logo

Analiza biochemiczna moczu

Przeprowadzono biochemiczną analizę moczu w celu sprawdzenia stanu funkcjonalnego układu moczowego i ciała.

Dzięki tej metodzie możliwe jest śledzenie zmian w składzie chemicznym moczu. Pozwala to na zdiagnozowanie choroby we wczesnym stadium i wybór skutecznego leczenia przy jak najmniejszym uszkodzeniu ciała ludzkiego.

Zasady zbierania materiałów do analizy moczu

Aby uzyskać jak najdokładniejszy wynik, który pokaże sytuację w szczegółach, musisz wiedzieć, jak pobierać mocz. Aby to zrobić, zbieraj codziennie mocz w czystym, suchym słoiku o pojemności 2 lub 3 litrów. Poranny mocz powinien zostać odprowadzony do toalety, ta część zawiera produkty rozpadu, które mogą niekorzystnie wpłynąć na wyniki.

3 dni przed zbiorem moczu należy odrzucić tłuste, słodkie, wędzone, pikantne potrawy i alkohol. Zaleca się również, aby nie przyjmować pokarmu, który może brudzić mocz - buraki, jagody, marchewki, szparagi. Ilość płynu zużytego w momencie pobrania nie powinna być większa lub mniejsza niż zwykle.

Bardzo ważne jest, aby przerwać przyjmowanie leków uroseptycznych, antybiotyków, witamin na dzień przed analizą, ponieważ wpływają one na właściwości chemiczne, ilość i stężenie moczu, co może prowadzić do trudności w prowadzeniu badań biomateriałów, a także nieprawidłowej diagnozy.

Kobietom nie zaleca się poddawania tego typu badaniom podczas menstruacji, ponieważ wydzielina może mieszać się z moczem i drastycznie zmieniać jej skład, ale jeśli ta procedura nie może być opóźniona, kobieta powinna używać tamponu.

Przed każdym pobraniem wymagane jest przeprowadzenie dokładnej toalety zewnętrznych narządów płciowych, używając ciepłej bieżącej wody i mydła higienicznego, po wycieraniu suchym ręcznikiem. Należy pamiętać, że w tym celu stosowanie środków przeciwbakteryjnych i dezynfekujących jest niedopuszczalne.

Po zebraniu całego dziennego moczu w pojemniku należy go zmieszać i wlać 50-100 ml do sterylnego suchego pojemnika z dopasowaną pokrywką, zakupioną wcześniej w aptece. Do tego pojemnika należy przymocować kartkę papieru, z dokładnym wskazaniem wagi i objętości moczu przydzielonego w ciągu dnia, a także z pełną nazwą. Dostępność tych danych zwiększy prawdopodobieństwo uzyskania najdokładniejszego wyniku.

Analiza moczu dla biochemii: transkrypt

W postaci wyników badań zostanie odzwierciedlona nazwa wskaźnika, wynik i zawartość substancji w moczu jest normalna. Wyniki badań moczu są przygotowywane przez kilka dni w laboratorium. Ilość badanych substancji wynosi od 10 do 15.

Zastanów się nad głównymi szczegółami:

  1. Dzienna ilość moczu. Analiza dziennego moczu pozwala określić funkcję nerek, a także obecność procesów patologicznych. Jeśli ilość dziennego moczu jest mniejsza niż normalnie, mówi się o chorobach nerek, zatruciach lub niewystarczającym przyjmowaniu płynów, ostrym zapaleniu nerek, zatruciu metalami ciężkimi.
  2. Gęstość moczu Jeśli gęstość moczu jest niska, oznacza to naruszenie zdolności nerek lub może oznaczać zmarszczki nerek.
  3. Podwyższone poziomy sodu, wapnia i chloru wskazują na obecność cukrzycy, patologii nerek i zaburzeń endokrynologicznych.
  4. Białkomocz lub zwiększone stężenie białek w moczu wskazuje na obecność zakaźnego i zapalnego procesu w organizmie.
  5. Glukoza w moczu. Zwykle glukoza w moczu jest nieobecna, ale jeśli zostanie stwierdzona w analizie, może mówić o cukrzycy i przewlekłej chorobie nerek.
  6. Kreatynina. Jeśli liczby są poniżej normy, oznacza to chorobę nerek, która prowadzi do naruszenia ich zdolności filtracyjnych.
  7. Mocznik Zwiększenie stężenia mocznika występuje podczas postu, zwiększenie spożycia białka, skutki uboczne leczenia za pomocą glukokortykoidów. Niski poziom mocznika obserwuje się w ostrej lub przewlekłej niewydolności nerek, niewydolności wątroby, ciąży, u małych dzieci podczas aktywnego wzrostu.
  8. Kwas moczowy. Jego wysoka zawartość w moczu wskazuje na obecność lub rozwój dny moczanowej.
  9. Fosfor. Przesunięcie wskaźnika od normy sugeruje patologiczne procesy w nerkach i tkance kostnej, obecność niedoczynności tarczycy, niedożywienie, zapalenie jelit i gruźlicę.
  10. Potas. Ilość potasu w moczu zależy od diety i wieku osoby. U dzieci poniżej szóstego roku życia poziom potasu w moczu jest znacznie niższy niż u dorosłych. Przyczyną odchylenia wskaźnika od normy może być naruszenie procesów metabolicznych lub procesów izolacji, może to być spowodowane odurzeniem, patologią nadnerczy.
  11. Magnez. Wskaźniki powyżej normy są w użyciu niektórych rodzajów narkotyków, alkoholizmu, patologii nerek. Poniżej normy - z ciężką niewydolnością nerek, trzustką, znacznym odwodnieniem, cukrzycą, zaburzeniami trawienia.
  12. Amylaza jest enzymem trzustki. Podwyższony poziom amylazy w analizie moczu wskazuje na naruszenie funkcji trzustki, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
  13. Chlor. Wysokie poziomy chloru wskazują na odwodnienie i niski poziom chorób nadnerczy, niewydolność nerek.

Normy analizy biochemicznej moczu

  • Dzienna ilość moczu - 800-1200 ml / dzień;
  • gęstość moczu - 1,012 g / l - 1,022 g / l. ;
  • kreatynina - u mężczyzn, 7,4-17,6 mmol / dzień, u kobiet, 5,5-15,9 mmol / dobę;
  • fosfor - 12,9-40 mmol / dzień;
  • sód 130-260 mmol / dzień;
  • potas - 30-100 mmol / dzień;
  • magnez - 2,5-8,5 mmol / dzień;
  • Wapń - 2,5-7,5 mmol / dzień;
  • kwas moczowy - 0,4-1,0 g / dzień;
  • białko - 0,033 g / l.;
  • chlor - 100-250 mmol na dzień;
  • amylaza - 10-1240 jednostek / l.

Dekodowanie dodatkowych wskaźników analizy

W celu diagnozy niektórych chorób badane są konkretne wskaźniki. Z reguły pomaga diagnozować choroby na wczesnym etapie, co daje pozytywne rokowanie dla szybkiego powrotu do zdrowia.

Podwyższony mocznik (normalny 580 mmol / l) wskazuje na przyspieszony rozkład białka. Ten stan patologiczny jest charakterystyczny dla ludzi, którzy nie przestrzegają zasad racjonalnego żywienia lub konsumują monotonny pokarm do jedzenia. Stałe przyjmowanie glukokortykoidów również narusza metabolizm białek. Niski mocznik wskazuje na zaburzenia czynności wątroby.

