logo

Astma: leczenie antybiotykami

Astma oskrzelowa jest przewlekłą chorobą zapalną, której nie można całkowicie wyleczyć. W jego trakcie rozróżnia się stopień zaostrzenia i remisji. Chorobę należy leczyć nawet w przypadku braku objawów.

W większości przypadków astma nasila się, gdy do organizmu dostają się różne czynniki zakaźne. W tym samym czasie rozwija się zapalenie oskrzeli z towarzyszącymi objawami.

Wskazania i przeciwwskazania

Gdy zaostrzenie choroby na tle przeziębienia, w większości przypadków lekarze zalecają leczenie antybiotykami. Wiele osób interesuje się, kiedy jest to możliwe, a kiedy nie można stosować tych leków i który antybiotyk jest najskuteczniejszym antybiotykiem na astmę oskrzelową? Zrozumiemy ten problem bardziej szczegółowo.

Pytanie, czy antybiotyki pomogą w astmie, jest raczej kontrowersyjne. Eksperci wciąż nie udzielili definitywnej odpowiedzi. Niemniej jednak, podczas zaostrzenia astmy lekarze masowo przepisują środki przeciwbakteryjne swoim pacjentom. Jest to logiczne wytłumaczenie. Ponieważ astma jest leniwą dolegliwością, która osłabia układ odpornościowy, jest jeszcze trudniejsza do zniesienia, gdy dołączy infekcja.

W przypadku zaostrzenia astmy typ czynnika zakaźnego, który spowodował zapalenie, należy określić tak dokładnie, jak to możliwe. W niektórych przypadkach jest to zadanie zniechęcające, ponieważ nie ma testów, które mogłyby, przy stuprocentowej gwarancji, potwierdzić obecność tego lub tego mikroorganizmu w ciele.

Istnieją dowody, że prawie zawsze reakcja zapalna występuje w wyniku wirusów układu oddechowego, pałeczek hemofilnych lub pneumokoków wchodzących do dróg oddechowych. Nierzadko łączy się infekcję, na przykład z wirusem z mykoplazmą.

Leczenie środkami przeciwbakteryjnymi ma znaczenie tylko wtedy, gdy na błonie śluzowej dróg oddechowych znajdują się czynniki zakaźne. We wszystkich innych przypadkach stosowanie takich leków może tylko pogorszyć sytuację i pogorszyć stan pacjenta. Aby potwierdzić chorobę zakaźną, prowadzone są badania. Do nich należy:

  • pełna liczba krwinek;
  • test plwociny;
  • mazać błonę śluzową gardła.

Pierwsze objawy zaostrzenia astmy to:

  • wzrost temperatury;
  • kaszel;
  • dławienie się;
  • wydzielina z plwociny jest żółtawa lub zielonkawa;
  • ogólne osłabienie;
  • dyskomfort lub ból w klatce piersiowej.

Jeśli pojawią się te objawy, astmatyk powinien natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ samoleczenie może prowadzić do rozwoju powikłań.

Antybiotyki przepisane na astmę nie powinny należeć do grupy penicylin. Jest to nazwa całej grupy środków przeciwdrobnoustrojowych stworzonych w celu zwalczania różnych rodzajów infekcji.

Jednak u astmatyków takie leki mogą jedynie nasilać objawy. Wynika to z wysokiego prawdopodobieństwa reakcji alergicznych. Dlatego lepiej zastąpić penicyliny innymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi.

Najskuteczniejsze leki

W leczeniu astmy stosuje się następujące grupy antybiotyków:

Wszystkie te leki można przyjmować doustnie. Jest to szczególnie ważne u dzieci. O wiele łatwiej jest dziecku zażyć tabletkę niż zrobić zastrzyk. Jednak nie powinniśmy zapominać, że koszt tych leków w tabletkach jest dość wysoki.

Najpopularniejszą cefalosporyną jest Cefaleksyna. Może być stosowany w każdym wieku. Jedynym względnym przeciwwskazaniem jest ciąża i laktacja. W tych okresach, przed zażyciem leku, należy skonsultować się z lekarzem, który oceni wszystkie ryzyko dla dziecka. Astmatyków często przepisuje się 1 tabletkę leku 3 razy dziennie przez 7 dni. Lek jest dobrze tolerowany. Czasami po zażyciu może wystąpić mdłości, wymioty, zawroty głowy. W rzadkich przypadkach na skórze pojawia się wysypka.

Ponadto cefepim i cefotaksym należą do popularnych cefalosporyn. Są stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych w każdym wieku. Jednak ich stosowanie jest korzystne u dorosłych, ponieważ takie leki są dostępne w proszkach, z których sporządza się roztwór do podawania dożylnego lub domięśniowego. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 7 dni.

Do fluorochinolonów należą:

Ofloksacyna zabija bakterie Gram-ujemne. Dostępne w postaci tabletek do podawania doustnego. Czas trwania leczenia zależy od nasilenia objawów i wynosi 3-8 dni. Jeśli w ciągu tygodnia nie ma pozytywnej dynamiki, należy skonsultować się z lekarzem.

Pefloksacyna jest syntetycznym lekiem przeciwdrobnoustrojowym. Działa na DNA i RNA komórki bakteryjnej. Niszczy mikroorganizmy Gram-ujemne znajdujące się w stadium wzrostu. Nie wpływa na bakterie, które mogą istnieć w środowisku bez tlenu, a także na bakterie Gram-dodatnie. Lek nie jest przepisywany podczas ciąży i karmienia piersią.

Lomefloxacin jest innym lekiem, który niszczy infekcję bakteryjną poprzez wpływ na jej DNA. Cechą narzędzia jest jego bezużyteczność w obecności mykoplazmy w ciele. Czas trwania leczenia wynosi 5-7 dni. Efekty uboczne obejmują:

Macrolides - nazwa innej grupy antybiotyków stosowanych u astmatyków. Jednym z najpopularniejszych środków przeciwbakteryjnych makrolidów jest azytromycyna.

Lek zabija bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne. Leku nie należy przyjmować w przypadku nadwrażliwości na makrolidy, a także w ciężkich przewlekłych chorobach wątroby i nerek.

Środki przeciwbakteryjne dla astmy oskrzelowej są niezbędnymi lekami w przypadku infekcji bakteryjnej. Do leczenia choroby należy stosować różne grupy antybiotyków. Jednak przed zastosowaniem jednego z tych narzędzi należy skonsultować się z lekarzem.

Dlaczego amoksycylina jest przeciwwskazana w astmie oskrzelowej

Amoksycylina: instrukcje użytkowania

Skład

Działanie farmakologiczne

Farmakokinetyka

Wskazania do stosowania

Przeciwwskazania

Dawkowanie i sposób podawania

Lek przyjmuje się doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 10 lat (o masie ciała powyżej 40 kg) należy przepisać 0,5 g (2 kapsułki) 3 razy dziennie; w przypadku ciężkiego zakażenia dawkę zwiększa się do 1,0 g (4 kapsułki) 3 razy dziennie. Maksymalna dawka dobowa to 6 g (24 kapsułki).

W leczeniu ostrego zapalenia ucha środkowego, wyznaczyć 0,5 g (2 kapsułki) 3 razy dziennie.

Dzieci w wieku od 5 do 10 lat (o masie ciała od 20 do 40) są przepisywane 0,25 g (1 kapsułka) 3 razy dziennie.

Przebieg leczenia wynosi 5-12 dni (w przypadku zakażeń paciorkowcami - co najmniej 10 dni).

Pacjenci z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml na minutę zmniejszają dawkę leku o 15-50%, z bezmoczem, dawka nie powinna przekraczać 2 g na dzień.

W przypadku nieskomplikowanej rzeżączki 3,0 g podaje się raz (najlepiej w połączeniu z 1,0 g probenecydu).

