej). W tym celu bougie o określonej wielkości wprowadza się do cewki moczowej po znieczuleniu miejscowym i pozostawia na 15-20 minut. Ta procedura jest powtarzana okresowo. Częstotliwość jego realizacji określa lekarz, koncentrując się na parametrach oddawania moczu.

Wewnętrzna uretrotomia optyczna jest równoważna pod względem skuteczności do bougienacji. Stosuje się go do krótkotrwałych urazów gąbczastej. Jego istota polega na rozcięciu blizn w strefie zwężenia. Zapewnia rozszerzenie cewki moczowej, jeśli nabłonek jest przed nadmiernym wzrostem tkanki bliznowatej, co nie zawsze ma miejsce. Po interwencji zalecany jest 3-6-miesięczny bougienaż lub autoklawizacja. Większość pacjentów po operacji ma progresję procesu patologicznego i potrzebuje otwartej interwencji chirurgicznej.

Resekcja cewki moczowej z endodontażem jest skuteczną radykalną metodą leczenia urazowych bólów błoniastych i gąbczastych części cewki moczowej. Jednakże, jeśli cewkę moczową dotknie gąbczaste zwłóknienie, tej interwencji towarzyszą częste nawroty procesu patologicznego. Można tego uniknąć poprzez zastosowanie zespolonej cewki moczowej.

Substytucja urethroplasty jest jedną z najbardziej złożonych interwencji chirurgicznych w cewce moczowej. Stosuje się go do zwężeń cewki moczowej dłuższych niż 2 cm, a także w przypadkach, w których inne metody nie są skuteczne. Wybór techniki chirurgii rekonstrukcyjnej zależy od lokalizacji i długości zwężenia, a także od obecności komplikacji.

Z którym lekarzem się skontaktować

Chirurg-urolog zajmuje się leczeniem zwężeń cewki moczowej. Przy rozwoju komplikacji konsultacji z nefrologiem, androlog może być konieczne. Jeśli podejrzewa się patologię gruczołu krokowego, na badania zaplanowany jest onkolog.

Wniosek

Pod warunkiem, że wczesna diagnoza i prawidłowy dobór taktyki postępowania z pacjentem, można wyeliminować zwężenie cewki moczowej. Pozwala to nie tylko pozbyć się nieprzyjemnych objawów, ale także zapobiec rozwojowi powikłań.

W programie "Live Healthy!" Z Eleną Malysheva o zwężeniu cewki moczowej (patrz 33:30 min.):

Zwężenie cewki moczowej (zwężenie cewki moczowej) u mężczyzn: leczenie, objawy, zdjęcie

Taka groźna choroba jak zwężenie cewki moczowej u mężczyzn występuje częściej niż u kobiet. Wynika to z anatomii cewki moczowej. Ze względu na to, że patologia może powodować poważne komplikacje zdrowotne, konieczne jest szybkie i odpowiednie leczenie.

Przyczyny zjawiska patologicznego

Esencję choroby redukuje się do faktu, że u mężczyzn występuje zwężenie cewki moczowej. Rezultatem jest jego zasadniczo wąski pasaż, ponieważ nabłonek błony śluzowej, organ wyściółki od wewnątrz, jest zastąpiony grubą tkanką bliznowatą.

Choroba ma zróżnicowaną etiologię.

Wymagane są: źle wykonane operacje gruczołu krokowego w leczeniu łagodnego rozrostu, urazu, działania czynników zakaźnych.

Fakt, że choroba jest bardziej podatna na mężczyzn, ze względu na bardziej złożoną strukturę ciała, jego długość. Mężczyźni są częściej ranni, co wpływa na zdrowie narządów płciowych.

Kanał cewki moczowej męskiej ma trzy sekcje:

  1. Prostatic;
  2. Gąbczasty (gąbczasty);
  3. Sieć Web

Ze względu na charakterystykę tych segmentów objawy, nasilenie rozwoju choroby i, odpowiednio, terapie są różne. Dziedziczny typ anomalii jest rzadko obserwowany. Przeważnie przeważająca forma nabyta.

Niebezpieczeństwo jest naruszeniem funkcji cewki moczowej. Opróżnianie moczu jest nieco skomplikowane lub całkowicie niemożliwe.

Główne przyczyny przyczyniające się do rozwoju choroby:

  • Ciężkie obrażenia, złamania kości miednicy;
  • Nowotwory złośliwe;
  • Zapalenie skóry;
  • Ekspozycja na promieniowanie;
  • Siniaki, urazy narządu męskiego narządów płciowych, w szczególności zwisający odcinek cewki moczowej;
  • Przeniesione badania, operacje chirurgiczne kanału moczowego;
  • Konsekwencje niewłaściwej operacji na pęcherzu;
  • Długie cewnikowanie, medyczna bougienacja narządu;
  • Zaburzenia metaboliczne z powodu cukrzycy, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy;
  • Brak dopływu krwi;
  • Samoleczenie z silnymi lekami, agresywna ekspozycja chemiczna;
  • Gruźlica, zakaźne, zmiany weneryczne;
  • Chroniczne niszczące uszkodzenia cewki moczowej ze zmianami w tkankach.

Leczenie zwężenia cewki moczowej powinno być przeprowadzane dopiero po pełnym badaniu medycznym, ponieważ zła diagnoza zagraża nie tylko zdrowiu, ale także życiu pacjenta.

Zwężenie cewki moczowej: objawy

Głównym objawem anomalii jest trudność oddawania moczu. W tym przypadku pacjent musi się odcedzić, ale strumień moczu jest wciąż słaby. Istnieje uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, częściowego nietrzymania moczu.

Ostrzeżenie: objawy choroby mogą wskazywać na inne zaburzenia ciała, szczególnie w wieku dorosłym.

  • Napięcie mięśni brzucha podczas oddawania moczu;
  • Pełność pęcherza po jego opróżnieniu;
  • Mała ilość moczu;
  • Słabe ciśnienie w układzie moczowym;
  • Bolesność, dyskomfort w kanale cewkowym;
  • Jednoczesne uwalnianie zanieczyszczeń krwi;
  • Ból w podbrzuszu, łonowy;
  • Zmniejszona moc;
  • Zmniejszenie, brak płynu nasiennego.

Skomplikowanym formularzom towarzyszy brak strumienia, a mocz wypada w kroplach lub jego pełne opóźnienie występuje.

Urolog przed postawieniem diagnozy musi przeprowadzić dokładną diagnozę. Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn często mylone jest z objawami przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Rozwój i formy choroby

Choroba nabyta rozpoczyna się powierzchowną zmianą, kończącą się tworzeniem rowków z moczem w nich płynącym. Istnieją trzy główne fazy rozwoju patologii:

  1. Przy uszkodzeniu nabłonka przejściowego uszkodzona jest błona śluzowa narządu;
  2. Ze względu na obecność moczu, który jest żyznym środowiskiem dla mikroorganizmów, występuje intensywna wtórna infekcja;
  3. Struktura tkanek wewnętrznych ulega modyfikacji, śluz jest zastąpiony twardą tkanką bliznowatą.

Rezultatem twardego etapu jest duży obszar nieelastycznej grubej tkaniny.

Zwężenie cewki moczowej jest klasyfikowane według kilku kryteriów:

  • Ze względu na specyficzne pochodzenie choroby rozpoznawany jest rodzaj zwężenia - wrodzony, zapalny, traumatyczny, idiopatyczny;
  • Nasilenie procesu patologicznego zapewnia pierwotną, skomplikowaną formę. Gdy powikłania pojawiają się przetoki, ropne ropnie;
  • Lokalna lokalizacja jest podzielona na trzy typy - suma częściowa, suma, obliteracja. Podsumowanie całościowe oznacza uszkodzenie więcej niż połowy tkanek kanałowych;
  • Ogółem - zwężenie praktycznie całego ciała. Obliteracja - całkowity brak przepuszczalności.

Długość zmiany pokazuje długość zwężenia, od krótkiego - 1 cm, do najdłuższego - ponad 2 cm.

Sprzętowa i laboratoryjna diagnostyka

Pierwsze informacje wymagane do wywiadu, lekarz zbiera podczas badania pacjenta, słuchając jego skarg. Ważne jest, aby zrozumieć pochodzenie choroby. Oprócz oględzin, badań obmacujących, specjalista musi posiadać:

  • Badanie laboratoryjne krwi, moczu na liczbie erytrocytów, leukocytach;
  • Bakteriologiczne wysiewanie próbek moczu w celu zidentyfikowania rodzaju patogenu, jeśli występuje choroba zakaźna;
  • Badanie rozmazuje się za pomocą metod reakcji łańcuchowej polimerazy metodą bezpośredniej immunofluorescencji.