Wskaźniki kreatyniny w biochemii moczu wskazują, że układ moczowy jest zaburzony i niewystarczająca zdolność filtracji nerek. Ten stan występuje w przewlekłym kłębuszkowym zapaleniu nerek, odmiedniczkowym zapaleniu nerek, niewydolności nerek, niedokrwistości z niedoboru żelaza.

Podwyższone wartości kreatyniny wskazują na zmiany w poziomie hormonów i nieprawidłowe funkcjonowanie układu hormonalnego.

Analiza biochemiczna moczu u dzieci

Ilość białka w analizie biochemicznej moczu u dzieci nie powinna przekraczać normy, w przeciwnym razie prawdopodobieństwo nieprawidłowości białkomoczu jest wysokie. Może to wskazywać na zapalenie cewki moczowej i pęcherza moczowego u dziecka.

Glukoza powinna normalnie wynosić zero. Czasami może nieznacznie przekraczać normę podczas jedzenia słodkich pokarmów, ale jest to krótkotrwałe. Jeśli wyniki pozostają wysokie przez długi czas, należy wykonać szereg dodatkowych testów na obecność cukru w ​​moczu.

Pojawienie się w analizie bilirubiny może mówić o kamicy nerkowej lub nieprawidłowej czynności wątroby. Czasami przyczyną może być nadmierne spożywanie węglowodanów. Ciała ketonowe mogą pojawiać się z niewystarczającą ilością węglowodanów, postem, silną sytuacją stresową.

Normy wskaźników u dzieci:

  • Białko do 0,2 mmol / dzień.
  • Glukoza do 1,11 mmol / dzień.
  • 8,0-17,0 mg / dzień (od 0 do 14 lat);
  • 8,0-40,0 mg / dzień (starsze niż 14 lat).
  • 40-80 mg / dzień (do 1 roku);
  • 120-340 mg / dzień (od 1 roku do 6 lat);
  • 400-1010 mg / dzień (od 7 do 14 lat).
  • 27-90 mg / dzień (do 1 roku);
  • 270-415 mg / dzień (od 1 roku do 6 lat);
  • 500-14000 mg / dzień (od 7 do 14 lat);
  • 600-1800 mg / dziennie (u dziewcząt powyżej 14 lat);
  • 800-2000 mg / dzień (dla chłopców starszych niż 14 lat).
  • 4-15 mmol / dzień (do 1 roku);
  • 35-59 mmol / dzień (od 1 do 14 lat);
  • 29-88 mmol / dzień.

Ten rodzaj badań jest prostą i szybką metodą określania stanu organizmu i jego systemów. Chociaż ma charakter informacyjny, dostarcza danych dla każdej substancji zawartej w moczu.

Wszelkie odchylenia od normalnych wartości mogą wskazywać na obecność jakiejkolwiek patologii. Ale aby ustalić prawidłową diagnozę, należy wziąć pod uwagę kilka wskaźników, a nie jeden, lekarz zrobi to wszystko.

Interpretacja analizy biochemicznej moczu

Najczęstszą metodą badań jest analiza biochemiczna moczu. Dzięki niemu eksperci mogą określić obecność choroby nie tylko w układzie moczowo-płciowym, ale także w innych strukturach ludzkiego ciała. Aby zweryfikować wykonalność zastosowania tej metody diagnostycznej, należy znać cechy prawidłowego gromadzenia moczu, a także listę wskaźników, które lekarz otrzymuje po zabiegu.

Główne niuanse w zbieraniu moczu do badań

Biochemiczna analiza moczu pozwala ustalić obecność ognisk zapalenia, a także poznać ogólną sytuację w ludzkim ciele. Poprawność wyników zależy od tego, jak przebiega mocz.

Kilka dni przed koniecznością badania:

  • zawiesić stosowanie środków farmakologicznych, które mogą bezpośrednio wpłynąć na wynik analizy;
  • wykluczyć z diety smażone, tłuste, ostre, solone i wędzone jedzenie;
  • porzucić złe nawyki, ponieważ palenie i picie alkoholu silnie wpływa na końcowy wynik diagnozy.

W ciągu kilku dni należy przestrzegać zwyczajowego schematu picia i nie poddawać się ciężkiemu wysiłkowi fizycznemu. Kobiety, które mają cykl menstruacyjny, musisz odmówić wykonania zabiegu. Jeśli nadal jest to pilnie potrzebne, powinieneś użyć specjalnej podkładki.

Przed pobraniem moczu lekarz zaleca dokładne przemycie genitaliów i okolicy wokół nich. W takim przypadku niemożliwe jest stosowanie produktów zawierających konserwanty, kwas mlekowy lub wyciągi z roślin leczniczych.

Etapy pobierania moczu dla diagnostyki biochemicznej są następujące:

  1. Najpierw musisz przygotować specjalny pojemnik z zakrętką. Warto też przygotować puszkę o pojemności 3 litrów.
  2. Zbieranie jest warte natychmiast po przebudzeniu. Pozwoli to uzyskać wysokiej jakości materiał.
  3. Pierwsza porcja moczu, która się wyróżnia, musi zostać wysłana do toalety. Zawiera wysokie stężenia soli i produktów przemiany materii.
  4. Mocz na dzień musi być zebrany w przygotowanym pojemniku.
  5. Zawartość naczynia należy dobrze wstrząsnąć, a następnie wlać 100 ml do pojemnika z zakrętką.

Przed bezpośrednim dostarczeniem materiału biologicznego do badań konieczne jest sporządzenie specjalnego dokumentu, który wskazuje czas pobrania moczu, a także jego całkowitą objętość. Jest to brane pod uwagę przy odczytywaniu danych diagnozy.

Odszyfrowywanie danych podstawowych

Po analizie biochemicznej dziennego moczu pacjent otrzymuje wniosek, który wskazuje główne składniki.

Wszystkie wyniki znajdują się w tabeli, w której:

  • pierwsza kolumna opiera się na tym, co pokazują definicje wskaźników;
  • druga kolumna zawiera otrzymane wartości w liczbach;
  • trzecia kolumna pokazuje normę.

Po przeprowadzeniu biochemii moczu lekarz przystępuje do badania wniosku. W tym czasie ocenia stopień odchyleń od normalnych wskaźników, a także stwierdza, że ​​jest jakakolwiek choroba.

Uwzględnia jednak następujące elementy:

  1. Dzienna ilość moczu. Niska wartość tego wskaźnika wskazuje na patologię układu moczowo-płciowego. Spadek tego wskaźnika wskazuje również na ostre procesy zatrucia w wyniku zatrucia alkaliami, kwasami, a także metalami ciężkimi i truciznami etiologii roślin.
  2. Gęstość moczu. Często zagęszcza się z podwyższonym poziomem potasu w składzie wtórnego moczu. Ta patologia jest obserwowana z naruszeniem funkcjonalności gruczołów dokrewnych.
  3. Wskaźniki pierwiastków śladowych. Przy podwyższonym poziomie u ludzi możliwe jest wystąpienie cukrzycy lub chorób układu wydalniczego.
  4. Obecność białek w moczu. Wysokie stężenie tych składników bezpośrednio wskazuje na obecność infekcji w układzie moczowo-płciowym. Analiza moczu dla biochemii pomoże określić dokładną lokalizację tego procesu.