W zapobieganiu zapalenia wsierdzia przepisanych 3,0 g raz na 1 godzinę przed zabiegiem i 1,5 g po 6-8 godzin.

W leczeniu i zapobieganiu wągli u dorosłych i dzieci o masie ciała większej niż 20 kg zaleca się 0,5 g (2 kapsułki) co 8 godzin przez 2 miesiące.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne: możliwa pokrzywka, zaczerwienienie skóry, wysypka rumieniowa, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie spojówek; rzadko - gorączka, bóle stawów, eozynofilia, złuszczające zapalenie skóry, wysiękowy rumień wielopostaciowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona); reakcje podobne do choroby posurowiczej; w rzadkich przypadkach - wstrząs anafilaktyczny.

Na części układu pokarmowego: zmiana smaku, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, dysbakterioza, biegunka, bóle w odbycie, rzadko - rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Ze strony wątroby i dróg żółciowych: umiarkowany wzrost aktywności aminotransferaz "wątrobowych", rzadko - żółtaczka i żółtaczka cholestatyczna.

Ze strony układu nerwowego (z długotrwałym stosowaniem w dużych dawkach): pobudzenie, niepokój, bezsenność, ataksja, dezorientacja, zmiana zachowania, depresja, neuropatia obwodowa, ból głowy, zawroty głowy, drgawki.

Zmiany laboratoryjne: leukopenia, neutropenia, plamica małopłytkowa, przejściowa niedokrwistość.

Inne działania: duszność, tachykardia, śródmiąższowe zapalenie nerek, ból stawów, kandydoza jamy ustnej i pochwy, nadkażenie (szczególnie u pacjentów z chorobami przewlekłymi lub niską odpornością organizmu).

Przedawkowanie

Objawy: nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia równowagi wody i elektrolitów.

Leczenie: płukanie żołądka, wyznaczenie węgla aktywnego, środki przeczyszczające z soli fizjologicznej, korekta równowagi wody i elektrolitów, hemodializa.

Interakcje z innymi lekami

Zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny, leków, w procesie metabolizmu, z których powstaje kwas para-aminobenzoesowy, etynyloestradiol - ryzyko wystąpienia "przełomowego" krwawienia. Zmniejsza klirens i zwiększa toksyczność metotreksatu. Wzmacnia wchłanianie digoksyny. Zwiększa skuteczność pośrednich antykoagulantów (tłumienie mikroflory jelitowej, zmniejsza syntezę witaminy K i wskaźnika protrombiny). Monitorowanie czasu protrombinowego należy prowadzić jednocześnie z antykoagulantami.

Środki zobojętniające kwas żołądkowy, glukozamina, środki przeczyszczające spowalniają i zmniejszają, a kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie. Wydalanie jest spowalniane przez probenecid, allopurinol, sulfinpyrazon, kwas acetylosalicylowy, indometacynę, oksypenbutazon, fenylobutazon i inne leki hamujące wydzielanie kanalikowe.

Aktywność przeciwbakteryjna zmniejsza się przy równoczesnym stosowaniu z bakteriostatycznymi środkami chemioterapeutycznymi, wzrasta - w połączeniu z aminoglikozydami i metronidazolem. Istnieje całkowita oporność krzyżowa ampicyliny i amoksycyliny.

Funkcje aplikacji

Leczenie należy kontynuować przez kolejne 48-72 godziny po ustąpieniu objawów klinicznych choroby.

Przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i amoksycyliny, jeśli to możliwe, należy stosować dodatkowe metody antykoncepcyjne.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki.

Cechy stosowania leku w praktyce pediatrycznej:

Przeciwwskazane u dzieci poniżej 6 lat (dla tej postaci dawkowania)

Cechy stosowania leku w praktyce geriatrycznej:

Nie jest wymagane dostosowanie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Jednakże, starsi pacjenci mają bardziej zmniejszoną czynność nerek, dlatego należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i monitorowania czynności nerek ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych.

Stosuj podczas ciąży i laktacji. Dane na temat możliwego działania embriotoksycznego, teratogennego lub mutagennego amoksycyliny podczas stosowania w czasie ciąży nie są obecnie dostępne. Kiedy ciąża jest używana ze względów zdrowotnych, biorąc pod uwagę oczekiwany efekt dla matki i potencjalne ryzyko dla płodu. Amoksycylina jest przeciwwskazana w okresie laktacji (karmienie piersią należy przerwać w trakcie leczenia). Amoksycylina przenika do mleka matki, co może prowadzić do rozwoju zjawisk uczuleniowych u dziecka.

Środki ostrożności

W procesie długotrwałej terapii konieczne jest monitorowanie stanu funkcji narządów krwiotwórczych, wątroby i nerek.

Rozwój nadkażenia jest możliwy ze względu na wzrost niewrażliwej mikroflory, która wymaga odpowiedniej zmiany w terapii przeciwbakteryjnej.

W przypadku przepisywania pacjentom z posocznicą, reakcja bakteriolizy (reakcja Jarisha-Herxheimera) jest możliwa (rzadko).

Pacjenci z rzeżączką muszą wykonać testy serologiczne na kiłę w momencie rozpoznania. U pacjentów otrzymujących amoksycylinę należy wykonać serologiczną kontrolę kiły po 3 miesiącach.

Ostrożnie stosować u pacjentów ze skłonnościami do reakcji alergicznych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i innych potencjalnie

niebezpieczne maszyny. Aby stosować lek ostrożnie u osób przyjmujących długotrwale amoksycylinę w dużych dawkach.

Leczenie zapalenia pęcherza przez amoksycylinę

Amoksycylina jest złożonym lekiem. Spektrum działania leku jest bardzo szerokie. Zajmuje się nie tylko ostrymi, ale także chronicznymi chorobami układu moczowo-płciowego. Zapalenie pęcherza moczowego jest uważane za jedną z tych dolegliwości. Jednak lepiej jest przyjmować ten lek pod nadzorem doświadczonego lekarza.

Cechy leku

Amoksycylina nie obawia się skutków działania soku żołądkowego. Ta właściwość leku zapewnia jego pełną strawność przez organizm. Dlatego przy obliczaniu dawki leku należy zachować szczególną ostrożność. Jednak lek można zniszczyć z powodu jednego enzymu - penicylinazy. Jest produkowany przez wiele bakterii w celu ochrony własnych błon przed działaniem zepsutych składników przeciwbakteryjnych.

Lek z kolei po spożyciu pacjent aktywnie zaczyna wytwarzać własną substancję zwaną transpeptydazą. Za pomocą jego działania w komórkach bakterii, które powodują zapalenie pęcherza, struktura komórkowa zostaje zakłócona. Z tego powodu bakterie przestaną rosnąć i namnażać się. Ale jednocześnie ma jedną wadę: zniszczenie patogennych komórek wytwarza dużą ilość toksyn. Dlatego stan pacjenta może znacznie się pogorszyć i może trwać przez cały dzień.

Zaletą leku jest jego złożoność, dzięki której można pozbyć się wielu rodzajów wspólnych pieczęci, a co za tym idzie zakaźnego zapalenia pęcherza.

W trakcie badań okazało się, że lek ma negatywny wpływ na wiele form bakterii tlenowych, a mianowicie:

  • wszystkie odmiany gronkowców (tylko te grupy, które nie mogą się zabezpieczyć penicylinazą);
  • wszystkie rodzaje paciorkowców;
  • Shigella;
  • Salmonella;
  • Klebsiella.

Inną cechą Amoksycyliny jest brak związku między składnikami leku a produktami spożywanymi przez pacjenta. Dlatego lek można przyjmować o dowolnej porze dnia: przed posiłkami lub po. Ze względu na tę właściwość, składniki leku bez trudu wnikają do krwioobiegu, rozprzestrzeniając się po całym ciele.