Przeprowadzane są również badania przesiewowe, takie jak:

  • Ultradźwiękowy skan pęcherza. Procedurę stosuje się po opróżnieniu moczu, ponieważ ważne jest jego resztkowe minimum. Normą jest implikacja jej braku lub najmniejszej objętości - 30 ml. Określa stopień niszczącego uszkodzenia narządów układu moczowo-płciowego;
  • Radiologia pozwala określić rozmiar zwężenia. Ocena ostrości, długość patologii jest możliwa dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii, takich jak multispiralna, wsteczna cystouretrografia, metoda wsteczna. Nowoczesny sprzęt umożliwia skanowanie obecności kamieni moczowych, wystawania ścian ciała;
  • Obrazy wykonane za pomocą wstecznej cewki moczowej pomagają ocenić ogólny obraz kliniczny;
  • Uroflowmetria jest potrzebna do określenia przepływu moczu. Specjalne wyposażenie pokazuje wyniki natychmiast po oddaniu moczu przez pacjenta. Jest to ważny punkt - natężenie przepływu pomaga poznać dokładną diagnozę. Jego spadek oznacza problemy urologiczne różnych narządów miednicy małej;
  • Metoda endoskopowa obejmuje uretroskopię, cystoskopię, jednocześnie łącząc się z próbkami biopsji do analizy laboratoryjnej. W tym samym czasie ta metoda ma cel terapeutyczny. Przy krótkim odcinku zwężenia można go rozdzielić w celu ułatwienia procesu oddawania moczu.

Badania urodynamiczne z wykorzystaniem wideo są stosowane w połączeniu z innymi procedurami diagnostycznymi w celu uzyskania bardziej wiarygodnych informacji. Dla dokładniejszej diagnozy pożądane jest wszechstronne przeprowadzenie wszystkich działań.

Leczenie cewki moczowej

Każda z metod terapii medycznej wymaga przeprowadzenia dość nieprzyjemnych zdarzeń, dlatego konieczne jest wstępne wybranie dobrze znanego specjalisty. Przestrzegając niezbędnych zasad, lekarz wykona wszystkie zabiegi bez poważnych konsekwencji.

Oprócz bougienage, urethroplasty, innych metod, wykwalifikowany lekarz ma możliwość przepisania alternatywnych metod leczenia. Wszystko zależy od stopnia rozwoju anomalii, jej lokalizacji, wielkości.

Typowe zabiegi:

  • Dylatacja zwężonej części kanału moczowego (bougienage). Wprowadzenie do cewki moczowej odbywa się za pomocą cewników balonowych przedłużonych do końca. Celem lekarza jest rozciąganie szorstkiej tkanki bliznowatej. Metoda okazała się dość bolesna, trudna, nie zawsze skuteczna;
  • Optyczna uretrotomia - cięcie zwężające się na niewielką odległość. Nacięcie wykonuje się za pomocą endoskopowego skalpela. Ta metoda może również powodować nawroty;
  • Technika stentowania polega na umieszczeniu w cewce moczowej specjalnej sprężyny medycznej, stopniowo rozszerzającej światło. Ze względu na częste przemieszczenie stentu, możliwe są powikłania w pracy narządu;
  • Chirurgia laserowa jest mniej agresywna. Jest to korzystne, ponieważ powoduje minimalne obrażenia;
  • Metoda urethroplastic jest najbardziej skuteczna, może być stosowana nawet przy całkowitym zablokowaniu kanału cewki moczowej. Jest to otwarta resekcja, łącząca się z tworzywami sztucznymi z powodu własnych tkanek pacjenta.

Jeśli stopień choroby pozwala na zastosowanie medycyny alternatywnej, lepiej skontaktować się ze specjalistą o wąskim kierunku za zgodą urologa prowadzącego.

Aby uchronić się przed rozwojem nieprzyjemnej choroby, jej skutkami, należy chronić organizm przed przenikaniem infekcji, urazów, utrzymaniem odporności i unikaniem niezamierzonego, niezabezpieczonego seksu. Pierwsze oznaki złego samopoczucia powinny być sygnałem do uzyskania pomocy medycznej.

Skurcz cewki moczowej u mężczyzn

Zwężenie cewki moczowej jest stanem patologicznym, który charakteryzuje się zwężeniem cewki moczowej, i ostatecznie prowadzi do zakłócenia normalnego przepływu moczu podczas oddawania moczu. Patologia występuje najczęściej u mężczyzn, co wiąże się z cechami strukturalnymi męskiej cewki moczowej (jest dłuższa i kręta w porównaniu z kobietą), dlatego metody diagnostyczne i podejścia do leczenia są najczęściej opisywane przez męską publiczność.

Zwężenie cewki moczowej (zwężenie cewki moczowej).

Przyczyny

Wśród przyczyn tej choroby są wrodzone i nabyte.

Wrodzona cewka moczowa

Jest to niezwykle rzadkie (1-2% wszystkich opisanych przypadków). Jego przyczyną jest genetycznie wywołany niedorozwój dolnej jednej trzeciej części cewki moczowej. Patologia ta z reguły objawia się we wczesnym wieku, bardzo często łączy się z niedostatecznym tworzeniem innych narządów i układów oraz ma swoje własne specyficzne podejście do diagnozy i leczenia.

Nabyte Cewki Moczowej

Do nabytych czynników w etiologii tej choroby należą:

Zwężenie cewki moczowej spowodowane jest między innymi infekcjami narządów moczowo-płciowych.

Urazy, siniaki, urazy narządów moczowych. W tym przypadku jest to kwestia co do bezpośredniego uszkodzenia prącia (tępy uraz, ekscesy seksualne, ciał obcych i złamanie prącia), a skutki złamań miednicy (wypadki samochodowe, upadki z wysokości, itd.. itd..).

  • Ostre lub przewlekłe zapalenie kanału cewki moczowej wywołane przez specyficzną lub nieswoistą chorobotwórczą mikroflorę. Najczęściej przyczyną zapalenia cewki moczowej z groźbą zwężenia są gonokoki, Trichomonas i chlamydia. Wcześniej często wykryto prątki gruźlicy, ale w ciągu ostatnich 40 lat gruźlica narządów moczowych, prowadząca do zwężeń, prawie nigdy nie występuje.
  • Konsekwencje interwencji chirurgicznych, inwazyjne metody badania, wprowadzenie cewników, litotryptorów (po usunięciu kamieni w ICD).
  • W rozwoju tej patologii, niezależnie od pierwotnych przyczyn, ważne są dwa główne czynniki - zwężenie światła cewki moczowej i aktywne współistniejące zapalenie. Na tej podstawie występują główne objawy towarzyszące zwężeniu cewki moczowej.

    Objawy kliniczne

    Utrudnione oddawanie moczu i słaby przepływ moczu są głównymi objawami zwężenia cewki moczowej.

    Pacjenci skarżą się na trudności z oddawaniem moczu. aż do niemożliwości całkowitego oddania moczu. Strumień moczu jest słaby. Jest rozpylany we wszystkich kierunkach, co prowadzi do specjalnego dyskomfortu dla pacjentów. Za każdym razem muszą oczyścić mocz za sobą, który nie wpada do toalety, a nawet zmienia ubrania po oddaniu moczu. Prawie wszyscy pacjenci zgłaszają wyciek moczu do bielizny, co wymaga wyściółki i częstej wymiany bielizny.

    Zazwyczaj czynność oddawania moczu nie jest zakończona, co nie prowadzi do poczucia opróżnienia pęcherza moczowego - często powtarzających się impulsów. Wielu zauważa ból i skurcze podczas oddawania moczu i natychmiast po nim. W moczu mogą znajdować się zanieczyszczenia krwi i ropne inkluzje. Czasami pacjenci odczuwają ból w penisie podczas erekcji, bolesny wytrysk. krew w nasieniu i ból w okolicy miednicy.

    Należy zwrócić uwagę na fakt, że większość z powyższych objawów może wystąpić w innych chorobach układu moczowo-płciowego. Na przykład, raka prostaty, ostre i przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego i t. D. Często u pacjentów leczonych patologii doobsledovannye powodzenia prostaty, który stale powtarzający powodu zarzucania odlewania (reverse) moczu i ciągłe środek reinfekcja prostaty w nim zawartych.

    Dlatego konieczne jest pełne i terminowe badanie pacjentów z podejrzeniem zwężenia cewki moczowej w celu prawidłowego doboru metod leczenia.

    Jeśli pojawi się co najmniej jedna z powyższych reklamacji, powinieneś skontaktować się ze specjalistą iw żadnym przypadku nie postawić autodiagnostyki!

    Po dokładnej historii lekarz będzie mógł założyć prawdopodobną przyczynę choroby i przepisać niezbędne metody badawcze.

    Metody diagnostyczne

    Zaczynając od normalnej analizy moczu, aktywne zapalenie może być potwierdzone przez mocz zaszczepiający patogen. Konieczne jest również pobranie wymazów z cewki moczowej i PCR w celu potwierdzenia infekcji przenoszonych drogą płciową i wyboru leczenia przeciwbakteryjnego.

    • Aby potwierdzić lub zaprzeczyć obecności zwężenia i jego nasilenia, pomoże to metoda diagnostyczna, jak uroflowmetria. Określa natężenie przepływu moczu na jednostkę czasu, czas oddawania moczu i porównuje je z ilością uwolnionego moczu.

    Radiografia kontrastowa pozwala wyraźnie zidentyfikować zwężenie cewki moczowej.

    Diagnostyka USG (USG) pozwala określić stopień zwężenia kanału i jego odległość wzdłuż długości.