W biochemicznej analizie moczu, dekodowanie przez lekarza wyników powinno uwzględniać takie czynniki, jak płeć pacjenta, jego wiek, a także ogólny stan zdrowia i obecność chorób współistniejących. Większość wskaźników analizy może zostać odczytana nawet przez zwykłą osobę.

Wśród nich warto podkreślić:

  1. Wskaźniki białka całkowitego. Jeżeli ten element analizy biochemicznej ma wartość wyższą niż 0,03 gramów na litr, to pacjent ma obniżoną odporność na reakcje alergiczne, a także na choroby o etiologii zakaźnej. W tym przypadku osoba może mieć zaburzenia endokrynologiczne, złośliwe lub łagodne nowotwory. Ważne jest, aby pamiętać, że ten wskaźnik moczu u dzieci jest nieco inny, w przeciwieństwie do dorosłych. W tym przypadku poziom białka nie przekracza 0,05 gramów na litr.
  2. Amylaza. Ten biologicznie aktywny enzym jest produkowany przez trzustkę. Aktywnie przejawia się w metabolizmie białek. Jeśli wskaźnik osoby tej substancji przekracza 12 jednostek na litr moczu, może nastąpić ogólny spadek skuteczności przewodu żołądkowo-jelitowego, a także indywidualne dysfunkcje określonych części tego układu.
  3. Glukoza. Ten składnik analizy biochemicznej moczu powinien mieć wskaźniki w zakresie 0,03-0,05. Jeśli są podwyższone, to pacjent ma problemy z trzustką, a także z wątrobą. Można to zaobserwować w przypadku cukrzycy, ostrej niewydolności nerek, a także marskości wątroby lub zapalenia wątroby.

Dekodowanie innych wskaźników analizy

Aby przeprowadzić dokładną diagnozę, należy również wziąć pod uwagę dodatkowe parametry, które w różnym stopniu pomogą lekarzowi określić obecność jakichkolwiek patologicznych procesów w ciele pacjenta. W większości przypadków można to zrobić nawet we wczesnych stadiach choroby.

Białka można nazwać jednym z najważniejszych materiałów budowlanych dla komórek w ludzkim ciele.

Podczas wymiany tych składników wytwarzany jest mocznik, którego koncentracja umożliwia określenie stanu wszystkich systemów życiowych pacjenta:

  • wysokie wskaźniki tego związku mogą wskazywać na przyspieszone procesy rozpadu białek, które obserwuje się przy niewłaściwym odżywianiu ludzi;
  • obniżone stężenie mocznika i kwasu moczowego może wskazywać na patologie zlokalizowane w wątrobie lub nerkach pacjenta.

Szybkość kreatyniny może różnić się w zależności od płci osoby, ale średnio nie przekracza 16 mmol. Fosforan kreatyniny po rozpadzie przed tą substancją umożliwia ocenę fizycznych możliwości pacjenta w przypadku braku współistniejących chorób. Dziecko ma normalny poziom kreatyniny w zależności od płci i wieku.

Poziom tej substancji może wskazywać na różne choroby i patologie, wśród których najczęściej występują:

  • kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • ostra lub przewlekła etiologia niewydolności nerek;
  • niedokrwistość z niedoboru żelaza;
  • zaburzenia endokrynologiczne;
  • dystrofia mięśniowa.

Wszystkie substancje o charakterze organicznym po ich rozpadzie wydalane są z moczem w ciągu dnia. Jeśli tak się nie stanie, eksperci zalecają osobom, które mają na celu wykrycie cukrzycy o etiologii cukrowej. Określenie liczby kreatyniny pozwala na zdiagnozowanie dużej liczby patologii nerek i kanału moczowego, co pozwoli rozpocząć ich eliminację we wczesnych stadiach.

Konieczne jest przestrzeganie wszystkich niuansów procedury i słuchanie zaleceń lekarza, ponieważ wie, jak zbierać mocz do badań. Może to znacznie wpłynąć na wyniki i dalsze działania prowadzącego lekarza!

Analiza biochemiczna moczu

Biochemiczna analiza moczu lub biochemia moczu - jedna z laboratoryjnych metod diagnozowania chorób nerek, wątroby, gruczołów dokrewnych i innych narządów i układów. Jest przepisywany w przypadku podejrzenia cukrzycy, aby wykluczyć patologie stawów i kości, a także w czasie ciąży w celach profilaktycznych.

Zbieranie materiału do analizy

W przypadku analizy biochemicznej musisz codziennie wydawać mocz. Jak poprawnie go zmontować? Pierwsze poranne oddawanie moczu jest przekazywane, a wszystkie następne i pierwszy poranny mocz następnego dnia zbiera się w jednym sterylnym pojemniku - albo specjalnym pojemniku do zbierania dziennego moczu, albo trzylitrowym słoju, dokładnie umytym i wysterylizowanym parą. Po pobraniu mocz mieszany, delikatnie wytrząsany, następnie wlewa się około 100 ml, które umieszcza się w osobnym pojemniku i dostarcza do laboratorium. Cały pobrany codziennie mocz można również dostarczyć do laboratorium.

Główne wskaźniki określone podczas biochemicznej analizy moczu

W biochemicznej analizie moczu określa się zestaw wskaźników, ale lekarz, jak słusznie, wyznacza tylko badania tych, które są wymagane w tym przypadku.

Mocznik

Mocznik jest końcowym produktem rozkładu białek i aminokwasów, więc jego zawartość w moczu pozwala nam ocenić metabolizm białek. Funkcją mocznika jest usuwanie nadmiaru azotu z organizmu. Mocznik powstaje w wątrobie, krąży w organizmie i ostatecznie wchodzi do nerek, następnie jest wydzielany przez drogi moczowe.

Normalnie do 20 g mocznika azotu jest usuwany dziennie z moczem. Stężenia azotu zależą od wieku:

  • do roku - 10-100 mmol / dzień;
  • do 4 lat - 50-200 mmol / dzień;
  • do 10 lat - 130-280 mmol / dzień;
  • do 15 lat - 200-450 mmol / dzień;
  • u dzieci w wieku 15 lat i dorosłych - 428-714 mmol / dobę.

Zwiększone spożycie białka z pożywieniem, nadczynność tarczycy, zwiększone obciążenie mięśniowe i cukrzyca mogą prowadzić do zwiększenia zawartości mocznika w moczu. Często mocznik jest wykryty u osób w okresie pooperacyjnym.

Spadek poziomu mocznika może być związany z niską zawartością białka w żywności, chorobach wątroby i nerek oraz zaburzeniami hormonalnymi. Niski poziom mocznika jest normalny dla kobiet w ciąży i rozwijających się dzieci.

Zwiększone poziomy potasu mogą być związane z urazem, sepsą, transfuzją krwi, uszkodzeniem nerek i nadnerczy, a także z pewnymi lekami.

W trakcie analizy biochemicznej często nie jest szacowana ilość mocznika w dziennym moczu, ale współczynnik oczyszczania, który można nazwać "klirensem mocznika" w formie analizy - jest to szybkość, z jaką nerki oczyszczają krew z mocznika.