Amoksycylina już zaczyna działać 2 godziny po spożyciu. Co więcej, nie zależy od wybranej formy leku. Lek jest dostępny w postaci zawiesiny, tabletek i kapsułek.

Pierwsza forma jest aromatyzowana i ma owocowy smak. Dlatego zawiesiny stosuje się głównie u dzieci z zapaleniem pęcherza moczowego.

Po 5 godzinach w organizmie lek przenika do struktur tkankowych. W tym samym czasie lek jest w stanie dostać się do układu moczowo-płciowego, aw konsekwencji do centrum choroby. Maksymalne stężenie substancji przeciwbakteryjnej może skutecznie zniszczyć środowisko bakteryjne. Po wykonaniu swojej bezpośredniej funkcji, lek jest eliminowany przez nerki i wątrobę, prawie niezmieniony.

Jak wybrać optymalną dawkę?

Aby zapobiec skutkom ubocznym, należy ściśle monitorować dzienną dawkę amoksycyliny. Jeśli zapalenie pęcherza ma ostry przebieg, wtedy dorośli muszą wziąć go 500 g. 3 razy dziennie. Pożądane jest podzielenie odstępów między równo- miernym przyjmowaniem leku. Cały cykl leczenia może trwać średnio około tygodnia. Chociaż lekarz może przedłużyć go do 10 dni.

Jeśli infekcyjne zapalenie pęcherza moczowego jest spowodowane ostrą rzeżączką, dawka dzienna będzie idealna. Pacjent będzie musiał jednorazowo pobrać 6 tabletek leku. W przypadku, gdy zapalenie pęcherza powstało w wyniku wielu innych chorób ginekologicznych, dawka jest znacząco zredukowana do 3 tabletek (po 500 g) 3 razy dziennie. Kapsułki można również stosować do leczenia, decyzja taka powinna najpierw zostać omówiona z wykwalifikowanym urologiem.

Co do zapalenia pęcherza moczowego u dzieci, należy określić dawkę leku zgodnie z innym schematem, niż osoba dorosła. Ponieważ Amoksycylina jest uważana za silny antybiotyk, nie zapomnij o wcześniejszej konsultacji z pediatrą. Lek najlepiej przyjmować w postaci zawiesiny. To zalecenie opiera się nie tylko na przyjemnym smaku leku, ale także na jego skuteczności. Zawiesina zawiera specjalnie opracowane granulki, które są doskonale wchłaniane przez ciało dziecka.

Z reguły roztwór leczniczy jest przygotowywany na cały cykl leczenia. Aby to zrobić, wystarczy dodać wodę do granulatu do określonego poziomu i energicznie wstrząsnąć wynikową zawartością w fiolce. Okres trwałości roztworu nie przekracza 12 dni. Pobraną ilość można kontrolować za pomocą specjalnego dozownika dołączonego do butelki. Utrzymuj roztwór lepiej w chłodnym miejscu, a przed użyciem lek należy ponownie wstrząsnąć.

Lek można przyjmować nawet u noworodków, więc od roku do dwóch lat amoksycylina może powodować leczenie zapalenia pęcherza moczowego u dzieci w dawce 20 mg. Zawieszenie na każdy kilogram masy ciała dziecka. Następnie powstałą ilość dzieli się na 4 dawki dziennie. Dziecko w wieku od 2 do 6 lat powinno przygotować 2,5 ml zawiesiny, którą należy pobrać 3 razy dziennie. Do 12 lat, niewielki pacjent otrzymuje łyżeczkę zawiesiny w ilości 250 ml 2 razy dziennie, a przerwa między dawkami powinna wynosić co najmniej 8 godzin.

Jakie są przeciwwskazania?

Amoksycylina - antybiotyk należący do serii penicylin. Większość tego leku jest przeznaczona do leczenia E. coli. W końcu ta bakteria jest powszechną przyczyną zapalenia pęcherza moczowego. Jednak ta aktywność leku może powodować reakcje alergiczne. Na przykład ten lek jest przeciwwskazany dla tych, którzy nie tolerują penicyliny.

W przypadku kobiet w ciąży stosowanie tego leku jest również niepożądane, jednak jeśli jest to absolutnie konieczne, może być stosowane, ale tylko pod ścisłym nadzorem lekarza. W leczeniu zapalenia pęcherza podczas laktacji antybiotyk jest całkowicie niewłaściwy z powodu wielkiego niebezpieczeństwa uszkodzenia dziecka. W tym przypadku (i jeśli istnieją inne przeciwwskazania) będziesz musiał zwrócić się do najmniej niebezpiecznych analogów leku. Mogą to być: Flemoksin, Ampioks, Ampicillin.

Nie jest konieczne leczenie zapalenia pęcherza za pomocą amoksycyliny, jeśli niewydolność nerek lub wątroby jest dodana do rozwijającej się choroby. Lek jest również niezgodny z wieloma lekami. Lek zwiększył interakcję z dowolnym alkoholem. Ta właściwość zagraża pacjentowi różnymi zaburzeniami wątroby i nerek.

Aby uniemożliwić przyjmowanie Amoksycyliny może nadwrażliwość na niektóre z jej składników: karbapenemy lub cefalosporyny. Nie eksperymentuj z lekami i astmą oskrzelową. Obecność zakaźnej mononukleozy, białaczki limfatycznej i skazy alergicznej wyklucza jakąkolwiek możliwość zażywania opisanego leku. Przeciwwskazania tego rodzaju nie pozwalają na uzyskanie statusu leku uniwersalnego.

Jakie efekty uboczne można się spodziewać?

Pomimo skuteczności i pozytywnych opinii zarówno lekarzy, jak i konsumentów, Amoxicillin ma wiele skutków ubocznych i nie małe. Konsumenci często skarżą się na pojawienie się pokrzywki podczas przyjmowania. W tym przypadku urolog musi wybrać inny lek do skutecznego leczenia zapalenia pęcherza.

Niektórzy rodzice wolą używać, gdy dziecko ma zapalenie pęcherza, tylko Amoksycylina. Przyczyny tej decyzji to tylko dwa: brak efektu ubocznego w postaci biegunki, a także niska cena. Chociaż reakcja ciała dziecka (i osoby dorosłej) jest czysto indywidualna, więc ten lek może nie być odpowiedni dla wszystkich. Jeśli mimo to wystąpi biegunka, należy spożyć kaolin lub inny środek przeciwbiegunkowy zawierający atapulgit. Oprócz tej grupy leków nie można przyjmować żadnych innych leków przeciw biegunce, aby nie obniżyć ruchliwości jelit.

Ale wymienione powyżej efekty uboczne to tylko niewielka część tego, co może się pojawić podczas stosowania amoksycyliny. Mogą wystąpić: bezsenność, gorączka, dysbioza, nudności, depresja, zawroty głowy, niedokrwistość i tachykardia. Istnieje również możliwość nadkażenia, które objawia się głównie u osób z różnymi chorobami przewlekłymi. W niektórych przypadkach występuje również zapalenie jamy ustnej. Zmiany w zachowaniu pacjenta mogą pojawić się w postaci zamieszania i niepokoju.

Chociaż wymienionych tu jest wiele skutków ubocznych, ostateczna sytuacja zależy od samego organizmu i od prawidłowo przypisanej dawki. Jest to szczególnie trudne, gdy istnieje kilka diagnoz, które mieszczą się w zakresie tego leku. Nie zaleca się zaprzestania przyjmowania leku bez konkretnego powodu w okresie od 48 do 72 godzin. W każdym przypadku leczenie tym lekiem powinno być prowadzone na bieżąco z lekarzem prowadzącym o wszystkich nieznanych zmianach w organizmie.