  • W tym celu stosuje się radiografię kontrastową (kontrastowanie kanału moczowego z kolejnym obrazem rentgenowskim).
  • Czasami stosowane są dodatkowe cewniki (wsteczna cewka moczowa i dodatkowa cystouretrografia), aby dokładniej określić stopień i zakres zwężenia.
  • Do oględzin wewnętrznych powierzchni cewki moczowej używanych ureoskopów. Są cienką rurką z kamerą na końcu. Są one wstrzykiwane do cewki moczowej i pęcherza moczowego, co pozwala dobrze określić stopień i charakter zmian w błonie śluzowej.
  • Po potwierdzeniu rozpoznania i określeniu zwężenia cewki moczowej można wybrać odpowiednią terapię.

    Leczenie cewki moczowej

    W zależności od nasilenia zespołu zapalnego i zidentyfikowanej aktywności patogenów wymagane jest odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Ale zwężenie światła cewki moczowej, nie może całkowicie wyeliminować. W medycynie istnieje dość duży wybór metod leczenia, które pozwalają częściowo lub całkowicie usunąć zwężenie i przywrócić normalny przebieg moczu przez kanał.

    Korekcja laserowa

    Laserową korektę blizny dotkniętej cewki moczowej jest szeroko stosowana. W tym przypadku stwardniałe ściany śluzówki, które zwężają światło, wypalane są laserem, a po operacji leczy się wprowadzeniem roztworów przeciw oparzeniom i maści. Pozwala to z reguły na pełne przywrócenie światła cewki moczowej.

    Jednak ta metoda leczenia po pewnym czasie jest obfitująca w nawroty (do 40-50%). Wynika to ze specyfiki procesów epitelizacji śluzu u różnych pacjentów oraz trudności w doborze i podawaniu maści przeciw oparzeniom.

    Urethroplasty

    Cewki moczowej otrzymały dobre recenzje od pacjentów i lekarzy. W tym przypadku, po wycięciu patologicznie zmienionego obszaru cewki moczowej, zasadza się tkankę dawcy pacjenta. Z reguły są to obszary błony śluzowej policzka, języka lub napletka. Są dobrze zaaklimatyzowane i stopniowo zastępują śluz, przy zachowaniu pełnego luzu. Zaletą tej metody jest to, że nawroty występują nie więcej niż 10%.

    Terapia zwężeniem cewki moczowej.

    Dzisiaj tę metodę można uznać za najbardziej skuteczną. Niestety, ze względu na pewne trudności, nie jest jeszcze stosowana masowo.

    Endoskopia

    Metoda endoskopowa jest szeroko stosowana w terapii ratunkowej, szczególnie gdy istnieje ryzyko całkowitego naruszenia wypływu moczu. Dzięki tej metodzie endoskop jest wprowadzany bezpośrednio do światła kanału, a tkanka jest nacinana. Pozwala to na krótkie odzyskanie oddawania moczu i uniknięcie poważnych powikłań.

    Bougienage i stentowanie

    Obecnie stosuje się coraz mniej metod bougienażu i stentowania. W pierwszym przypadku do cewki moczowej wprowadza się metalową rurkę, aby rozszerzyć prześwit. W drugim stencie jest ustalony w obszarze dotkniętym cewki moczowej, co również nie pozwala na zwężenie obszaru. Obie metody są bardzo traumatyczne i obarczone komplikacjami.

    Dodatkowe metody: domowe środki zaradcze

    Taka choroba, jak zwężenie cewki moczowej, w żadnym wypadku nie pozwala na samoleczenie. Pacjentów należy przestrzegać u odpowiednich specjalistów, aby uniknąć konsekwencji śmiertelnych.

    Ale w domu w złożonym leczeniu i utrzymaniu procesu remisji można użyć wywarów z ziół. Dobrze sprawdzone:

    Użyj również rumianku i czarnego bzu.

    Herbaty ziołowe z tych ziół mają działanie moczopędne i przeciwzapalne i pomagają pacjentom w odzyskaniu sił po operacji i poprawieniu ich samopoczucia.

    W okresie rehabilitacji można dodać hirudoterapię (leczenie pijawkami lekarskimi). który łagodzi obrzęk, stan pooperacyjny, poprawia krążenie krwi i przepływ limfy.

    Wszyscy pacjenci ze zwężeniem cewki moczowej muszą być obserwowani przez urologa, nawet jeśli osiągnęli stabilny okres dobrego samopoczucia i nie odczuwają dolegliwości. Muszą unikać hipotermii, urazów i infekcji dróg moczowych, aby zapobiec nawrotowi choroby.

    Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn

    Naruszenie procesu oddawania moczu jest jednym z najczęstszych problemów, z jakimi człowiek odnosi się do urologa. Nietrzymanie moczu lub zatrzymanie moczu, częste popęd i ból podczas opróżniania pęcherza są objawami układu moczowego.

    Informacje ogólne

    Jedną z przyczyn takich zaburzeń oddawania moczu u mężczyzn jest patologiczne zwężenie światła cewki moczowej, tzw. Zwężenie cewki moczowej. Zwężenie pojawia się, gdy martwa tkanka błony śluzowej zostaje przywrócona, w wyniku czego normalny nabłonek zostaje zastąpiony przez bliznę, która wypełnia światło. Według statystyk 1-2% mężczyzn i 0,5% kobiet cierpi na zwężenie.

    Mężczyźni są bardziej prawdopodobne z powodu większego rozmiaru cewki moczowej i prawdopodobieństwa urazu spowodowanego złożoną strukturą cewki moczowej.

    Istnieje wrodzone zwężenie cewki moczowej, ale rzadko zdiagnozowane i pojawia się, gdy zwężenie przedniej zastawki cewki moczowej. Przyczynami nabytej patologii cewki moczowej są:

    1. Siniaki penisa i krocza, złamania kości miednicy.
    2. Sklerobójcze porosty lub kserotermiczne obliterany balanitis to przewlekła choroba zapalna skóry narządów płciowych.
    3. uszkodzenie cewki moczowej, w wyniku nieostrożnego procedur medycznych, takich jak ureteroscopy, cystoskopii, metodą endoskopii usuwania kamienia, przezcewkową resekcji.
    4. Choroby zakaźne układu rozrodczego: zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, zapalenie naczyń krwionośnych, chlamydie i inne.
    5. Choroby połączone z pogorszeniem krążenia krwi (miażdżyca naczyń, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca).
    6. Oparzenia chemiczne cewki moczowej roztworem chlorheksydyny, silnie stężonym roztworem azotanu srebra, nadmanganianu potasu podczas leczenia i samodzielnego leczenia.

    Objawy zwężenia cewki moczowej

    Pacjenci cierpiący na zwężenie cewki moczowej mają następujące dolegliwości:

    • opóźnione oddawanie moczu, z zaniedbaną chorobą, całkowity brak wypływu moczu;
    • słaby strumień moczu, pluskający strumieniem moczu;
    • uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza;
    • zmniejszenie intensywności wydalania spermy lub jej całkowity brak;
    • krew w nasieniu, w moczu;
    • bolesność w okolicy łonowej.

    Klasyfikacja zwężeń cewki moczowej

    Według kursu klinicznego:

    • pierwotny (bez komplikacji);
    • powtarzające się (skomplikowana forma).

    W zależności od zakresu i rozmiaru szkody:

    • krótkie zwężenie (do 2 cm) i niewielki stopień;
    • długi (ponad 2 cm) i umiarkowany stopień;
    • suma cząstkowa (w przypadku uszkodzenia cewki 2/3) i całkowite zwężenie (świetlnego do cewki moczowej uszkodzenie niemal w całości), ciężki (zarastanie cewki).

    Według lokalizacji lokalnej:

    • w przedniej części cewki moczowej (zwężenie zewnętrznego otwarcia, w bulbożeniach, prąciu, wyrostkach);
    • w cewce tylnej (w wydziale prostaty lub błoniastej).

    Diagnoza i leczenie

    Badanie i diagnoza rozpoczyna się od zebrania wywiadu i skarg pacjenta. Aby potwierdzić lub odrzucić diagnozę, specjalista kieruje się do dostarczenia badań laboratoryjnych (bakposev, badania moczu, wymaz z cewki moczowej). Konieczne są również instrumentalne metody badania:

    • Urethrocystoscopy - pozwala określić miejsce lokalizacji, stopień zwężenia;
    • Uroflowmetria - w celu określenia natężenia przepływu moczu;
    • urethrography - badanie rentgenowskie, polegające na określeniu lokalizacji i stopnia zwężenia poprzez wprowadzenie środka kontrastowego przez otwór zewnętrzny;
    • US cewki moczowej, raka pęcherza moczowego, nerek, - ocenę stanu gąbczastej tkance cewki i stopnia śluzowej ciała chorób krążenia, w celu określenia obecności i ilości resztkowego moczu, zaburzenia w funkcjonowaniu pęcherza dostępność kamienie dróg moczowych.

    Najlepszym sposobem uzyskania pełnego obrazu choroby jest zintegrowane prowadzenie powyższych metod diagnostycznych.