Szybkość oczyszczania mocznika wynosi 40-60 ml / min. Jeśli współczynnik klirensu jest znacznie niższy niż normalnie (patrz również:

Kreatynina

Kreatynina, jeden z produktów ubocznych rozkładu białek, umożliwia oszacowanie szybkości filtracji w kłębuszkach nerkowych. Łańcuch prowadzący do tworzenia kreatyniny zaczyna się w wątrobie. Syntetyzuje kreatynową prekursorową azotową kreatynę. Kreatyna bierze udział w metabolizmie energetycznym w komórkach mięśni, serca i układu nerwowego, który dostaje się do krwioobiegu. Tam, w obecności ATP, kreatyna dodaje resztę kwasu fosforowego i zamienia się w fosforan kreatyniny - substancję, która służy jako magazyn energii dla mięśni. Podczas skurczów mięśni rozpada się, uwalniając energię i tworząc kreatyninę, która wchodzi do krwioobiegu i jest wydalana przez nerki.

Normalny poziom kreatyniny wynosi 5,3-15,9 mmol / dzień dla kobiet i 7,1-17,7 mmol / dziennie dla mężczyzn.

Zwiększona ilość kreatyniny może być związana z jej zwiększonym tworzeniem (dieta białkowa, ćwiczenia), zaburzeniami endokrynologicznymi (niedoczynność tarczycy, akromegalia, gigantyzm, cukrzyca), chorobami zakaźnymi, masowymi obrażeniami lub interwencjami chirurgicznymi, odwodnieniem, a także cechą charakterystyczną ostrej fazy choroby popromiennej.

Spadek poziomu kreatyniny może być skutkiem chorób układu mięśniowego (paraliż, dystrofia, zapalenie wielomięśniowe), nerek i nadczynności tarczycy. Często podwyższona kreatynina jest określana u pacjentów z niedokrwistością lub białaczką.

Klirens kreatyniny służy do badania szybkości filtracji nerkowej (GFR), która jest badana za pomocą testu Reberg-Tareeva, metody, która określa stężenie kreatyniny nie tylko w moczu, ale także we krwi żylnej. Stosunek tych stężeń pozwala nam określić szybkość filtracji kłębuszkowej. Wskaźniki wskaźników GFR zależą od wieku i płci i są pokazane w tabeli.

Norma GFR, ml / min

Od roku do 30 lat

Wskaźnik GFR przekraczający normę może wystąpić w przypadku zespołu nerczycowego, cukrzycy i nadciśnienia. Jego spadek z reguły mówi o niewydolności nerek.

Albumina

Albumina - związki białkowe powstające w wątrobie. Służą jako zapas aminokwasów, biorą udział w utrzymywaniu normalnego ciśnienia osmotycznego krwi i niosą wolne kwasy tłuszczowe, sterydy i witaminy. W nerkach albuminę prawie całkowicie odfiltrowuje się i wraca do krwioobiegu, dlatego tylko ślady jej pojawiają się w moczu - do 20 mg / l.

Odchylenia od normalnego sodu mogą mówić o niewydolności kory nadnerczy, cukrzycy, zapaleniu nerek, zaburzeniach równowagi kwasowo-zasadowej w moczu.

Główne przyczyny zwiększenia poziomów albuminy:

  • choroby nerek: kłębuszkowe zapalenie nerek, nefropatia kłębuszków nerkowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek, toczniowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy, zakrzepica żył nerkowych;
  • patologie układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność serca;
  • zaburzenia metabolizmu węglowodanów: cukrzyca, wrodzona nietolerancja fruktozy;
  • intensywna praca fizyczna;
  • hipotermia;
  • zatrucie solami metali ciężkich;
  • sarkoidoza;
  • układowy toczeń rumieniowaty;
  • ciąża

Białko

Normalne białko praktycznie nie jest wydalane z moczem. W kłębuszkach nerkowych dochodzi do filtracji, podczas której duże cząsteczki białka nie przechodzą przez filtr i wracają do krwioobiegu. Maksymalna zawartość białka w moczu jest normalna - do 150 mg / dzień (wzrost do 250 mg / dobę po silnym wysiłku fizycznym jest możliwy).

Utrata białka w moczu jest oznaką poważnych zaburzeń w organizmie. Może to być choroba nerek (zespół nerczycowy, zapalenie kłębuszków nerkowych, nefropatia cukrzycowa, uszkodzenia kanalików nerkowych), zakażenia dróg moczowych i guzy złośliwe choroby krwi, krwiomocz, zastoinowej niewydolności serca.

Amylaza

Amylaza jest jednym z enzymów biorących udział w trawieniu węglowodanów, którego funkcją jest rozkładanie polisacharydów (skrobi, glikogenu) na glukozę. Powstaje w trzustce i gruczołach ślinowych, skąd jest dostarczany do jamy ustnej i dwunastnicy, gdzie następuje rozszczepienie węglowodanów. Zwykle w moczu znajduje się niewielka ilość amylazy:

  • od urodzenia do roku - 5-65 U / l;
  • od roku do 70 lat - 25-125 U / l;
  • powyżej 70 lat - 20-160 U / l.

Podwyższony poziom amylazy obserwowane choroby trzustki (zapalenie trzustki, nowotwór torbieli kanał zablokowania lub kamiennych), schorzeń gruczołów ślinowych (świnki sialodenit, choroba sialolithic), niewydolność nerek, niedrożności jelit, choroby dróg żółciowych, guzy płuc i jajników, bóle brzucha i czaszkowych urazy mózgu.

Podwyższony poziom fosforu w moczu może wskazywać na uszkodzenie nerek, tworzenie się kamieni moczowych lub białaczkę. Obniżanie jest jedną z cech chorób endokrynologicznych i gruźlicy.

Niska zawartość amylazy w moczu może wskazywać na niewydolność trzustki, zapalenie wątroby lub mukowiscydozę.

Glukoza

Zawartość glukozy w moczu jest jednym z markerów cukrzycy. Normalna glukoza w moczu jest nieobecna, pojawia się tylko wtedy, gdy jej stężenie we krwi jest znacznie wyższe niż normalnie. Jeśli poziom glukozy przekracza 0,8 mmol / l, mówią o glikozurii. Ten stan może być fizjologiczny - na przykład podczas ciąży lub nadmiernego spożycia węglowodanów z pożywienia. Jednak w większości przypadków taki wynik jest powodem do dodatkowej diagnostyki cukrzycy i chorób trzustki.