Antybiotyki w astmie oskrzelowej

Astma oskrzelowa jest przewlekłą chorobą zapalną, której nie można całkowicie wyleczyć. W tej patologii mogą wystąpić etapy remisji i zaostrzenia, ale osoba musi przejść określone leczenie, nawet jeśli nie ma żadnych objawów. Dość często astma nasila się, gdy różne bakterie i wirusy dostają się do organizmu, w tym przypadku rozwija się obturacyjne zapalenie oskrzeli, z wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami. Antybiotyki w astmie oskrzelowej są przepisywane bardzo ostrożnie.

Wskazania do powołania antybiotyków

Jeśli astma oskrzelowa jest skomplikowana z powodu choroby układu oddechowego, lekarze zalecają stosowanie leków przeciwbakteryjnych. Ale w przypadku astmy oskrzelowej wskazane jest ustalenie, który patogen doprowadził do zaostrzenia choroby. Najczęściej jest to niemożliwe, więc lekarze przepisują leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania.

W celu zidentyfikowania przyczyny zaostrzenia choroby można zalecić kliniczną analizę krwi, próbki plwociny i wymazu z gardła.

Leczenie antybiotykami jest wskazane tylko wtedy, gdy bakteryjna natura choroby, jeśli zaostrzenie jest spowodowane przez wirusy, alergeny lub grzyby, wtedy przyjmowanie jakichkolwiek antybiotyków będzie całkowicie bezużyteczne.

Leki przeciwbakteryjne stosowane w astmie oskrzelowej są przepisywane tylko podczas zaostrzenia choroby. Może to wskazywać na następujące objawy:

  • temperatura ciała wzrasta;
  • występuje silny kaszel, zadyszka i czasami powtarzane ataki uduszenia;
  • plwocina jest zielonkawożółta;
  • apatia i wielka słabość;
  • tkliwość w klatce piersiowej i znaczny dyskomfort.

Jeśli te objawy są przestrzegane, pilnie należy skonsultować się z lekarzem. Astmatyków nie należy uciekać się do samoleczenia, ponieważ mogą wystąpić poważne komplikacje.

Leki przeciwbakteryjne stosowane w leczeniu astmy nie powinny należeć do grupy penicylin. Takie leki mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne i wyciek z narządów oddechowych.

Jakie antybiotyki mogą wywoływać astmę

W astmie oskrzelowej u dorosłych i dzieci należy stosować antybiotyki w takich grupach leczniczych:

Leki takich grup można przepisywać zarówno w tabletkach, jak iw roztworze do wstrzykiwań. Formę leku dobiera się w zależności od stopnia zaawansowania pacjenta i wieku pacjenta. Należy pamiętać, że dzieci mają znacznie łatwiejsze przyjmowanie tabletek lub zawiesin niż wstrzykiwanie. Tak, a wielu dorosłych obawia się zastrzyków.

Antybiotyki w roztworze do wstrzykiwań zaczynają działać o rząd wielkości szybciej niż tabletki. Ponadto, leki podawane domięśniowo, omijają przewód pokarmowy i są całkowicie wchłaniane do krwioobiegu.

Najczęściej z powikłaniami astmy pacjentom przepisuje się cefalosporyny zwane ceftriaksonem i cefaleksyną. Ostatni lek jest dostępny w kapsułkach, można go podawać pacjentom we wszystkich grupach wiekowych, z wyjątkiem kobiet w ciąży i karmiących.

Takie leki są przepisywane pacjentom z astmą przez okres do 7 dni. Należy pamiętać, że wstrzyknięcia cefalosporyn są bardzo bolesne, dlatego zaleca się rozcieńczanie proszku nie wodą do wstrzykiwań, lecz preparatem Lidocaine.

Cefalosporyny mogą być przepisywane w czasie ciąży, ale tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt jest większy niż potencjalne uszkodzenie nienarodzonego dziecka.

Dobre antybiotyki dla astmy to makrolidy. Leki te obejmują makropen i azytromycynę. Leki z azytromycyną są najkorzystniejsze, ponieważ mają skumulowany i długotrwały efekt, dlatego należy je przyjmować tylko przez trzy dni. Takie leki są dość dobrze przenoszone zarówno przez dzieci, jak i przez dorosłych, ponadto makrolidy rzadko powodują reakcje alergiczne.

Podczas zaostrzenia astmy może być przepisywany fluorochinol. Należą do nich ofloksacyna lub pefloksacyna. Należy pamiętać, że leki te są aktywne tylko przeciwko bakteriom Gram-ujemnym. Preparaty wytwarza się w postaci tabletek, przebieg leczenia trwa od 3 do 8 dni. Jeśli przez kilka dni nie ma efektu antybiotyków, należy skonsultować się z lekarzem i zapoznać się z reżimem leczenia.

Fluorochinole nie wpływają na bakterie Gram-dodatnie, a także na beztlenową grupę drobnoustrojów!

Skutki uboczne przyjmowania antybiotyków

Leki przeciwbakteryjne przepisywane pacjentom z astmą z dużą ostrożnością. Odporność takich osób jest tak osłabiona przez chroniczną chorobę, więc nieuzasadnione stosowanie antybiotyków i środków przeciwdrobnoustrojowych może doprowadzić do pewnego pogorszenia. Astmatyków często mają te skutki uboczne podczas przyjmowania antybiotyków:

  • objawy dyspeptyczne - nudności, wymioty i biegunka;
  • dysbakterioza;
  • ból brzucha;
  • zgaga i wzdęcia;
  • ból głowy;
  • zaburzenia nerwowe - drażliwość, depresja;
  • zakłócenia snu.

Jeśli stan pacjenta pogorszył się podczas leczenia antybiotykami i pojawiły się efekty uboczne wskazane w instrukcji stosowania, leczenie zostaje przerwane i konsultuje się z lekarzem. W takim przypadku lekarz może zmniejszyć dawkę lub anulować lek i przepisać inny.

Jeśli lek wywołuje ciężkie działania niepożądane, nie można go przyjmować. Ta obróbka nie daje żadnego efektu.

Co jeszcze dodać leczenia

Gdy zaostrzenie astmy nie wystarcza do zażywania leków przeciwbakteryjnych. Leczenie powinno być kompleksowe i obejmować leki mukolityczne i leki wykrztuśne. Najczęściej przepisywane leki na bazie Ambroxol - Lasolvan i Ambrobene. Przy takich lekach wskazane jest wdychanie. W tym celu miesza się je z solą fizjologiczną w stosunku 1: 3. Procedury korzystnie przeprowadzane trzy razy dziennie. Czas trwania jednej procedury wynosi 20 minut dla dorosłych i 15 minut dla dzieci.

Jeśli astma ma silny skurcz oskrzeli i duszność, może być konieczne zastosowanie inhalatorów hormonalnych. Takie leki mogą zacząć stosować się tylko na receptę i ściśle według jej zaleceń.

Jeśli astma ma gorączkę, lekarz przepisuje niesteroidowe leki przeciwzapalne. Najczęściej są to leki na paracetamol i ibuprofen.

W okresach zaostrzeń pacjent musi unikać dużego wysiłku fizycznego, który może prowadzić do silnego ataku kaszlu.

Antybiotyki na astmę oskrzelową mogą być przepisywane tylko w ostrym stadium, gdy dojdzie do infekcji bakteryjnej. Należy pamiętać, że leków z grupy penicylin astmatycznych nie można podjąć, ponieważ często powodują alergie.

Ampicylina w porównaniu z amoksycyliną

Niewielu zna różnicę między Ampicyliną i Amoksycyliną. Oba leki należą do półsyntetycznych antybiotyków penicylinowych. Środki te mają szerokie spektrum działania i walczą z wieloma typami patogennych mikroorganizmów.

Musisz wiedzieć, jak się różnią, ponieważ Ampicylina i Amoksycylina to nie to samo.

Charakterystyka ampicyliny

Głównym składnikiem aktywnym jest związek o tej samej nazwie. Ponadto kompozycja zawiera inne składniki pomocnicze. Producenci to rosyjskie firmy (na przykład Sintez).