    Kompetentny specjalista przeprowadzi procedurę delikatnie i bezboleśnie, a zgodnie z wynikami wybierze odpowiednią metodę leczenia:

    1. Pierwszą metodą, która została zastosowana, jest bougienage lub rozszerzenie zwężonego obszaru cewki moczowej. W tego rodzaju leczeniu stosuje się bougie-dilatory lub cewniki z cewkami cewkowymi z przedłużeniem na końcu o innej średnicy. Po wprowadzeniu do zwężonej cewki moczowej rozszerzają się i przyczyniają do rozciągnięcia tkanki łącznej (bliznowatej). Jednak metoda ta jest nieskuteczna i prowadzi do nawrotów.
    2. Rozcięcie zwężenia za pomocą endoskopowego noża ureomrotomu pod nadzorem wzrokowym lekarza nazywa się wewnętrzną uretrotomią optyczną. Podobnie jak w przypadku bougienage, wykonywany jest on z krótkimi zwężeniami i jest metodą powtarzalną. Jeśli po początkowym zastosowaniu tych dwóch metod wystąpił nawrót, druga próba nie jest zalecana.
    3. Aby rozszerzyć światło, wykonuje się procedurę zakładania stentu w cewce moczowej. Ale metoda ta jest rzadko używana ze względu na częste przesuwanie ściany, co prowadzi do możliwych komplikacji.
    4. Przy długości zwężenia 1-2 cm stosuje się resekcję cewki moczowej - usuniętą powierzchnię cewki moczowej i endoprotezę tkanki. Przy długości większej niż 2 cm wykonuje się cewnikowanie - usunięcie zwężenia i zastąpienie go własnymi tkankami ciała (najczęściej policzkową błoną śluzową lub skórą prącia).

    Zapobieganie i prognozy

    Jeśli zwężenie cewki moczowej nie zostanie rozpoznane w czasie lub nie zostanie całkowicie wyleczone, wówczas istnieje prawdopodobieństwo infekcji dróg moczowych. W przypadku naruszenia wypływu moczu cierpią nerki, zaczynają formować się grudki i rozwija się niewydolność nerek.

    Istnieją środki, które zapobiegają występowaniu zwężeń cewki moczowej. Przede wszystkim chodzi o higienę osobistą mężczyzny, unikanie urazu krocza, odrzucenie seksualnego rozwiązłego, wizyta u wenerologa w celu zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową. Leczenie infekcji dróg moczowych powinno być prowadzone wyłącznie na podstawie zaleceń lekarza i pod jego kontrolą. Zaleca się całkowite wykluczenie samodzielnego leczenia poprzez wprowadzenie cewnika do narządu płciowego lub przemycie cewki moczowej różnymi roztworami.

    Ważne jest, aby zrozumieć, że cewka moczowa u ludzi nie ma sparowanego organu i nie może być zastąpiona przez nic, a jego rola w funkcjonowaniu organizmu jest bardzo duża. Dlatego odpowiednie środki zapobiegawcze i leczenie w odpowiednim czasie do kliniki w przypadku jakichkolwiek zaburzeń oddawania moczu powinny być obowiązkowym elementem w życiu każdego człowieka.

    Nieprzyjemna patologia układu moczowego

    Zwężenie cewki moczowej występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet. Wynika to ze specyficznej struktury narządów układu moczowo-płciowego. U człowieka choroby układu moczowo-płciowego wymagają natychmiastowego leczenia, ponieważ mogą być źródłem innych procesów patologicznych w ciele.

    Czym jest ta choroba

    Lekarze diagnozują zwężenie u 50% mężczyzn w wieku powyżej 45 lat. Choroba może również wystąpić u młodszej osoby. Obecność ukrytych infekcji dróg moczowych prowadzi do jej pojawienia się w młodym wieku.

    Zwężenie jest patologicznym zwężeniem kanalika moczowego u mężczyzn.

    Występuje choroba spowodowana wzrostem światła cewki moczowej tkanki bliznowatej. Ściany cewki moczowej zdrowej osoby są wyłożone delikatną błoną śluzową. Ale z powodu różnych czynników błona śluzowa może zostać uszkodzona. W miejscu błony śluzowej znajduje się blizna. Blizna jest bardziej gęsta i nie spełnia funkcji błony śluzowej. W miejscu blizny powstaje pogrubienie, które zamyka kanał moczowy.

    Klasyfikacja choroby i jej postaci

    W życiu człowieka może wystąpić zwężenie, ale w niektórych przypadkach niemowlęta rodzą się z patologią. Głównym podziałem zwężeń w medycynie jest forma wrodzona i nabyta. Postać wrodzona jest usuwana chirurgicznie w pierwszych godzinach życia dziecka. Samce z wrodzoną postacią mają skłonność do nawracających zwężeń, ponieważ są bardziej narażone na infekcje dróg moczowych.

    Nabyta forma występuje u mężczyzn w procesie życia i jest podzielona na trzy formy:

    1. Początkowe zwężenie Występuje uszkodzenie błony śluzowej cewki moczowej.
    2. Środkowy etap Pacjent ma wtórną patologię. W układzie moczowym powstają "rany", przez które wirusy i infekcje dostają się do organizmu człowieka.
    3. Surowa forma zwężenia. Pacjent ma bliznę w dotkniętym obszarze. W rzadkich przypadkach blizna może całkowicie zablokować kanał cewki moczowej.

    Zwężenie podzielone jest na kilka form, w zależności od nasilenia przebiegu choroby i miejsca lokalizacji. Zgodnie z charakterystyką choroby podzielono ją na wrodzoną, traumatyczną i idiopatyczną. Idiopatyczna forma zwężenia ma niejasną etiologię, przyczyny patologii nie są identyfikowane.

    Lekarze rozróżniają trzy formy przebiegu choroby: pierwotną, nawracającą i złożoną. Powtarzalna forma jest najbardziej niebezpieczna z jej powtórzeniami. Pacjent może tolerować do trzech ataków choroby rocznie. Złożona forma ma dodatkowe czynniki. Mężczyzna może mieć przetoki lub ropnie w uszkodzonym obszarze błony śluzowej cewki moczowej.

    Choroba jest podzielona przez miejsce blizny. Prostaty i błoniaste formy charakteryzują się obecnością blizn w tylnej części kanału cewki moczowej. Więzienie narządowe występuje u mężczyzn w centralnej części układu moczowego. Zmiany pęcherzowe i naczyniowe zlokalizowane w przedniej części cewki moczowej, obie formy są częstsze u pacjentów.

    Zwężenie jest klasyfikowane zgodnie z obszarem uszkodzenia cewki moczowej. Jeśli proces patologiczny wpływa na mniejszą połowę obszaru błony śluzowej, wówczas zwężenie nazywa się sumą częściową. Całkowita forma wpływa na prawie całą tkankę śluzową i obejmuje większość cewki moczowej. W rzadkich przypadkach zdiagnozowano u mężczyzn zatarcie. Ten proces całkowicie pokrywa się z kanałem moczowym i światłem cewki moczowej, oddawanie moczu staje się niemożliwe.

    Choroba może mieć jedną i wiele postaci. W przypadku wielu postaci mężczyzna może doświadczać blizn w kilku odcinkach dróg moczowych. Zwężenie podzielone jest na długą, średnią i krótką formę. W przypadku krótkiego kształtu rozmiar blizny może wynosić 1 cm, a jeśli blizna ma rozmiar przekraczający 2 cm, wówczas zwężenie jest długie.

    Symptomatologia

    Objawy skurczy cewki są podobne do innych patologii układu moczowo-płciowego. Mężczyzna może niezależnie podejrzewać obecność zwężenia dla następujących objawów:

    • Strumień w moczu staje się mniejszy, głowica jet się zmniejsza;
    • W moczu mogą znajdować się zanieczyszczenia ropnego płynu lub krwi;
    • Po przejściu do toalety osoba ma powtarzającą się potrzebę oddania moczu;
    • Ciężki ból pleców podczas oddawania moczu;
    • Strumień moczu rozpryskuje się;
    • W ciężkich postaciach choroby proces wydalania płynu może być kroplowy lub całkowicie nieobecny;
    • Usunięcie ejakulatu jest bardzo powolne.

    Podczas zbierania historii mężczyzn skarży się na częste wizyty w toalecie. Podczas oddawania moczu pacjent musi napinać mięśnie jamy brzusznej i pęcherza. U niektórych pacjentów pojawia się spontaniczne oddawanie moczu. Po wizycie w toalecie odczuwa się brak opróżnionego pęcherza.
    Objawy zwężenia są podobne do gruczolaka prostaty. Jeśli pacjent nie zwróci się do specjalisty w odpowiednim czasie, ale zaangażuje się w samodzielne leczenie zapalenia gruczołu krokowego. mogą wystąpić poważne konsekwencje.

    Przyczyny choroby

    W wrodzonej postaci choroby można zaliczyć uraz wewnątrzmaciczny lub patologię rozwojową. W wieku dorosłym człowiek może zachorować z powodu wielu czynników. Zwężenie może wystąpić u mężczyzny z powodu procesów zapalnych w układzie moczowo-płciowym. Uraz cewki moczowej i tępe rany układu moczowo-płciowego są również przyczyną powstawania blizn.

    Na powstawanie blizny w kanale cewki moczowej wpływają różnego rodzaju oparzenia chemiczne i termiczne. Niewłaściwa interwencja chirurgiczna przyczynia się do pojawienia się blizny i rozwoju zwężenia. Mężczyźni cierpiący na cukrzycę i naczyniową miażdżycę są zagrożeni. Onkologia narządów moczowych wpływa na rozwój patologii w cewce moczowej.