Śledzenie elementów

W trakcie analizy biochemicznej moczu najczęściej badane są następujące pierwiastki śladowe:

  • Potas jest metalem alkalicznym zaangażowanym w regulację metabolizmu soli wodnej w organizmie. Wpływa na częstość akcji serca i układ nerwowy, w szczególności na przewodzenie impulsów nerwowych i stan mózgu. Zawarte we wszystkich płynach wewnątrzkomórkowych. Tempo w moczu wynosi 30-100 mmol na dzień. Zwiększone poziomy potasu mogą być związane z urazem, sepsą, transfuzją krwi, uszkodzeniem nerek i nadnerczy, a także przyjmowaniem pewnych leków - diuretyków, steroidowych leków przeciwzapalnych, diakarbu;
  • Sód - wraz z potasu pomaga w utrzymaniu równowagi wodnej soli, a także wpływa na produkcję soku żołądkowego i enzymów trawiennych aktywacji eksploatacji statków. Zwykle przy codziennym oddawaniu moczu wydalane jest 130-260 mmol sodu. Nieprawidłowości mogą wskazywać na niewydolność nadnerczy, cukrzycy, zapalenia nerek, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej w moczu;
  • Wapń jest pierwiastkiem, którego funkcje są związane z metabolizmem tkanki kostnej, pracą układu nerwowego, kurczliwością mięśni i krzepnięciem krwi. Szybkość wapnia w codziennym moczu wynosi 2,5-7,5 mmol. Wzrost może wskazywać na zaburzenia układu hormonalnego (nadczynność przytarczyc, zespół Itsenko-Cushinga, akromegalia, tyreotoksykoza), osteoporozę, upośledzoną czynność nerek i czasami nowotwory złośliwe;
  • fosfor to pierwiastek mineralny, który wspomaga wzrost tkanki kostnej, reguluje metabolizm białek i tłuszczów oraz utrzymuje równowagę wodno-solną w organizmie. Dzienna dawka wynosi 12,9-40 mmol. Zwiększenie może wskazywać na uszkodzenie nerek, tworzenie się kamieni moczowych lub białaczkę. Obniżanie jest jedną z cech chorób endokrynologicznych i gruźlicy.

Wskaźniki analizy biochemicznej moczu: przygotowanie do dostarczenia materiału i interpretacja wyników

Jeśli źle się poczujesz i podejrzewasz jakąkolwiek chorobę, wyniki badań laboratoryjnych są wskaźnikiem obecności nieprawidłowości w ciele. Jednym z ważnych badań, które pomagają w ocenie stanu organizmu człowieka, jest biochemiczna analiza moczu.

Wiarygodny wynik tej analizy można uzyskać, jeśli wiesz, jak poprawnie oddawać mocz.

Co oznacza analiza biochemiczna moczu

Analiza biochemiczna moczu obejmuje cały szereg ważnych składników, które są rozpatrywane osobno. Zgodnie z wynikami zwykłego laboratoryjnego badania moczu, możliwe jest rozpoznanie obecności procesów zapalnych w ciele.

Biochemiczne badania moczu pokazują w rozszerzonej postaci zawartość pierwiastków śladowych i stężenie substancji biochemicznych w ludzkim ciele, a mianowicie:

  • białka;
  • glukoza;
  • bilirubina;
  • ciał ketonowych;
  • amylaza;
  • kwas moczowy;
  • fosforany;
  • elektrolity;
  • sole.

Jeśli to konieczne, lekarz przeprowadza badanie obecności innych składników w moczu, a mianowicie:

Zasady zbierania materiałów do analizy

Dokładność wyników analizy biochemicznej dziennego moczu zależy od tego, jak dobrze zbiera się materiał.

Ważne dwudniowe szkolenie. Lekarze składają następujące zalecenia:

  • aby wykluczyć leki, które mogą wpływać na wynik badania;
  • powstrzymać się od jedzenia smażonych i słonych potraw. Powinieneś także wykluczyć z diety pokarmy, które mogą doprowadzić do zmiany w gamie kolorów moczu;
  • porzucać złe nawyki - palenie i picie alkoholu;
  • przestrzegaj właściwego reżimu picia.

Kobiety w okresie cyklu miesiączkowego powinny odmówić wykonania analizy, ponieważ istnieje możliwość wymieszania wydzieliny z moczem, co wpływa na jej skład i wpływa na wyniki badania. Z pilną potrzebą przeprowadzenia tego badania, musisz zastosować tampon.

Aby zebrać materiał do analizy laboratoryjnej, w tym przypadku mocz może być zarówno w domu, jak i w szpitalu. Wstępnie zaleca się poprosić personel medyczny o zbieranie moczu do analizy biochemicznej.

Zasady zbierania dziennego moczu do analizy biochemicznej są następujące:


  1. W aptece trzeba kupić pojemnik medyczny, który służy do zbierania moczu, a także przygotować pojemnik - 3-litrowy słoik.
  2. Rano, w dniu pobrania materiału, należy najpierw przeprowadzić higieniczne procedury na zewnętrznych narządach płciowych. Należy pamiętać, że nie zaleca się używania produktów zawierających kwas mlekowy lub ziołowe wyciągi lecznicze podczas płukania. Wystarczy użyć zwykłego mydła lub wody.
  3. Mocz podczas pierwszego oddawania moczu nie trzeba zbierać, należy ustalić wyłącznie w formie pisemnej dokładny czas w ramach pierwszej części zawiera produkty degradacji, które mogą negatywnie wpłynąć na wynik testu.
  4. Biomaterial w pojemniku musi być zebrany podczas drugiego procesu oddawania moczu i pamiętaj o zapisaniu czasu.
  5. Zbiór dziennego moczu do analizy biochemicznej powinien być kontynuowany następnego dnia. Konieczne jest oddanie moczu w specjalnym pojemniku i zapisanie czasu. Nawet w przypadku braku pragnienia opróżnienia konieczne jest zmuszenie do oddawania moczu. Przed każdym zbiorem materiału wymaganego do mycia.
  6. Ostatnią porcją materiału dodawanego do pojemnika powinna być poranna porcja moczu następnego dnia, to znaczy 24 godziny po pierwszym pobraniu. Zaleca się rozpocząć pobieranie moczu we wczesnych godzinach rannych, tak aby po zakończeniu zabiegu w ciągu jednego dnia można było wziąć pojemnik do polikliniki.
  7. Z uzyskanej objętości całkowitej należy wylać 100-200 ml cieczy do innego sterylnego pojemnika po wstrząśnięciu uzyskanego materiału. Przepustowość należy podpisać, wskazując czas rozpoczęcia i zakończenia zbierania materiałów, ich danych osobowych, daty dostarczenia analizy i masy ciała.
  8. Zabierz pojemnik do laboratorium.

Należy pamiętać, że w przypadku nieprzestrzegania zasad zbierania i przechowywania płynów wyniki mogą być niewiarygodne i konieczne będzie ponowne pobranie testu biochemicznego z moczem.

Normy analizy biochemicznej moczu

Szybkość zawartości określonego składnika w moczu zależy od wielu czynników - płci, masy ciała, wieku pacjenta, jego diety, stylu życia, aktywności fizycznej.

Dekodowanie wyników analizy biochemicznej moczu powinno być wykonywane wyłącznie przez specjalistę, biorąc pod uwagę istniejące odchylenia od normy, które wskazują na niektóre choroby.

Analiza biochemiczna moczu pokazuje nie tylko zawartość substancji. W badaniu bierze się pod uwagę zapach i kolor moczu, powinien być słomkowy lub bogaty żółty. W obecności wielu patologii obserwuje się zmianę barwy płynu.

Zwrócono także uwagę na przejrzystość moczu. Zwykle mocz nie powinien być wizualnie wykrywalnym zanieczyszczeniem. W przypadku jakiegokolwiek zmętnienia moczu analiza wykazała z reguły substancję, która ją spowodowała.