Ampicylina i amoksycylina mają szerokie spektrum działania i zwalczają wiele patogennych mikroorganizmów.

Utworzono kilka form wydania:

  1. Pigułki 1 sztuka zawiera 0,25 g substancji aktywnej.
  2. Kapsułki W 1 sztuce znajduje się 0,25 g aktywnego składnika.
  3. Zawieszenie. 5 ml zawiera 0,25 g substancji czynnej.

Ampicylina jest jednym z najskuteczniejszych środków przeciwbakteryjnych. W bakteriach hamuje proces tworzenia ścian struktur komórkowych. Lek działa przeciw mikroorganizmom, które należą do grupy ziarniaków. Dotyczy to gronkowców, paciorkowców, gonokoków, meningokoków, pneumokoków.

Lek przeciwdziała wielu bakteriom Gram-ujemnym. Na przykład Escherichia coli, Enterobacteria, Salmonella itp. Jednak narzędzie jest nieskuteczne wobec gatunków penicylinotwórczych, ponieważ ampicylina jest niszczona w wyniku ich działania.

Maksymalna ilość aktywnego składnika we krwi zostanie osiągnięta w ciągu kilku godzin po podaniu leku. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny. Substancja opuszcza ciało z żółcią i moczem. Lek jest uważany za niskotoksyczny. Nie gromadzi się w ludzkim ciele. Z tego powodu może on przyjmować duże ilości przez długi czas.

Ampicylina przeciwdziała wielu bakteriom Gram-ujemnym.

Lek jest przepisywany w celu leczenia zakażeń wrażliwych na ampicylinę. Wskazania do stosowania są następujące:

  • choroby zapalne nerek dolnych stref układu oddechowego, a także choroby nosa, jamy ustnej, gardła, uszu (dotyczy zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli, zapalenia migdałków, zapalenia gardła, zapalenia zatok, zapalenia ucha, bólu gardła, przeziębienia);
  • patologie urologiczne z procesami zapalnymi (obejmują one zapalenie cewki moczowej, zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego, rzeżączkę itp.);
  • patologie ginekologiczne wywołane przez infekcje;
  • zakaźne procesy zapalne w drogach żółciowych (dotyczy zapalenia dróg żółciowych i zapalenia pęcherzyka żółciowego);
  • patologiczne infekcje w jelitach (takie choroby obejmują zapalenie żołądka i jelit, czerwonkę, zapalenie jelit, salmonellozę, dur brzuszny, itp.);
  • Zapalenie skóry i tkanek miękkich, wywołane przez infekcje;
  • zapalenie wsierdzia;
  • reumatyzm;
  • różyczka;
  • szkarlatyna;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa.

JMedic.ru

Sam w sobie astma oskrzelowa nie jest chorobą zakaźną. Jednak aparat oddechowy dorosłych cierpiących na tę chorobę jest bardziej podatny na patogeny niż zdrowi dorośli.

W celu przepisania pacjentowi antybiotyków w przypadku astmy oskrzelowej, ma ona sens tylko wtedy, gdy prawdziwa choroba zakaźna tymczasowo łączy się z astmą oskrzelową. Najczęściej są to następujące choroby:

Góra przedstawia normalny oskrzela, dół - podczas zapalenia oskrzeli.

W przypadku zapalenia oskrzeli mikroorganizm patogenny wpływa na błonę śluzową drzewa oddechowego. Zwykle oskrzela są zaangażowane w proces dużego i średniego kalibru.

  • Zapalenie oskrzelików
    Sam proces zapalny w przypadku zapalenia oskrzelików wpływa również na błonę śluzową dróg oddechowych, ale głównym obszarem dotkniętym chorobą są już oskrzela małego kalibru, które nazywane są oskrzelikami. W przypadku osób dorosłych zapalenie oskrzelików jest mniej powszechne niż u dzieci.
  • Zapalenie płuc
  • W zapaleniu płuc sama tkanka płuc bierze udział w procesie zapalnym, często wraz z błoną narządową, opłucnej, w przypadku tak zwanego lobar pneumonia, wpływającego na cały płat płucny.

    Jakie są niebezpieczne infekcje dróg oddechowych w przypadku astmy?

    W astmie oskrzeli błona śluzowa pacjenta stale podlega przewlekłemu zapaleniu, a zapalenie oskrzeli i oskrzelików znacznie pogarsza to zapalenie, co dodatkowo zwęża światło dróg oddechowych. Ponadto, zwiększona aktywność błony śluzowej oskrzeli w astmie, oczywiście, odczuwa się w kontakcie z mikroorganizmem patogennym. To znaczy, że kontakt z drobnoustrojem może w pewnym stopniu nasilać objawy astmy lub nawet wywoływać atak uduszenia.

    Mechanizmy zapalenia płuc są takie, że w rozwoju tej choroby występuje nie tylko składnik zapalny, ale także alergiczny. A reakcje alergiczne w większości przypadków astmy są silnymi wyzwalaczami, czyli wyzwalają atak choroby.

    W związku z powyższym, jeśli pacjent cierpi na jakiekolwiek zakażenie układu oddechowego podczas astmy oskrzelowej, musi natychmiast rozpocząć leczenie antybiotykami. W przeciwnym razie dwie poważne choroby, na przykład astma i zapalenie płuc, tylko pogłębiają się wzajemnie, co może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak ciężka niewydolność oddechowa, a nawet śmierć.

    Wskazania i przeciwwskazania

    Antybiotykoterapia astmy ma wyraźne wskazania i przeciwwskazania. Aby nie pomylić się z wyborem leku, konieczne jest zrozumienie, które właściwości leku mają korzystny wpływ na pacjenta i które mogą być szkodliwe. Pożądane jest, aby przebieg antybiotykoterapii u astmatyków nie przekraczał 7-10 dni.

    Po pierwsze, antybiotyki astmy są przepisywane tylko w przypadku, gdy obecność zakaźnego procesu nie budzi żadnych wątpliwości. Potwierdzenie założenia o zakażeniu jest prawie zawsze wykonywane przy użyciu laboratoryjnych i instrumentalnych metod badania, takich jak prześwietlenie lub plwocina, badania krwi i hodowle mikroflory w szpitalu. Bardzo ważne jest, aby pacjent nie samoleczał się w domu, ale aby natychmiast udać się do szpitala, jeśli pojawią się objawy procesu zapalnego.

    Spośród najbardziej wiarygodnych, te ostatnie obejmują gorączkę, plwocinę żółtą lub żółtozieloną rano, utratę apetytu, osłabienie, letarg i bóle głowy, ból w klatce piersiowej. Czasami pacjenci mogą nawet usłyszeć świszczący oddech we własnej klatce piersiowej.

    Po drugie, astma nie powinna przepisywać antybiotyków z grupy penicylin. Leczenie tymi lekami jest obarczone nasileniem objawów astmy. Wynika to z wysokiego stopnia aktywności alergicznej preparatów penicylinowych. Lepiej jest zastąpić je innymi antybiotykami.

    Leczenie astmy antybiotykami najlepiej wykonywać w szpitalu. Umożliwi to lekarzowi uniknięcie nieprzewidzianych skutków stosowania leków przeciwbakteryjnych na ciele pacjenta i interweniowanie w odpowiednim czasie, jeśli wymagają tego okoliczności.

    Jakie leki są przepisywane?