    Szkodliwe działanie choroby

    U mężczyzny ze zwężeniem gromadzi się mocz. Ponieważ mocz nie może być całkowicie usunięty z organizmu, gromadzi się w fałd pęcherza. Zastępczy mocz ma wysoką lepkość, ma wysoki wskaźnik soli. W ciężkich postaciach choroby pacjent może odczuwać piasek w pęcherzu lub tworzyć kamienie. Dalsze leczenie odbywa się tylko chirurgicznie.

    Przedłużająca się kumulacja moczu w pęcherzu ma negatywny wpływ na nerki pacjenta.

    U mężczyzny może wystąpić wodonercze w nerkach. W zaawansowanych przypadkach u mężczyzny zdiagnozowano niewydolność nerek. Obie patologie są śmiertelne dla ludzi.

    Diagnostyka patologii

    Podczas wykrywania różnych zaburzeń podczas oddawania moczu, mężczyzna powinien natychmiast skontaktować się z urologiem. Specjalista przeprowadzi dokładne badanie pacjenta, zbada anamnezę. Mężczyzna powinien opowiedzieć o wszystkich niuansach w układzie moczowo-płciowym. Do rozpoznania pacjenta należy wykonać badanie moczu. Szczegółowa analiza pomoże zidentyfikować lub wyeliminować obecność chorób zakaźnych, pyurii lub leukacji. Rozmaz z cewki moczowej pomoże zidentyfikować obecność mikroorganizmów na błonie śluzowej dróg moczowych. Badanie bakteriologiczne zidentyfikowanych mikroorganizmów jest niezbędne do właściwego podawania leków. Siew pozwala określić wrażliwość drobnoustrojów na określone antybiotyki.

    Najważniejszą analizą dla zwężenia u mężczyzn jest uroflowetria. W tego typu badaniach mężczyzna określa prędkość i ciśnienie strumienia moczu.

    Pacjent jest podłączony do aparatu oddającego mocz. Podczas oddawania moczu aparat oblicza średnią częstość oddawania moczu. Po zakończeniu oddawania moczu fluorometr dostarcza wydruk z obliczeń. Ta metoda badawcza jest bardzo ważna w ocenie stopnia zaawansowania wielu chorób układu moczowo-płciowego.

    Dodatkowym etapem badania jest cystometria lub profilometria. Specjaliści przeprowadzają badania komórkowe płynu moczowego, wykrywają cytologię tkanki bliznowatej.

    Po metodzie uroflowmetycznej mężczyzna przechodzi diagnostykę ultrasonograficzną. Ultradźwięki pęcherza przeprowadza się po opróżnieniu. Badanie pomaga wykryć obecność płynnych pozostałości w pęcherzu. Jeśli w pęcherzu znajduje się więcej niż 30 ml płynu, lekarze mówią o skomplikowanej formie choroby u mężczyzny.

    Aby określić długość i lokalizację zwężenia u mężczyzny, przeprowadza się badanie rentgenowskie układu moczowo-płciowego. Radiografia obszaru moczowo-płciowego jest inna. Pacjent może wykonywać następujące rodzaje zdjęć rentgenowskich:

    • Retrograde badanie uretrograficzne;
    • Multispiralna metoda cystouretrograficzna;
    • Antystograde cystourethrography przewodu moczowego.

    Wszystkie metody polegają na utrzymaniu radiograficznego płynu w drogach moczowych. Gdy kanał moczowy jest całkowicie wypełniony cieczą, radiolog produkuje obrazy. Radiolog prowadzi badania w połączeniu z urologiem. Rentgen pomaga w pełnym ujawnieniu obrazu patologicznego procesu w drogach moczowych.

    Jeśli mężczyzna cierpi na łagodną postać krótkiego zwężenia, wtedy ma blizny podczas pobierania tkanki do badania. Metoda endoskopowa pomaga w badaniu tkanki bliznowej w cytologii. W przypadku złożonych form zwężenia blizna nie jest wycinana.

    Metody leczenia patologii

    Leczenie musi być przeprowadzane pod ścisłym nadzorem specjalisty. Wielu mężczyzn jest zawstydzonych, aby powiedzieć lekarzowi o problemach zdrowotnych i uciec się do samodzielnego leczenia ziołami i suplementami diety. Samoleczenie może spowodować nieodwracalną szkodę dla układu moczowego. Wszelkie leki powinny być przepisane przez urologa i uzgodnione z terapeutą.

    Opracowano kilka metod leczenia zwężeń:

    1. Bougienage of a stricture;
    2. Optyczna uretrotomia;
    3. Stentowanie cewki moczowej;
    4. Interwencja moczowodu;
    5. Laseroterapia;
    6. Technika endoskopowa.

    Pokłonienie zwężenia wykonuje się przez włożenie metalowej rurki do cewki moczowej człowieka. Metalowa rurka pomaga przepchnąć tkanki kanału cewki moczowej i zwiększyć przewód moczowy. Metoda ta nie eliminuje problemów związanych z odżywianiem tkanek. Po rozszerzeniu pacjenta pacjent może mieć nawrót choroby. Powtarzająca się forma w tej metodzie jest bardzo skomplikowana. Zwężenie staje się dłuższe i zamyka duży obszar kanału cewki moczowej. Wtórne stosowanie bougienage jest niemożliwe, ponieważ dalsze leczenie nie nastąpi.

    Optyczną uretrotomię wykonuje się przy użyciu cystoskopu. Uszkodzony obszar cewki moczowej jest suchy. Przy gojeniu kanału nawroty występują znacznie rzadziej niż w przypadku bougienażu. Wtórne przewodzenie uretrotomii optycznej nie jest wykonywane z powodu braku pola operacyjnego.

    Stentowanie cewki moczowej praktycznie nie jest stosowane we współczesnej urologii. Stent lub sprężyna cewki moczowej jest umieszczona w kanale cewki moczowej. Rzadkie zastosowanie tej operacji wiąże się z częstym przesuwaniem stentu na bok. Kiedy sprężyna zostanie przesunięta, człowiek może mieć nieodwracalne zmiany w kanale cewki moczowej.

    Interwencja moczowodowa wykazała najbardziej pozytywne zmiany w narządach ludzkich. Urethroplasty jest całkowitym zastąpieniem tkanki dotkniętej zwężeniem przez zdrową błonę śluzową. Branża ruszyła daleko w przyszłość. Tkaniny są sztucznie uprawiane w laboratorium. Substytut tkanki stosuje się w przypadku krótkiego zwężenia, którego długość nie przekracza 1 cm. Jeśli zwężenie dotyka dużego obszaru, tkanka dawcy jest pobierana w celu wymiany. Najczęściej materiał dawcy pobiera się z błony śluzowej policzków mężczyzny lub napletka. Dzięki tej metodzie pozytywne wyniki osiągają 90% mężczyzn. Interwencja moczowodowa pozwala przywrócić tkankę cewki moczowej nawet przy całkowitym zwężeniu. Po uzdrowieniu pacjent nie doświadcza nawrotu choroby.

    Laseroterapię przeprowadza się niemal we wszystkich ośrodkach medycznych. Metoda jest wykonywana za pomocą uderzenia lasera w tkankę bliznowatą. Podczas używania lasera blizny są całkowicie wypalone. W miejscu zwężenia pozostaje niewielkie oparzenie, które jest leczone miejscowymi maściami i roztworami. Minusem laseroterapii jest powtarzający się proces. Przy niewłaściwym lub szybkim stosowaniu pooperacyjnych maści i roztworów szorstka blizna może ponownie utworzyć się w miejscu oparzenia, a choroba powróci. Po prawidłowym leczeniu może pojawić się patologiczny proces po laseroterapii. Jeśli pacjent ma zwiększoną epitelizację w ciele, wtedy blizna powstanie nawet przy minimalnym wpływie chirurgicznym.

    Metodę endoskopową stosuje się w przypadkach niskiego stopnia zwężenia męskiego. Endoskopowa interwencja jest przeprowadzana u wszystkich pacjentów ze zwężeniem. Aby zdiagnozować chorobę u mężczyzny, konieczne jest pobranie fragmentu blizny do badania. Jeśli podczas prześwietlenia pacjenta zostanie wykryte krótkie zwężenie, wówczas pod endoskopią zostanie rozcięta blizna. Operacja zapewnia chwilową ulgę mężczyźnie i ułatwia oddawanie moczu i usuwanie resztek płynu z pęcherza.

    Ziołolecznictwo

    Niemożliwe jest wyleczenie tej patologii za pomocą środków ziołowych, ale możliwe jest znaczne złagodzenie stanu pacjenta. Aby złagodzić objawy zwężenia, stosuje się odwary ziół, które mają działanie moczopędne i przeciwzapalne.

    Aby przygotować rosół, należy zająć równe części borówki brusznicy, rumianku, czarnego bzu, pączków topoli. Mieszaninę należy zmiażdżyć. Musisz wziąć dwie łyżki gotowej mieszanki i nalać na nią pół litra ciepłej wody. Napar należy umieścić w termosie i wyjąć w ciemnym miejscu na osiem godzin. Następnie gotowy wywar należy pobrać w 30 ml przed każdym posiłkiem. Obróbka bulionowa nie powinna przekraczać dziesięciodniowego okresu.

    Dobre działanie moczopędne i przeciwzapalne ma wywar z żurawiny, owoców jałowca, trawy dziurawca i krwawnika pospolitego. Dekokcję przygotowuje się tą samą metodą i przyjmuje na pusty żołądek rano przez pięć dni.