Pienienie moczu również odgrywa rolę w analizie, jest sprawdzane przez mieszanie. Niewielka ilość przezroczystej pianki jest normalnym wskaźnikiem, ale grubą lub jasnożółtą pianą jest wskaźnik choroby.

Dla dorosłych

Analiza biochemii moczu obejmuje określenie około piętnastu wskaźników, które pozwalają ocenić stan układu moczowego. Na wynik badania u dorosłych zawsze mają wpływ różne czynniki, takie jak spożywanie alkoholu w przeddzień, wszelkie leki, fizyczne wyczerpanie. Czynniki takie należy wyłączyć na dzień przed analizą.

W przypadku osób dorosłych wskaźniki stężenia substancji określone w badaniu są następujące:

  • obecność białka (0-0,033 gramów na litr);
  • zawartość glukozy (0,03-0,05 gramów na litr);
  • kwas moczowy - 23,3-29,6 mmol / dzień;
  • mocznik - 330-580 mmol / dzień;
  • bilirubina - 0-5 μmol / l;
  • amylaza - do 100 jednostek / l;
  • jony wapnia (2,5-7,5 mmol / dzień), magnez (2,5-8,5 mmol / dzień), potas (30-100 mmol / dzień);
  • kreatynina: 0,43-1,43 g / l - u kobiet; 0,64-1,58 g / l dla mężczyzn;
  • fosfor - 12,9-40 mmol / dzień.

Zawartość tych substancji jest zawsze wskazana w wyniku analizy. U kobiet w czasie ciąży zmieniają się wskaźniki prawie wszystkich parametrów. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku ilości białka w moczu i kreatyninie.

Dla dzieci

Normy składników biochemicznej analizy moczu u dzieci w każdym wieku są indywidualne.

Przy rozszyfrowywaniu wyników bierze się pod uwagę objawy kliniczne i wpływ czynników fizjologicznych.

Obowiązkowe w biochemicznej analizie moczu u dzieci określa się:

  • ilość białka. Zwykle, do 0,2 mmol / dzień. Zwiększenie stężenia może wskazywać na prawdopodobieństwo zapalenia w układzie moczowym;
  • ilość glukozy. Norma - do 1,11 mmol / dzień. Zawartość może wzrosnąć podczas spożywania słodkich pokarmów, ale jest to tymczasowe. Jeśli podwyższony poziom utrzymuje się przez dłuższy czas, należy wykonać dodatkową diagnostykę poziomu cukru we krwi;
  • wykrycie bilirubiny w moczu może być oznaką obecności kamieni żółciowych w nerkach lub nieprawidłowej czynności wątroby.

Nieprawidłowości i możliwe przyczyny

Po zakończeniu badania następuje wyciąg z uzyskanych wyników. Zasadą jest, że dokument ma formę tabeli składającej się z trzech kolumn: w pierwszym podaje się nazwę wskaźnika, w drugim - wartość ujawnioną, w trzecim - zakres normy.

Tak więc może się wydawać, że pacjent jest w pełni zdolny do rozszyfrowania biochemicznej analizy moczu. Tak jednak nie jest. Sprawdź zapis, wyciągnij wnioski i odnotuj obecność jakichkolwiek odchyleń od normy może tylko lekarz prowadzący.

Zmiana stężenia jakiejkolwiek substancji w jednym lub drugim kierunku może być uznana za oznakę rozwoju patologii. W takim przypadku konieczne jest dalsze badanie pacjenta za pomocą dodatkowych metod diagnostycznych.

Lekarz w rozszyfrowaniu wyników:

  • uważa, powyżej lub poniżej dopuszczalnych norm, odchyleń zawartości substancji i ich proporcji;
  • porównuje je z danymi z innych metod badawczych;
  • określa diagnozę i określa odpowiedni przebieg leczenia.

Podczas odczytywania analizy biochemicznej moczu uwzględnia się następujące wskaźniki:

  1. Dzienna ilość moczu wydalana jest z moczem. Pomaga ocenić stan zdrowia nerek i zidentyfikować obecność procesów patologicznych. Jeśli przydział dziennego moczu jest mniejszy niż normalnie, wskazuje on na obecność choroby nerek, zatrucie lub odwodnienie, które może być spowodowane niewystarczającym dziennym spożyciem płynu.
  2. Gęstość moczu. Mała gęstość może wskazywać na zmiany w funkcjonowaniu nerek.
  3. Zwiększone stężenie wapnia, sodu i chloru może wskazywać na cukrzycę, patologię nerek lub zaburzenia endokrynologiczne.
  4. Podwyższony poziom białek jest objawem obecności choroby zakaźnej lub procesu zapalnego. Może również mówić o skłonności organizmu do reakcji alergicznych. Podwyższony poziom białka można zaobserwować u ludzi z zaburzeniami endokrynnymi, łagodnymi lub złośliwymi.
  5. Obecność glukozy w analizie moczu można zaobserwować w cukrzycy lub przewlekłej chorobie nerek.
  6. Obniżenie poziomu kreatyniny wskazuje na naruszenie funkcji nerek.
  7. Podwyższony poziom mocznika może być wywołany długotrwałą głodem, dietą białkową lub efektem ubocznym używania narkotyków.
  8. Niskie stężenie mocznika wskazuje na ostrą lub przewlekłą postać niewydolności nerek. W okresie aktywnego wzrostu dziecka można również zaobserwować obniżony poziom mocznika.
  9. Nadmiar kwasu moczowego jest oznaką dny moczanowej, niski oznacza rozwój patologicznego procesu w układzie moczowo-płciowym, upośledzenie funkcji wątroby lub nerek.
  10. Odchylenie fosforu od normy do dolnej strony jest objawem rozwoju patologicznego procesu w nerkach lub tkance kostnej, a także wskazuje na brak odżywiania. Zwiększenie zawartości tego pierwiastka śladowego w moczu wskazuje na krzywicę, kamicę, a także słabą aktywność ruchową.
    Podwyższony poziom wapnia w moczu może wskazywać na problemy z tkanką kostną, zaburzenia układu moczowego.
  11. Wskaźniki potasu zależą od wieku osoby i jego diety. Na przykład ilość potasu w analizie moczu u dziecka będzie niższa niż u osoby dorosłej. Jednym z czynników wpływających na odchylenie wartości od normy może być zmiana procesów metabolicznych spowodowana zatruciem organizmu.
  12. Zwiększony wskaźnik magnezu może być spowodowany przez przyjmowanie pewnych rodzajów narkotyków, korzystanie z napojów alkoholowych. Również zwiększona wartość tego pierwiastka śladowego może wskazywać patologiczne nieprawidłowości w nerkach. Spadek magnezu może być objawem ciężkiej niewydolności nerek, zapalenia trzustki i cukrzycy.
  13. Podwyższony poziom enzymu trzustkowego (amylazy) wskazuje na predyspozycje do rozwoju wrzodu żołądka i dwunastnicy.
  14. Podwyższone poziomy chloru wskazują na odwodnienie, podczas gdy niższe poziomy wskazują na nieprawidłowości w nadnerczach i chorobach nerek.

Podsumowując

Żadne z badań lekarskich ciała i diagnoza w obecności choroby nie jest bez badań laboratoryjnych. Biochemiczna analiza moczu jest najbardziej popularną i niezawodną metodą badań, której wyniki pomagają określić nieobecność lub obecność choroby w ciele ludzkim.