    Zwykle w astmie, w zależności od konkretnej choroby zakaźnej, możliwe i nawet konieczne jest przepisanie antybiotyków z następujących grup:

    1. Cefalosporyny.
      Przykładami tej grupy leków są cefuroksym, cefotaksym, cefepim - przedstawiciele klas odpowiednio II, III i IV.
      Pomimo faktu, że struktura cefalosporyn, a także w strukturze penicylin, występuje tak zwany pierścień β-laktamowy, ich działanie uczulające jest mniej powszechne. Ponadto, leczenie cefalosporynami jest mniej prawdopodobne, aby wytrzymać oporność bakterii na antybiotyk niż leczenie penicylinami.
    2. Linkomycyna i klindamycyna.
      Jednak niektórzy ludzie mają nadwrażliwość na nie. Oznacza to, że czasami pojawiają się alergie. Należy to wziąć pod uwagę i przed złożeniem wniosku o sprawdzenie, czy astma ma tę alergię.
    3. Macrolides.
      Leczenie makrolidami ma nie tylko destrukcyjny wpływ na drobnoustrój, czynnik sprawczy, ale także ma korzystny wpływ na błonę śluzową oskrzeli, nieco zmniejszając jego zwiększoną reaktywność. Ponadto makrolidy mają poważny efekt poantybiotykowy. Oznacza to, że nawet jeśli faktyczne leczenie, czyli podawanie leku, jest zakończone, jego działanie utrzymuje się przez pewien czas.

    Wybór leku przeciwbakteryjnego na astmę powinien wykonać specjalista. Nie możesz dokonać tego wyboru sam, ponieważ konsekwencje takiej lekkości mogą być bardzo godne pożałowania dla pacjenta.

    Grupy antybiotyków: kiedy możesz zażywać astmę?

    Przyjmowanie antybiotyków na astmę jest możliwe tylko przy istniejących wskazaniach. Mianuj swojego lekarza, dawkowanie jest ściśle wybrane przez specjalistę. W niektórych postaciach choroby tylko ten rodzaj leku może faktycznie złagodzić stan pacjenta.

    Jednak nie wolno nam zapominać, że leki przeciwbakteryjne nie są panaceum na jakąkolwiek astmę. Niekontrolowane stosowanie leków może prowadzić do rozwoju nowych chorób, uzależnień i zmniejszenia skuteczności jakiegokolwiek leczenia.

    Wskazania i przeciwwskazania

    Leczenie antybiotykami jest zalecane w okresach zaostrzenia astmy, a także na tle przebiegu innych chorób układu oddechowego - zapalenia płuc, przeziębienia, grypy. Ale nawet przy widocznych wskazaniach leczenie antybiotykami na astmę może mieć zalety i wady.

    Wśród zalet stosowania antybiotyków zwracają uwagę, że dość dokładnie niszczą wszelkie czynniki zakaźne. W rezultacie spowolniony obecny proces astmy osłabia układ odpornościowy i zapobiega innym powikłaniom.

    Kolejną zaletą antybiotyków jest kompleksowa walka z różnymi infekcjami. Problematyczne jest dokładne określenie czynnika zakaźnego, a antybiotyki o szerokim spektrum działania łatwo niszczą wszystkie bakterie i drobnoustroje. Jednak ich zasadniczą wadą jest to, że pozytywne bakterie również ulegają zniszczeniu.

    Leczenie antybiotykami będzie odpowiednie w przypadku infekcji na błonach śluzowych nosa, ust, krtani. W innych przypadkach sytuacja z użyciem narkotyków takiego planu może się tylko pogorszyć.

    Aby potwierdzić infekcję, należy przepro- wadzić testy: plwociny, wymazu z gardła i całkowitej liczby krwinek.

    Kiedy iść do lekarza

    Aby przepisać antybiotyki, należy skontaktować się z lekarzem w celu zbadania i sprawdzenia, kiedy astma zaczyna się pogarszać. Jego objawy u dorosłych i dzieci obejmują:

    • ciężki suchy kaszel z astmą;
    • ataki zaczynają się powtarzać;
    • szczeliny do pobierania plwociny;
    • może (ale nie zawsze) podwyższyć temperaturę;
    • ogólne osłabienie i zmęczenie;
    • klatka piersiowa czuje się ciężko, dyskomfort.

    Antybiotyki są przepisywane na astmę oskrzelową zależną od hormonów w obecności kandydozy dróg oddechowych.

    Grupy leków do terapii

    Jakie antybiotyki mogą być stosowane w astmie, zależy od testów. Ale samemu je przypisz, nie powinieneś. Choroba zakaźna określa jedną z grup leków stosowanych:

    1. Cefalosporyny. Ta grupa leków obejmuje antybiotyki cefuroksym, cefepim i cefotaksym. Należą do klas 2-4 leków. Nowoczesne leki oparte na tych aktywnych składnikach są odpowiednie do leczenia astmy alergicznej z dodatkiem infekcji i rzadko powodują uzależnienie bakterii od ich własnych związków. Pierwsze penicyliny nie mogły się pochwalić takim działaniem.
    2. Klindamycyna i linkomycyna. Mniej powszechna grupa leków przeciwbakteryjnych. Nie są przepisywane osobom uczulonym na tę grupę leków (konieczne jest sprawdzenie przed przepisaniem leku, ponieważ leki mogą wywoływać reakcję u niektórych osób z astmą).
    3. Macrolides. Najczęściej występująca i najskuteczniejsza grupa antybiotyków, charakteryzująca się wpływem na wszystkie chorobotwórcze patogeny. Dodatkową zaletą stosowania makrolidów w leczeniu ostrych ataków astmy jest ich pozytywny wpływ na błonę śluzową oskrzeli. Te antybiotyki stosowane w leczeniu astmy u dorosłych i dzieci są w stanie zmniejszyć reaktywność błony śluzowej i długotrwale działać nawet po zakończeniu leczenia.

    Z kolei makrolidy są podzielone na 2 grupy. Jeśli chcesz wiedzieć, które antybiotyki dla astmy oskrzelowej są lepsze, zwróć uwagę na tę grupę leków razem z lekarzem.

    Makrolidy różnych grup

    Podstawą makrolidów jest 16-członowy pierścień laktomiczny. Leki te są aktywne przeciwko dowolnym gram-dodatnim ziarniakom i organizmom znajdującym się wewnątrz komórek. Mają minimalne skutki uboczne i są praktycznie nietoksyczne.

    Naturalne antybiotyki na astmę tej grupy: erytromycyna, midekamycyna, spiramycyna i Josamycin. Półsyntetycznie obejmują: azytromycynę, klarytromycynę, roksytromycynę.

    Działanie leków opiera się na destrukcji syntezy białek w komórkach bakterii. Dodatkowo są w stanie umiarkowanie stymulować układ odpornościowy i zwalczać procesy zapalne.

    Opakowanie każdego leku zawiera szczegółowe instrukcje, ale może różnić się od zaleceń lekarza. Podobne w nich będą następujące:

    • należy przyjmować przed posiłkami - zasada ściśle obowiązująca, ponieważ w obecności pokarmu w żołądku szybko zmniejsza się strawność składników aktywnych;
    • Erytromycyna jest surowo zabroniona w trakcie lub po posiłku;
    • klarytromycynę można spożywać z pokarmem - jej aktywność nie zależy od obecności pokarmu w żołądku;
    • antybiotyki są eliminowane wraz z żółcią i pozostają w osoczu krwi tylko w niewielkiej ilości.

    Podejmując decyzję, który antybiotyk przepisać na astmę, lekarz powinien wziąć pod uwagę, że pałeczkę hemofilną najlepiej zniszczyć przez azytromycynę. Jednak w przypadku patogenów skoncentrowanych w komórkach preferowane są klarytromycyna i roksytromycyna.

    Antybiotyki na astmę

    Leczenie astmy oskrzelowej antybiotykami coraz częściej wiąże się z użyciem puszek. Jednak w przypadku astmy należy stosować Bioparox - antybiotyk, który dobrze eliminuje powiązane choroby:

    • zapalenie gardła w gardle i zapalenie krtani w krtani;
    • zapalenie błony śluzowej nosa wpływające na błonę śluzową nosa;
    • zapalenie migdałków, niebezpieczne dla migdałków;
    • zapalenie zatok, pogarszając pracę zatok.