    Leczenie punktowe powinno być wykonywane przez urologa. Przy właściwym badaniu i leczeniu nawrotów u mężczyzny nie występuje.

    Niedrożność cewki moczowej u mężczyzn

    Zwężenie cewki moczowej jest chorobą urologiczną, która charakteryzuje się zwężeniem światła w cewce moczowej z powodu procesu bliznowotworowego. Przyczyny choroby są różne, ale wynik jest zawsze taki sam - naruszenie normalnego przepływu moczu z jamy pęcherza. Ta diagnoza daje mężczyznom dyskomfort psychiczny i fizyczny.

    Jeśli pacjent lekceważy problem, choroba "pociągnie" za sobą szereg poważnych powikłań (gąbczaste włóknienie, niewydolność nerek, wodonercze, różne krwawienia). Zwężenie cewki moczowej u dzieci stanowi wielkie niebezpieczeństwo, ponieważ zaburzenia patologiczne występują w niedokończonym organizmie.

    Rynki mają inną etiologię. Z natury przepływu są podzielone na pierwotne, nawracające lub choroby, które występują z powikłaniami. Praktyka medyczna pokazuje, że niedrożność jest zlokalizowana albo w przedniej części cewki moczowej, albo z tyłu, umiejscowiona w pobliżu pęcherza.

    Dlaczego tak ważne jest zdiagnozowanie i wyeliminowanie zwężeń w cewce moczowej w czasie? Faktem jest, że zatkany odpływ moczu wywołuje rozmnażanie się zakaźnych bakterii. Wpływa na bardzo ważny narząd - nerki. I takie konsekwencje mogą zagrozić życiu pacjenta.

    Przyczyny choroby

    Zwężenia cewki moczowej są wrodzone i nabyte przez całe życie człowieka. W pierwszym przypadku choroba jest spowodowana wyłącznie wrodzonymi anomaliami rozwoju narządów moczowych (zwężone stenty cewki moczowej powstają u chłopców w macicy).

    Uzyskana niedrożność cewki moczowej u mężczyzn występuje w następujących przypadkach:

    • Urazy utrzymujące się przez całe życie (tak zwane pourazowe zapalenie cewki moczowej). Należą do nich mechaniczne uszkodzenia w upadku, wstrząsy, termiczne lub chemiczne oparzenia tkanek, urazy wnikające w naturę w okolicy narządów płciowych. Pourazowe zwężenie cewki moczowej występuje po złamaniach kości miednicy (wypadki przemysłowe, upadki z dużej wysokości). Często dochodzi do uszkodzenia cewki moczowej podczas kontaktu seksualnego (przerwy w zewnętrznych tkankach prącia z krwawieniem). Uszkodzenie i tworzenie blizny rozwija się po przejściu przez kanał dużych kamieni podczas ICD (kamicy moczowej).
    • Niewykwalifikowane lub niewłaściwie wykonane zabiegi urologiczne i interwencje chirurgiczne.
    • Ostre lub przewlekłe zapalenie w tkankach cewki moczowej (zapalenie cewki moczowej).
    • Rygory w wyniku radioterapii. Choroba staje się powikłaniem po leczeniu nowotworowych wzrostów lub łagodnych nowotworów układu moczowo-płciowego.
    • Niedrożność, która jest wtórną chorobą w przypadku chorób, które charakteryzują się upośledzeniem prawidłowego dopływu krwi do tkanek miednicy. Należą do nich nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, cukrzyca, odchylenia w funkcjonowaniu trzustki.

    Najczęściej, przy sporządzaniu obrazu klinicznego choroby, odnotowuje się dokładnie jej nabyte przyczyny. Wrodzone nieprawidłowości występują tylko u 2% pacjentów.

    Objawy choroby

    Zwężenie kanału cewki moczowej jest patologią, której towarzyszą wyraźne, bolesne objawy. Przejawia się najczęściej w następujący sposób:

    1. Trudne przejście moczu przez kanał. Dyskomfort odczuwany jest na początku i podczas aktu oddawania moczu.
    2. Ból o różnej sile podczas opróżniania pęcherza. Doznania dotyczą nie tylko narządów płciowych, ale również do brzucha.
    3. Brak poczucia naturalnego, pełnego opróżnienia bańki. Co więcej, pacjent może odczuwać obecność płynu w narządzie nawet po kolejnej wizycie w toalecie.
    4. Niekontrolowane wydzielanie niewielkiej ilości moczu, wyciek podczas kaszlu, kichanie.
    5. W przypadku ciężkiego zwężenia kanału cewki moczowej znacznie zmniejsza się ilość moczu. W szczególnie zaniedbanych przypadkach może się wyróżnić kropla po kropli, aż do całkowitego zablokowania naturalnego odpływu (zatarcie cewki moczowej).
    6. Obecność wtrętów krwi i zakrzepów w moczu.
    7. Wypływ krwi z prącia, który obserwuje się niezależnie od procesu oddawania moczu.
    8. Obecność krwi w materiale wytryskującym. W takim przypadku pacjent może zostać zaburzony przez częściową dysfunkcję seksualną.
    9. Strumień moczu zostaje rozwidlony, pojawia się plusk moczu.

    Chorobie towarzyszy często ogólne złe samopoczucie, osłabienie, zmniejszony apetyt i aktywność fizyczna pacjentów.

    Rozpoznanie zwężeń cewki moczowej

    Wykrywanie obecności choroby u mężczyzny powinno rozpocząć się od wizyty u specjalisty. Poprosi pacjenta, aby zgłosił skargi i wymienił objawy, które się pojawiły. Następny zostanie przypisany do następujących rodzajów badań:

    • Analiza moczu (ogólnie). Pozwala zidentyfikować wewnętrzny proces zapalny z powodu oceny poziomu białych krwinek, białka i czerwonych krwinek (erytrocytów). Badanie zapewnia również możliwość wykrycia ropy i śluzu w moczu.
    • Siew moczu w celu identyfikacji bakterii i mikroorganizmów. Badanie to jednocześnie określa wrażliwość na wszystkie rodzaje antybiotyków.
    • Badanie ultradźwiękowe pęcherza. Lekarz wykonuje manipulację natychmiast po akcie oddawania moczu. Określa się ilość resztkowego moczu, stopień pogorszenia funkcjonalności narządu.
    • Pomiar określonej prędkości przepływu moczu (lub mikroflory termoelektrycznej). Do jego realizacji użyj specjalnego uroflowmetera do przyrządów.
    • Diagnostyka kontrastu rentgenowskiego. Pozwala określić długość cewki moczowej, na którą wpływa zwężenie, jej położenie, obecność uszkodzonych obszarów, kamienie. Środek kontrastowy nakłada się na badany obszar na dwa sposoby: dożylnie lub bezpośrednio przez otwór w penisie (wsteczna cewka moczowa). Metoda dożylne umożliwia pomiar i sfotografować stan tkanki pęcherza, zwężenie rozszerzenia przeglądu pracę narządów wydalniczych.
    • Diagnostyka za pomocą endoskopii. Wprowadzenie do zaatakowanego narządu endoskopu pozwoli ci na sprawdzenie go od wewnątrz, dotarcie do zwężonych obszarów i pobranie próbek tkanek do biopsji.
    • USG nerek. Jest to dodatkowe badanie, które lekarz zaleca uzyskanie pełnego obrazu stanu narządów moczowych.

    Leczenie cewki moczowej

    Leczenie niedrożności moczu u mężczyzn dzisiaj odbywa się na kilka sposobów. Każdy z nich może zostać wybrany przez lekarza prowadzącego po dokładnym zbadaniu problemu. Czynnikami determinującymi są długość miejsc bliznowacenia, ich lokalizacja i stopień modyfikacji.

    Jeśli zwężenie ma wpływ na część opaskową cewki moczowej, a długość odcinka włóknistego nie przekracza 1,5 cm, wówczas wykonuje się wewnętrzną optyczną uretrotomię (lub HEU). Ta operacja obejmuje podłużne rozwarstwienie cewki moczowej w miejscu zwężenia. Aby manipulacja była skuteczna, konieczne jest całkowite nacięcie spondy włókniste do ciała gąbczastego. HEU jest wskazany dla pacjentów, u których zwężenie cewki spowodowało minimalne spongiofibrosis. Jeśli podczas ponownej diagnostyki nastąpi spadek zmodyfikowanego obszaru, wskazane jest powtórzenie uretrotomii optycznej.

    Obciążenie kanału (rozszerzenie lub rozszerzenie). W trakcie operacji pacjentowi wprowadza się specjalne rozszerzacze z tworzywa sztucznego lub metalu, aby zwiększyć światło w cewce moczowej. Często zamiast prętów stosuje się cewniki typu balonowego i zacisk cewkowy. Końcówka w kształcie balonu jest stopniowo napompowana, rozciągając obszar blizn.

    Aby wykluczyć nawrót i zmianę zwężenia, uciekają się do wprowadzenia stentu cewki moczowej. To urządzenie reguluje wystarczającą odległość między ściankami kanału cewki moczowej, dzięki czemu mocz może przez nie przepływać.