Zaleca się, aby na własną prośbę wziąć za cel zapobiegawczy diagnozowanie chorób w początkowych stadiach i zgodnie z zaleceniami lekarza, w celu potwierdzenia rozpoznania.

Rozszyfrowanie analizy biochemicznej moczu pozwala zidentyfikować patologię i może wskazać lokalizację jego skupienia. Jest on przeprowadzany wyłącznie przez lekarza prowadzącego, ponieważ do tego trzeba znać wszystkie dopuszczalne normy każdego składnika i przyczyny możliwych odchyleń.

Jak zebrać codzienny mocz do analizy? Wskaźnik wskaźników biochemicznych u dzieci i dorosłych

Z moczem z ludzkiego ciała usuwane są produkty metabolizmu. Jego skład jest stosunkowo trwały. Biochemiczna analiza moczu pozwala ocenić stan zdrowia, określić patologię narządów wewnętrznych. Dla wiarygodności wyników badań konieczne jest poznanie i przestrzeganie zasad zbierania materiałów.

Istota analizy

Badanie biochemiczne moczu to cały kompleks analiz, każdy wskaźnik, zawartość każdego komponentu jest oceniana osobno. Płyn moczowy powstaje przez filtrację krwi przez nerki. Zawiera wszystkie już niepotrzebne lub nadmierne substancje. Wcześniej tylko metody instrumentalne zostały użyte do określenia składu moczu. Dziś "sucha chemia" jest szeroko rozpowszechniona.

Aby wykryć substancję, określ jej stężenie za pomocą pasków testowych. Wykonane są z papieru lub plastiku, pokryte warstwą odczynnika. Określony programista jest używany dla każdego wskaźnika moczu. Podczas nakładania próbki na obszar paska, pożądany komponent reaguje, zmienia się kolor segmentu. Zmiana koloru pozwala oszacować, ile jest zawarta substancja. Biochemiczna analiza moczu pozwala zidentyfikować patologię nerek, wątroby, gruczołów dokrewnych, a nawet tkanki kostnej i mięśniowej.

Określone wskaźniki

Badanie biochemiczne dziennego moczu jest przepisywane przez lekarza po wstępnym badaniu i anamnezie. Standardowa analiza obejmuje definicję takich wskaźników:

  • Obecność struktur białkowych. Zwiększona zawartość białka w codziennej próbce moczu (CSC) wskazuje na proces zapalny układu moczowego, zaburzenia metaboliczne.
  • Zawartość glukozy. Obecność cukru wskazuje na cukrzycę lub przewlekłą chorobę nerek związaną z upośledzoną reabsorpcją glukozy.
  • Bilirubina. Jest to pigment żółciowy, produkt rozkładu hemu (składnik hemoglobiny). Odchylenie jego stężenia od normalnych wartości może wskazywać na niedrożność przewodów wątrobowych lub dróg żółciowych.
  • Ciała ketonowe. Ich pojawienie się wiąże się z niepełnym rozkładem tłuszczów, który występuje w cukrzycy lub niedoborach żywieniowych.
  • Amylaza. Enzym trawienny odpowiedzialny za rozkład węglowodanów. Zmiana stężenia wskazuje na patologie trzustki, wrzody żołądkowo-jelitowe.
  • Kwas moczowy. Produkt rozkładu puryn. Zmiana jego stężenia wskazuje na choroby stawów, osłabioną pracę nerek.
  • Jony wapnia, sodu, chloru, magnezu. Zwykle zmiany stężenia tych elektrolitów są związane z cukrzycą, upośledzoną funkcją nerek i niewłaściwym trawieniem.
  • Fosfor (fosforany). Zwiększone stężenia mogą wskazywać na obecność kamicy.
  • Sole - szczawiany, moczary. Pojawiają się w moczu z chorobą nerek.

W laboratorium konieczna jest również ocena ilości wydalanego płynu moczowego. Jego zmiana wynika z funkcjonowania narządów wydalniczych. Kolor moczu zależy od zawartości urobiliny barwnika. Przejrzystość zależy od obecności białka. Bardzo ważnym wskaźnikiem jest równowaga kwasowo-zasadowa moczu. Jego zmiana może być spowodowana stanem zapalnym, chorobą nerek itp.

Zasady pobierania próbek

Możliwe jest zbieranie moczu do badań biochemicznych w szpitalu lub w domu. Lekarz lub pielęgniarka poinformuje pacjenta o algorytmie i zasadach zbierania biomateriału. Jak zebrać codzienny mocz do analizy biochemicznej:

  • Kup specjalny pojemnik w aptece na 2,7 litra.
  • Rano zbieranie materiału biologicznego do prowadzenia higienicznych procedur zewnętrznych narządów płciowych zwykłym mydłem i ciepłą wodą.
  • Po pierwszym oddawaniu moczu nie należy zbierać płynu, ale należy zarejestrować jego dokładny czas.
  • Rozpocznij zbieranie materiału do pojemnika od drugiego oddania moczu, zanotuj czas.
  • W ciągu 24 godzin oddaj mocz do pojemnika, za każdym razem szczelnie zamknij pokrywką. Przed oddaniem moczu musisz się umyć.
  • Ostatni w stanie zebrać poranną porcję moczu następnego dnia.
  • Z całkowitej objętości wlej 100-200 ml płynu do oddzielnego sterylnego pojemnika, napisz początek i koniec zbierania materiału, całkowitą ilość moczu uwolnionego podczas pobierania, jak również imię, nazwisko, datę analizy, masę ciała.
  • Przekaż pojemnik do laboratorium.

Przechowywać zebrany mocz w szczelnie zamkniętym pojemniku w lodówce w temperaturze 4-8 ° C. Naruszenie zasad zbierania i przechowywania wyników badania będzie niewiarygodne. W przypadku uzyskania wątpliwych wyników analizę powtarza się.

Przygotowanie do analizy

Aby przygotować się do zbierania materiałów, należy zacząć z wyprzedzeniem. Dzień przed dostarczeniem codziennej analizy moczu należy zaprzestać przyjmowania jakichkolwiek leków. Jeśli nie możesz tego zrobić, musisz powiedzieć swojemu lekarzowi, co dokładnie zażywa lek. Zabronione jest również picie alkoholu, palenie tytoniu, spożywanie tłustych i pikantnych potraw. Kobiety w okresie menstruacji codzienna analiza moczu przeprowadzana jest tylko w ostateczności. Podczas zbierania materiału należy stosować higieniczne tampony, aby zapobiec przedostawaniu się próbki do próbki.

Interpretacja wyników badań biochemicznych moczu

Norma zawartości składnika zależy od płci i wieku pacjenta, jego diety, aktywności fizycznej. Dekodowanie wyników badań biochemicznych jest tylko specjalistą.

Wskaźniki wskaźników dla osoby dorosłej przedstawiono w tabeli:

Analiza biochemiczna moczu: norma i patologia

Analiza biochemiczna moczu - wiarygodna metoda badań informacyjnych. Jeśli jego wskaźniki różnią się od normy, lekarz określi patologię nerek, stan metabolizmu wykorzystujący te dane. W niektórych przypadkach do określenia zawartości moczu w substancjach odurzających i toksycznych używa się analizy biochemicznej (są one znacznie dłuższe w moczu niż we krwi).