    Coraz rzadziej ten lek można zobaczyć na wizytach lekarzy, ponieważ zwolnienie leku przez firmę Servier Laboratory, która ją opracowała, zostało przerwane.

    W puszkach do leczenia astmy stosuje się leki glikokortykosteroidowe. Zaletą ich stosowania jest stała dostępność i szybkość inhalacji. Jednak szkodliwe związki zawarte w tych nabojach nie są zawarte, w przeciwieństwie do niektórych aerozoli do leczenia chorób układu oddechowego.

    Jeśli astma jest ciężka, stosuje się układowe glikokortykosteroidy. Lekarze radzą, aby naprzemiennie z innymi, mniej agresywnymi lekami. Długotrwałe stosowanie leków układowych może prowadzić do działań niepożądanych.

    Do leczenia astmy stosuje się chromony - najmniej szkodliwe leki o niskiej skuteczności. Są przepisywane głównie w leczeniu łagodnych postaci choroby. Przy dłuższym użytkowaniu tracą swoją skuteczność. Cromony są najskuteczniejsze dla dzieci.

    Anty-leukotrieny są lekami nowej generacji wpływającymi na oskrzela. Działają na zasadzie stapiania leukotrienów, powodując niedrożność oskrzeli. Mianowany głównie w dzieciństwie w celu wyeliminowania aspiryny / uporczywej astmy.

    Stosowanie leków przeciwbakteryjnych w leczeniu astmy nie powinno być trwałe. Wraz z nimi lekarze zalecają stosowanie leków łagodzących wpływ na organizm i odporność. Zgodność z zaleceniami lekarza i dokładne dawkowanie - droga do bezpiecznego i najskuteczniejszego leczenia antybiotykami.

    Jak wziąć antybiotyk Amoksycylina u dorosłych i dzieci - forma uwalniania, dawkowanie. skutki uboczne i analogi

    Choroby zakaźne, jeśli nie natychmiast rozpoczną leczenie, mogą stanowić zagrożenie dla życia. Amoksycylina - instrukcje, których stosowanie przewiduje dawkę, przebieg leczenia dla osoby dorosłej i dziecka, jest skuteczna w licznych patologiach bakteryjnych, jeśli nie ma uczulenia na składniki. Jak stosować antybiotyk, czy istnieją przeciwwskazania i skutki uboczne - po więcej szczegółów w opisie leku.

    Antybiotyk Amoksycylina

    Lek jest stosowany jako środek antybiotykoterapii. Amoksycylina należy do antybiotyków o szerokim spektrum działania, wchodzi w skład półsyntetycznych penicylin. Lek jest analogiem ampicyliny, ale po podaniu doustnym charakteryzuje się lepszą biodostępnością. Zgodnie z instrukcją użytkowania, lek działa antybakteryjnie w stosunku do:

    • aerobowe bakterie Gram-dodatnie - Staphylococcus spp., Streptococcus spp.;
    • Gram-ujemne - Salmonella spp., Neisseria meningitidis, Klebsiella spp., Shigella spp., Escherichia coli.

    Skład

    Zgodnie z instrukcją, Amoksycylina ma główny składnik aktywny - trihydrat amoksycyliny, który jest w dawce odpowiadającej formie uwalniania. Składniki pomocnicze nadają tabletkom dodatkowe właściwości, zwykły wygląd, wydłużają okres przydatności do spożycia. Kompozycja, oprócz postaci trihydratu, obejmuje:

    • stearynian wapnia;
    • laktoza jednowodna;
    • stearynian magnezu;
    • polisorbat;
    • talk;
    • skrobia ziemniaczana.

    Formularz zwolnienia

    Instrukcja użytkowania określa formę uwalniania leku. Zależą od celu, różnią się dawką - ilością substancji czynnej. Amoksycylina jest dostępna w postaci:

    • proszek do wstrzyknięcia dożylnego - 500, 1000 mg;
    • tabletki powlekane - 0,5, 1 g;
    • sucha masa do przygotowania zawiesiny - 125, 250, 400 mg - dla dzieci;
    • rozpuszczalne tabletki - 0,125, 0,25, 0,375, 0,5, 0,75, 1 g;
    • kapsułki - 250, 500 mg;
    • gotowa zawiesina - 5 mg - 150, 250 mg;
    • sucha kompozycja do wstrzyknięcia domięśniowego - fiolka 500 mg.

    Farmakodynamika i farmakokinetyka

    Zgodnie z instrukcją użytkowania, Amoxicillin ma bakteriobójcze działanie antybakteryjne. Antybiotyk o szerokim spektrum działania hamuje transpeptydazę, zmienia syntezę peptydoglikanu podczas wzrostu i podziału oraz powoduje zniszczenie komórek. Amoksycylina podczas przyjmowania:

    • szybko wchłaniane;
    • ma okres półtrwania 1,5 godziny;
    • penetruje narządy i tkanki;
    • wydalane w postaci niezmienionej przez nerki, częściowo z żółcią.

    Wskazania do stosowania

    Instrukcja określa, które choroby przyjmować Amoksycylina. Antybiotyki półsyntetyczne powinny być spożywane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, biorąc pod uwagę dawkę, czas trwania kursu. Lek działa bakteriobójczo w obecności:

    • infekcje jelitowe;
    • ból gardła;
    • rzeżączka;
    • zapalenie płuc;
    • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
    • zapalenie cewki moczowej;
    • zapalenie oskrzeli;
    • zapalenie pęcherza;
    • zakaźne choroby skóry, tkanki miękkie;
    • leptospiroza;
    • zapalenie gardła;
    • salmonelloza;
    • ostre zapalenie ucha środkowego;
    • ginekologiczne infekcje bakteryjne;
    • borelioza kleszczowa.

    Leczenie amoksycyliną w skojarzeniu z metronidazolem jest przepisywane pacjentom z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka, wrzodów dwunastnicy, wywołanego przez bakterie Helicobacter pylori. Zastosowanie narzędzia okazało się skuteczne w przypadku:

    • infekcje układu trawiennego;
    • przewlekłe zapalenie zatok;
    • sepsa;
    • listerioza;
    • zapalenie opon mózgowych;
    • zapalenie migdałków;
    • bakteryjne patologie jamy ustnej;
    • ropień gardła;
    • infekcje dróg moczowych;
    • ukąszenia zwierząt;
    • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
    • bakteryjne choroby żołądka;
    • infekcje kości, tkanki łącznej;
    • zapalenie wsierdzia.

    Przeciwwskazania

    Przepisywanie antybiotyków pacjentowi z grupy penicylin, nawet w przypadku poważnych patologii, powinno być przeprowadzane z uwzględnieniem przeciwwskazań. Instrukcja użytkowania przewiduje, że wspólne stosowanie leku z kwasem klawulanowym jest niedopuszczalne w obecności choroby wątroby, żółtaczki. Zabieranie Amoksycyliny podczas diagnozy jest zabronione:

    • białaczka limfatyczna;
    • mononukleoza zakaźna;
    • skaza alergiczna;
    • wirusowe infekcje dróg oddechowych;
    • astma oskrzelowa.

    Antybiotyk bakteriobójczy ma przeciwwskazania do stosowania w przypadku:

    • nadwrażliwość na składniki leku, penicyliny, cefalosporyny;
    • choroby zakaźne przewodu pokarmowego, powikłane biegunką;
    • reakcje alergiczne;
    • zaburzenia tworzenia krwi;
    • niewydolność nerek;
    • katar sienny;
    • zapalenie okrężnicy;
    • historia krwawienia;
    • choroby układu nerwowego;
    • stosowanie środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny - osłabia ich działanie.