    Jeśli patologia spowodowała całkowite zatrzymanie moczu w pęcherzu, zaleca się wykonać cystostomię narządu. W pęcherzu wykonuje się małe przebicie, przez które chirurg przechodzi przez rurkę cewnika. Po zabiegu mocz będzie wydalany przez to urządzenie.
    Leczenie laserowe jest uważane za skrajny środek, który polega na wycięciu i usunięciu patologicznej tkanki, zszywaniu powstałych końców cewki moczowej. Jeżeli zwężenie ma maksymalną długość, to po operacji lasera następuje tak zwana "rekonstrukcja" cewki moczowej. Do celów wymiany stosuje się inne zdrowe tkanki pacjenta.

    Zapobieganie chorobom

    Zapobieganie rozwojowi procesów włóknistych w cewce moczowej jest ważną miarą, którą każdy człowiek powinien pamiętać. Zapobieganie polega przede wszystkim na ostrożnym podejściu do własnego zdrowia. Jeśli rozwinęła się jakakolwiek choroba w układzie moczowo-płciowym (zapalnym lub zakaźnym), to w żadnym wypadku nie należy odmawiać wizyty u lekarza i wykwalifikowanego leczenia. Unikaj obrażeń, które mogą spowodować nieodwracalną szkodę dla zdrowia mężczyzn.

    Zwężenie cewki moczowej u mężczyzn

    Rurka cewki moczowej jest jedną z patologii, w której zwężenie światła wewnętrznego cewki moczowej. Schemat cewki moczowej u mężczyzn powoduje problemy z oddawaniem moczu u wielu osób. Podczas opróżniania pęcherza mężczyzna odczuwa silny ból i skurcze w wewnętrznej części prącia. Również choroba charakteryzuje się częstym oddawaniem moczu, które nie daje odczucia całkowitego opróżnienia pęcherza. Rozpoznanie choroby obejmuje cały szereg działań i pozwala odpowiedzieć na pytanie, czym jest zwężenie cewki moczowej i co jest istotą tej choroby, ponieważ nie zawsze jest możliwe dokładne określenie tej konkretnej choroby ze względu na podobieństwo jej objawów z innymi chorobami układu moczowego.

    Czynniki rozwoju zwężeń cewki moczowej

    Najczęściej choroba dotyka mężczyzn. Znalazła się wśród przedstawicieli silniejszego seksu w 2, a nawet 4 razy częściej niż u kobiet. Przyczyna leży w cechach męskiej anatomii. U mężczyzn cewka moczowa jest znacznie dłuższa niż u kobiet. Jego urządzenie jest nieco bardziej skomplikowane. Z tego powodu prawdopodobieństwo infekcji jest znacznie większe. Częstość występowania zwężenia cewki moczowej u mężczyzn wynosi od 1 do 2%. Kobiety cierpią na tę chorobę w 0,4% przypadków.
    Czynniki przyczyniające się do rozwoju choroby dość dużo. Może to być uraz cewki moczowej. Cewka moczowa może zostać uszkodzona z powodu pęknięcia prącia. spada, jak również skutki substancji z oparzenia chemicznego. Ramię może rozwinąć się na tle urazów cewki moczowej. Częste przypadki rozwoju choroby z powodu złamań kości miednicy. Jest to możliwe w niebezpiecznych branżach, w których występuje wysokie ryzyko obrażeń.

    Choroba rozwija się jako wada wrodzona. Ale jest to dość rzadki przypadek, występujący u 2% ludzi. Zazwyczaj zwężenie wrodzone powstaje w wyniku zwężenia cewki moczowej na etapie rozwoju płodu.
    Dolegliwość może wywoływać źle przeprowadzoną operację. Istnieje wysokie ryzyko zranienia cewki moczowej podczas wprowadzania cewników, podczas uretografii, prostatektomii i leczenia zaburzeń erekcji. W tych samych przypadkach zwężenie cewki moczowej u kobiet występuje z powodu urazu porodowego, a także w przypadkach amputacji szyjki macicy. Kamień, który przez nią przechodzi podczas kamicy moczowej może uszkodzić cewkę moczową.
    Zwężenie rozwija się na tle wielu innych chorób. Może być wywołany przez: gruźlicę, zapalenie cewki moczowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, wysokie ciśnienie, rzeżączkę, cukrzycę. Silnie wpływają na rozwój chorób chorobowych naczyń krwionośnych i serca, ponieważ zakłócają krążenie krwi w organizmie człowieka.
    Zatem przyczyny związane z zwężeniem cewki moczowej są związane z:

    • urazy penisa i kości miednicy w 72% przypadków;
    • skutki operacji w 12% przypadków;
    • wrodzone wady w 2% przypadków;
    • procesy zapalne w 14% przypadków.

    Rodzaje zwężeń cewki moczowej

    Rynki są podzielone według następujących kryteriów:

    • lokalizacja;
    • przyczyna rozwoju;
    • liczba skurczów;
    • zmiany morfologiczne;
    • stopień zwężenia światła cewki moczowej;
    • długość

    W zależności od lokalizacji wyróżniają się:

    • zwężenie cewki moczowej;
    • zwężenie prostaty;
    • zwężenie zewnętrznego otwarcia cewki moczowej;
    • błoniaste zwężenie;
    • ścisły capitate.

    Ze względu na rozwój izolowanych ograniczeń wynikających z:

    • stany zapalne;
    • nieokreślona przyczyna;
    • błąd medyczny;
    • urazy;
    • wrodzona patologia.

    Przez liczbę zwężających się ograniczeń dzieli się na wiele i jeden.
    Zgodnie ze zmianami morfologicznymi, zwłoki są podzielone na nawracające i pierwotne. Nawroty występują w wyniku złej jakości leczenia pierwotnego i przejawiają się w postaci przetoki lub ropnego zapalenia. Zwężenie nawrotowe pojawia się, jeśli u pacjenta wcześniej zdiagnozowano chorobę. Pierwotne zwężenie jest uważane za chorobę, która nie została uprzednio zdiagnozowana u pacjenta i objawiona po raz pierwszy.
    W zależności od tego, w jaki sposób światło cewki moczowej zwęża się w tej chorobie, wyróżnia się: zwężenia łagodne, umiarkowane, ciężkie i zwężenia z całkowitym brakiem drożności. W łagodnym stopniu światło cewki moczowej zwęża się o 50% lub mniej. W umiarkowanym stopniu zwężenie sięga 50-74%, z ciężkim stopniem, 75-99%. Przy całkowitym braku drożności u pacjenta stwierdza się całkowite zamknięcie kanału moczowo-płciowego.
    W zależności od długości zwężenia cewki moczowej występują:

    • krótkie zwężenie, którego długość wynosi od kilku milimetrów do 1,9 cm;
    • rozszerzone zwężenie cewki moczowej, którego długość zaczyna się od 2 cm i więcej;
    • całkowite zwężenie, które rozprzestrzenia się w cewce moczowej.

    Objawy choroby

    Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

    Niższy ból brzucha

    • pojawienie się bólu podczas oddawania moczu;
    • ciągnięcie i ostre bóle w podbrzuszu, a także w okolicy łonołu, sięgające do pachwiny, uda, a nawet odbytnicy;
    • trudności z oddawaniem moczu, w którym występuje popęd, ale mocz jest wydalany małymi kroplami;
    • obecność w moczu, a także sperma zanieczyszczeń krwi i ropy;
    • nisko ciśnieniowe oddawanie moczu, z rozpryskami moczu po bokach;
    • niekontrolowane wydalanie moczu podczas wysiłku, w stanie napięcia, a nawet w spokojnym położeniu;
    • pojawienie się stałego odczuwania przepełnienia pęcherza, nie znikającego nawet po opróżnieniu.

    Często pacjenci mogą odczuwać ból otaczający otoczenie miednicy. W ciężkich przypadkach oddawanie moczu jest całkowicie niemożliwe. Podobne objawy są charakterystyczne dla rozwoju zwężenia u osoby z całkowitym brakiem drożności.

    Możliwe powikłania choroby

    Zawsze konieczne jest rozpoczęcie leczenia zwężenia cewki moczowej w czasie, ponieważ dalsze zwężenie światła jest obarczone wieloma komplikacjami dla pacjenta. Mogą wystąpić następujące komplikacje:

    • rozwój kamicy w górnej części zwężenia cewki moczowej, z jej dalszym zablokowaniem;
    • śmiertelne zatrucie krwi;
    • rozwój współistniejących chorób, najpierw w postaci ostrej, a następnie przewlekłej (zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie najądrza, które charakteryzują się własnymi objawami);
    • występowanie ropnego zapalenia w cewce moczowej;
    • rozwój niewydolności nerek w postaci przewlekłej;
    • pojawienie się przetok i ich ukształtowanie przenosi się do pobliskich narządów, a następnie do ujścia ropy;
    • rozwój chorób zakaźnych w nerkach (odmiedniczkowe zapalenie nerek), pęcherz moczowy (zapalenie pęcherza moczowego).


    Powikłania prowadzą do tego, że pacjenci przechodzą powtarzające się operacje, poprawiając ich stan tylko przez chwilę. Zanim zaczniesz leczyć zwężenie, wymagana jest dokładna diagnoza.

    Diagnoza choroby

    Aby wykryć zwężenie cewki moczowej, rozpoznanie rozpoczyna się od obmacywania penisa i jąder. Z zastrzeżeniem kontroli i odbytnicy, którą przeprowadza się przez badanie dotykowe. Ponadto wykonywane są następujące manipulacje z pacjentem:

    • urethroscopy, w której lekarz bada ścianę cewki moczowej za pomocą specjalnego aparatu, szukając zwężeń i innych struktur na nich;
    • pełne badanie ultrasonograficzne gruczołu krokowego, w którym bada się gruczoł krokowy pod kątem obecności w nim formacji, patologii i kamieni;
    • badanie krwi pod kątem jego składu biochemicznego, umożliwiające identyfikację wskaźników białka, mocznika, kreatyniny;
    • rezonans magnetyczny pęcherza i gruczołu prostaty, który daje najdokładniejsze informacje o obecności zwężenia w cewce moczowej;
    • kultury moczu, prowadzone w przypadkach, w których lekarz ma powody wierzyć w rozwój zakaźnego zwężenia cewki moczowej;
    • urethrography, pokazujący miejsce, w którym cewka moczowa zawęziła się w wyniku rozwoju zwężenia;
    • Ogólna analiza moczu, krwi, którą można ocenić na podstawie obecności stanu zapalnego w ciele i sposobu jej wyrażania.

    Sposoby leczenia zwężenia cewki moczowej

    Same ograniczenia cewki moczowej u mężczyzn można z powodzeniem leczyć. Wiele zależy od rodzaju choroby, jej nasilenia, zaniedbania procesu jej rozwoju. Nie ostatnia rola, jaką odgrywają anatomiczne cechy konkretnej osoby.

    Leczenie farmakologiczne tej choroby nie jest w stanie dać pożądanego efektu, może tylko wygładzić objawy choroby, ale nie będzie w stanie rozwiązać przyczyny jej wystąpienia. Nie zaleca się uciekania się do leczenia zwężenia w domu, ponieważ spożycie niektórych naparów dodatkowo zmniejszy cewkę moczową.

    Różne napary można stosować tylko jako leki przeciwzapalne, należy wcześniej skonsultować się ze specjalistą. Dlatego najskuteczniejszą metodą jest leczenie chirurgiczne w leczeniu zwężeń. Wyróżnia się następujące operacje i metody leczenia zwężeń cewki moczowej:

    • metoda bougienage;
    • urethroplasty;
    • wewnętrzna uretrotomia;
    • stentowanie;
    • resekcja cewki moczowej.

    Metoda Bougienage

    Ta metoda jest jednym z najczęstszych sposobów leczenia zwężenia cewki moczowej. Bougienage jest wskazany do leczenia krótkich i pojedynczych zwężeń. Tę samą metodę stosuje się, gdy światło cewki moczowej nie jest zbytnio zwężone, ponieważ przy silnie zwężonych prześwirach bougeny mogą spowodować uszkodzenie cewki moczowej.
    Zabieg wykonuje się za pomocą specjalnego cewnika balonowego, który umieszcza się w cewce moczowej przez płynne wprowadzenie wzdłuż cewki moczowej. Oprócz cewnika mogą być stosowane inne ekspandery o innej średnicy. Przy pomocy bougienage rozszerza się cewka moczowa, a pacjent oddaje mocz.
    Wadą tej metody jest to, że nie będzie ona w stanie stać się alternatywą dla chirurgii, ponieważ cewka moczowa z czasem ponownie się zwęża, a pacjent ponownie wykazuje objawy zwężenia. Dla bougienacji charakterystyczne są częste nawroty zwężeń.

    Urethroplasty

    Urethroplasty jest szczególnie przydatna w przypadkach, gdy pacjent ma długie zwężenia cewki moczowej. Pomaga także w zastąpieniu uszkodzonych tkanek w różnych częściach cewki moczowej. Podczas operacji chirurg, laserem, wycina miejsce zwężenia. Następnie pobiera się przeszczep i zaszywa w wyciętym obszarze. Wątek, z którym uszyty jest fragment, jest absorbowany z czasem. Jest to zastąpienie chorego obszaru nowym, zdrowym. Najczęściej fragment błony śluzowej policzka pacjenta działa jak przeszczep.

    Wewnętrzna uretrotomia

    W przypadku tego rodzaju operacji wycięcie blizny występuje w miejscu zwężenia cewki pod wpływem zwężenia. Jako urządzenie są: ureoskop i laser. Procedura może być również przeprowadzona za pomocą zimnego noża.
    W leczeniu zwężenia cewki moczowej operacja nie może być uważana za odpowiednią, ponieważ przyczynia się do rozwoju częstych nawrotów. Metoda ta jest uważana przez wielu chirurgów za przestarzałą i nieskuteczną. Uretrotomia może jednak wywoływać efekt, ale tylko w przypadkach, w których blizny w cewce moczowej są małe, co pozwala na całkowite wycięcie. W innych przypadkach nawrót zwężenia po zabiegu występuje po kilku miesiącach.

    Metoda stentowania zwężenia cewki moczowej

    Metoda ta również się nie sprawdziła, ponieważ wprowadzenie specjalnej sprężyny stentowej do zwężonej części cewki moczowej prowadzi do jej przesunięcia w czasie. Przemieszczenie może powodować ból u pacjenta, jak podczas chodzenia i pozycji siedzącej.

    Wycięcie cewki moczowej

    Możesz usunąć zwężenie cewki poprzez wycięcie. Dzięki tej metodzie cewka moczowa zostaje całkowicie usunięta, co najczęściej występuje w przypadku poważnych powikłań spowodowanych rozwojem zwężenia lub nowotworami złośliwymi. W innych przypadkach usuwana jest tylko część cewki moczowej. Procedurę przeprowadza się przy użyciu ure- toskopu. Po wycięciu cewki moczowej chirurg wykonuje szwy swoich dwóch końców, przywracając tym samym integralność. Dodatkowo można zastosować przeszczep, aby przywrócić usunięty obszar, przyszyta specjalnym nici, który ostatecznie rozwiąże się w cewce moczowej. W tym przypadku łączone są dwa typy operacji: resekcja i cewka moczowa. W innych przypadkach, po resekcji cewniki cewki moczowej są wprowadzane do pacjentów w celu pobudzenia układu moczowego. Cewnik jest instalowany przez cały okres rehabilitacji pacjenta.

    Leczenie domowe w celu zwężenia

    Dopuszczalne leczenie cewki moczowej zwężenia środków ludowej. Ważne jest, aby zastosowane środki nie pogłębiły rozwoju choroby.
    Jako diuretyk można stosować napar z liści czarnej porzeczki. Aby to zrobić, wziąć liście porzeczki, wlewa wrzącej wody i podawać przez kilka godzin. Liście porzeczki są dobrym środkiem przeciwzapalnym.
    Jest stosowany do leczenia i zbierania ziół na bazie lukrecji, liści brzozy, mącznicy lekarskiej. 12 g zbioru odważa się w łaźni wodnej przez 15 minut, po czym bulion umieszcza się w termosie i pozostawia na kilka godzin.
    Ćwiczony w niektórych przypadkach, leczenie pijawkami. Aby to zrobić, umieścili moczowód i pozostawili na 7 godzin. Uważa się, że pod wpływem pijawek, praca nie tylko normalizuje moczowód, ale także poprawia dopływ krwi do genitaliów, blizny rozpuszczają się w miejscu zwężenia cewki moczowej. Ta metoda leczenia przyczynia się do usunięcia zapalenia w cewce moczowej.
    Napary z borówki brusznicy, jałowca, krwawnika pospolitego, nasion lnu, kwiatów fioletowych, rumianku, korzenia pietruszki, pokrzywy mogą być stosowane jako leki moczopędne i przeciwzapalne.

    Prognozy leczenia i metody zapobiegania

    W mniejszym stopniu występują nawroty u pacjentów, u których wykonano zabieg urethroplasty. Jego skuteczność jest bardzo wysoka. W 95% przypadków nawroty występują u pacjentów poddawanych wewnętrznemu uretrotomii. Ponad 50% to prawdopodobieństwo wystąpienia zwężeń cewki moczowej u pacjenta po kręgle. Nie zawsze ma korzystne rokowanie i stentowanie.
    Zapobieganie rozwojowi zwężenia cewki moczowej obejmuje cały zestaw zasad, które mężczyźni muszą przestrzegać:

    • zapobieganie wprowadzaniu do cewki moczowej różnych obiektów, co jest metodą kontrolowania zachowań seksualnych mężczyzn;
    • niezwłocznie zwracać się o pomoc lekarską we wszystkich przypadkach, w których dochodzi do urazów ścian cewki moczowej;
    • niedopuszczalność samodzielnego leczenia bez konsultacji z lekarzem;
    • zgodność z podstawowymi zasadami higieny, a także stosowanie środków antykoncepcyjnych w celu uniknięcia infekcji nie tylko cewki moczowej, ale całego układu moczowego;
    • właściwe leczenie wszelkich chorób przenoszonych drogą płciową, szczególnie tych, których środki są gonokokami;
    • hartowanie organizmu, aktywność i utrzymanie odporności.

    Osobną uwagę należy traktować jako środek zapobiegawczy w zakresie kompetentnego szkolenia pracowników w dziedzinie medycyny, prowadzenia operacji układu moczowo-płciowego. Dotyczy to zwłaszcza procedury nakładania i właściwego umieszczania cewników w cewce moczowej, ponieważ niewłaściwa procedura może być prekursorem dalszego rozwoju jatrogennego zwężenia cewki moczowej u pacjenta.