Co powie biochemiczna analiza moczu

Ta metoda diagnostyczna jest stosowana znacznie rzadziej niż biochemiczne badanie krwi. Jest skuteczny w diagnozie kilka dni po zaostrzeniu się patologii. Na przykład, w przypadku zapalenia trzustki, 3 dni po ostrym ataku, wykrywa się amylazę w moczu. We krwi do tego czasu jego wskaźniki nie będą tak znaczące.

Do badań używaj codziennego moczu. Jeśli to konieczne, dokonaj analizy losowej części (przy dekodowaniu danych bierze się pod uwagę ten czynnik). Określ zawartość:

  • enzymy;
  • białka, aminokwasy;
  • glukoza;
  • substancje azotowe;
  • pigmenty żółciowe;
  • hemoglobina;
  • pierwiastki śladowe.

Ponadto prowadzone są badania nad identyfikacją substancji psychoaktywnych w moczu (opiaty, kannabinoidy, kokaina, amfetaminy).

Stosując analizę biochemiczną moczu diagnozowania i monitorowania jak choroba występuje, gdy zespół cytolityczną, choroby nerek, układu hormonalnego. Również stężenie markerów obrotu kostnego w moczu, ale w tym przypadku, przeprowadzić badania nie tylko moczu, ale także krwi.

Podczas odczytywania analizy lekarza:

  1. Zwraca uwagę na liczbę substancji (stężenie powyżej lub poniżej normy), ich stosunek między sobą.
  2. Porównuje dane z innymi badaniami.
  3. Ustala diagnozę i określa odpowiednie leczenie.

Enzymy moczu

Ciało syntetyzuje ogromną ilość enzymów. Wartość diagnostyczna ma determinację w aktywności moczu:

  • amylaza (diastaza);
  • gamma glutaminianowa transpeptydaza (transferaza glutaminianowa gamma, GGT);
  • dehydrogenaza mleczanowa (LDH).

Normalne wskaźniki enzymów w moczu:

Amylaza

Intensywna amylaza jest wydalana przez nerki 6-8 godzin po jej zwiększeniu. W moczu podwyższony poziom utrzymuje się przez kilka dni po przywróceniu normalnych wskaźników diastazy we krwi. Wzrost oznacza:

  • ostre zapalenie trzustki;
  • zaostrzenie przewlekłego zapalenia trzustki;
  • ciężka cukrzycowa kwasica ketonowa;
  • niewydolność nerek;
  • torbiel, torbiel rzekoma trzustki;
  • ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • perforacja wrzodów żołądka;
  • niedrożność jelit;
  • uraz brzucha;
  • zatrucie alkoholem;
  • perforacja w ciąży pozamacicznej;
  • patologia ślinianek.

Również uwalnianie amylazy przez nerki obserwuje się w niektórych rodzajach nowotworów płuc i jajników.

GGT jest zlokalizowane głównie w nerkach. Tam jego stężenie jest 7000 razy większe niż w surowicy. Z moczem wydalona izoforma nerek enzymu. Stężenie GGT w moczu nie zależy od jego ilości we krwi. Określić aktywność transferazy gamma-glutaminianu w moczu w celu:

  • różnicowanie patologii nerek;
  • określić stopień uszkodzenia nerek.

Nawet we wczesnych stadiach patologii nerki GGT będzie wydalany z moczem, szczególnie jeśli dotyczy to kanalików proksymalnych. Zwiększoną aktywność GGT obserwuje się, gdy:

  • kłębuszkowe zapalenie nerek (formy nefrotoksyczne i mieszane);
  • toksyczne uszkodzenie nerek;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • odrzucenie przeszczepionej nerki.

Do wyjaśnienia patologii testu towarzyszy definicja klirensu kreatyniny i mocznika.

Jeśli pacjent ma przepisane środki cytotoksyczne, czynniki autoimmunologiczne, całkowicie nowe leki obowiązkowo określić aktywność GGT w moczu w celu wykrycia nefrotoksyczne leki na receptę.

LDH jest wydalany z moczem z martwicą tkanek. Jego wysoka aktywność wskazuje na ostre uszkodzenie:

Wiewiórki

Normalnie białko w moczu jest zawarte w małych ilościach i często nie jest w ogóle wykrywane. Wynika to z faktu, że błona kłębuszków nerkowych nie przepuszcza cząsteczek białka. Mocz jest dostarczana głównie białko Tamma-Horsfalla (to jest wydzielane przez nerki kanalików nabłonka) i białek układu moczowo-płciowego.

Wartości referencyjne moczu:

Przy minimalnym uszkodzeniu kłębuszka dochodzi do utraty białek o małej masie cząsteczkowej (albuminy). Następnie zdiagnozowano u pacjenta hipoalbuminemię. Przy bardziej wyraźnych patologiach w moczu otrzymuje się duże cząsteczki białka.

Fizjologiczny białkomocz obserwuje się u zdrowych osób z:

  • intensywny wysiłek fizyczny;
  • stres emocjonalny;
  • hipotermia;
  • zmiany pozycji ciała (ortostatyczny białkomocz u młodzieży).

Patologiczne białkomocz może się zdarzyć:

  1. Prerenal. Występuje z paraproteinemią wywołaną przez szpiczaka, choroby limfoproliferacyjne.
  2. Nerek. Wiąże się z hamowaniem przepływu nerkowego, zapalenie kłębuszków naruszenie przepuszczalność naczyń, zmniejszenie rurowy reabsorpcję. Często w zastoinowej niewydolności serca, gorączka, choroby zapalne nerek, gorączka krwotoczna, nefropatia, nadciśnienie.
  3. Postrenal Zapalne białko z wysięku wchodzi do moczu. Jest obserwowany w zapaleniach dróg moczowych, guzach moczowodów, cewce moczowej, pęcherzu moczowym.

Znaczący wzrost białka w moczu (powyżej 3 g / dobę) jest oznaką zespołu nerczycowego. W tym przypadku stan pacjenta jest utrudniony przez hipoproteinemię.

Oprócz ilości białka całkowitego, badanie biochemiczne moczu określa stężenie:

Wydalanie glukozy w zależności od poziomu glukozy, nerek (filtracji kłębuszkowej, zdolność nerek reabsorbcję glukozy). W związku z tym, w celu określenia przyczyny wzrostu poziomu glukozy w moczu należy ustalić jej stężenie we krwi.

Glikozuria występuje z:

  • urazy;
  • nadczynność tarczycy;
  • zespół dumpingu;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • zatrucie morfiną, strychniną, fosforem;
  • cukrzyca i cukrzyca steroidowa;
  • Zespół Cushinga;
  • pheochromocytoma.

Zwiększone stężenie glukozy w wyniku przyjmowania pewnych leków (karbamazepina, kortykosteroidy, tyroksyna, diuretyki).

Zwiększenie stężenia glukozy w moczu, podczas normalnej zawartości we krwi w czasie ciąży w związku z fizjologicznego wzrostu kłębuszkowej filtracji, a także wskazuje na chorobę nerek.

Substancje azotowe

W biochemicznym badaniu moczu określić zawartość:

  • ciał ketonowych,
  • azotyn,
  • mocznik,
  • kreatynina
  • kwas moczowy.