    Dawkowanie i administracja

    Jak zażywać amoksycylinę? Instrukcja zaleca stosowanie leku w środku, wody pitnej, niezwiązanej z przyjmowaniem pokarmu. Dawkowanie amoksycyliny zależy od wieku i przebiegu choroby. Trzeba wziąć pod uwagę:

    • pojedyncza dawka dla dorosłych, dzieci powyżej 12 lat - 250, 500 mg;
    • w przypadku ciężkich zakażeń - do 1 grama;
    • między przyjęciami w odstępie 8 godzin;
    • przebieg leczenia od 5 do 14 dni;
    • u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek interwał ustala się indywidualnie;
    • Dawkowanie i czas trwania leczenia określa lekarz.

    Instrukcje specjalne

    Instrukcje użytkowania określają szczególne momenty podczas stosowania Amoksycyliny. Podczas leczenia lekiem, obserwując dawkowanie, można prowadzić samochód - nie ma negatywnego wpływu na organizm. Ważne punkty:

    • konieczna jest kontrola stanu nerek, wątroby, narządów krwiotwórczych;
    • konieczne jest kontynuowanie leczenia przez trzy dni po zniknięciu objawów;
    • w przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem w celu wyznaczenia innego środka;
    • jeśli mikroflora nie jest wrażliwa na antybiotyk Amoksycylinę, możliwe jest rozwinięcie się nadkażenia.

    Podczas ciąży i laktacji

    Instrukcja zakazuje stosowania amoksycyliny podczas karmienia piersią. Antybiotyk, dostając się do mleka, może zaszkodzić dziecku. Jeśli leczenie jest konieczne, karmienie powinno zostać zawieszone. Jego cechy mają zastosowanie leku podczas ciąży. Penicyliny penetrują łożysko i gromadzą się w nim. Stężenie Amoksycyliny w płynie owodniowym osiąga 25-30% poziomu w osoczu ciężarnej kobiety, co stanowi ryzyko rozwoju płodu.

    Istnieją zalecenia dotyczące stosowania antybiotyków w czasie ciąży:

    • stosować lek tylko wtedy, gdy istnieją dowody;
    • dawkowanie i reżim są ustalane przez lekarza, biorąc pod uwagę stan kobiety
    • leczenie lekiem jest dopuszczalne tylko w drugim i trzecim trymestrze, kiedy powstaje łożysko;
    • wymagane jest monitorowanie przez lekarza stanu pacjenta;
    • Konieczne jest rozważenie wszystkich przeciwwskazań do stosowania.

    Amoksycylina dla dzieci

    Wysoka gorączka, osłabienie organizmu przez infekcje jest powodem przepisywania dziecku leku. Amoksycylina na przeziębienia daje dzieciom w postaci zawiesiny. Lek jest przygotowany przed użyciem. Obejmuje łyżeczkę pomiarową zawierającą 250 mg substancji aktywnej. Instrukcja nakazuje:

    • dodać wodę do fiolki z granulkami;
    • wstrząśnij mieszaniną;
    • dzieciom w wieku do dwóch lat należy podawać 20 mg leku na kilogram masy ciała na dobę;
    • w wieku dwóch do pięciu lat - dawka wynosi 125 mg;
    • od 5 do 10 lat - liczba podwaja się;
    • ponad dziesięć - dawka zawiesiny do 500 mg;
    • w ciężkich przypadkach, do 1 grama.

    Interakcja z lekami

    Podczas stosowania środka przeciwbakteryjnego Amoksycylina należy dokładnie rozważyć jednoczesne stosowanie innych leków. Zgodnie z instrukcjami, interakcje z lekami mogą dać różne wyniki. Efekty są przestrzegane:

    • Amoksycylina zwiększa wchłanianie digoksyny;
    • zwiększa działanie pośrednich antykoagulantów;
    • zmniejsza wskaźnik protrombiny;
    • zmniejsza działanie doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen;
    • zwiększa toksyczność metotreksatu;
    • zmniejsza syntezę witaminy K.

    Należy wziąć pod uwagę - Amoksycylina ma działanie bakteriobójcze na mikroorganizmy hodowlane, dlatego nie należy jej stosować w połączeniu z bakteriostatycznymi lekami przeciwdrobnoustrojowymi - sulfonamidami, tetracyklinami. Przy równoczesnym stosowaniu:

    • Glukozamina, środek przeczyszczający, spowalnia wchłanianie amoksycyliny i zwiększa poziom kwasu askorbinowego;
    • Ryfampicyna tłumi właściwości przeciwbakteryjne;
    • niesteroidowe leki przeciwzapalne zwiększają stężenie antybiotyku.
    • Allopurinol zwiększa ryzyko wysypki skórnej.

    Interakcja z alkoholem

    Zgodnie z instrukcją tabletki, kapsułki lub zawiesiny amoksycyliny nie powinny być stosowane w połączeniu z alkoholem. Jednoczesne stosowanie powoduje antagonizm - bezpośrednia niezgodność, która jest niebezpieczna dla organizmu, zwiększa ryzyko dysfunkcji nerek. Rozważ następujące punkty:

    • antybiotyk we krwi może wynosić nawet tydzień;
    • alkohol jest usuwany z organizmu po około dwóch dniach;
    • nie tylko jednoczesne użycie jest niebezpieczne;
    • konieczne jest uwzględnienie okresu wycofania antybiotyku i alkoholu.

    Amoksycylina - działania niepożądane

    Przy samodzielnym podawaniu, naruszeniu dawki, nieprawidłowym czasie trwania kursu, możliwe jest pojawienie się efektów ubocznych. Instrukcja określa występowanie reakcji organizmu na przyjmowanie amoksycyliny. Są efekty uboczne:

    • utrata apetytu;
    • naruszenie mikroflory jelitowej;
    • alergia;
    • bezsenność;
    • swędzenie;
    • zawroty głowy;
    • pokrzywka;
    • ból brzucha;
    • biegunka;
    • nudności;
    • rumieniowata wysypka;
    • wymioty;
    • nieprawidłowa czynność wątroby;
    • lęk;
    • drgawki;
    • zapalenie spojówek;
    • zaburzenie świadomości;
    • bóle stawów.

    W przypadku przedawkowania leku mogą wystąpić działania niepożądane. Wystąpienie nie jest wykluczone:

    • wstrząs anafilaktyczny;
    • niedokrwistość hemolityczna;
    • alergiczne zapalenie naczyń;
    • przekrwienie;
    • kandydoza;
    • gorączka;
    • żółtaczka cholestatyczna;
    • dysbakterioza;
    • nieżyt nosa;
    • zapalenie jamy ustnej;
    • duszność;
    • tachykardia;
    • Obrzęk Quinckego;
    • depresja;
    • eozynofilia;
    • obwodowa neuropatia;
    • zapalenie wątroby;
    • anoreksja.

    Analogi

    Kiedy Amoksycylina ma przeciwwskazania do stosowania, lekarz może wybrać inny lek dla pacjenta do zwalczania infekcji. Wymiana jest również wymagana, gdy występują działania niepożądane, gdy leczenie zatrzymuje się, nowe leki są przepisywane. Instrukcja informuje, że na substancji czynnej znajdują się analogi amoksycyliny:

    • Ecoclav;
    • Flemoxine Solutab;
    • Taromentin;
    • Rapiklav;
    • Medoclav;
    • Klamosar;
    • Baktoklav;
    • Augmentin;
    • Arlet;
    • Amovikomb;
    • Rankavl;
    • Panklav;
    • Liklav;
    • Verclave.

    Cena amoksycyliny

    Lek przeciwbakteryjny można kupić w najbliższej aptece lub zamówić w sklepie internetowym. W takim przypadku lek musi być przepisany przez lekarza. Ile kosztuje Amoksycylina? Cena zależy od formy uwolnienia, dawkowania, kosztów transportu. Średni koszt leku i jego analogów w rublach wynosi: